شد مگر محمود در ویرانهای
دید آنجا بیدلی دیوانهای
سر فرو برده به اندوهی که داشت
پشت زیر بار آن کوهی که داشت
شاه را چون دید، گفتش دورباش
ورنه بر جانت زنم صد دور باش
تو نهای شاهی، که تو دون همتی
در خدای خویش کافر نعمتی
گفت محمودم، مرا کافر مگوی
یک سخن با من بگو، دیگر مگوی
گفت اگر میدانیی ای بیخبر
کز که دور افتادهای زیر و زبر
نیستی خاکستر و خاکت تمام
جمله آتش ریزیی بر سر مدام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: محمود در ویرانهای دیوانهای را میبیند که در غم و اندوه به سر میبرد. او به دیوانه میگوید که دور باشد و به تهدید او اشاره میکند که نمیتواند به عنوان یک شاه بیلیاقت به خداوند کافر باشد. دیوانه از محمود میخواهد که او را کافر نخواند و در پاسخ به او میگوید که اگر میداند، از چه چیزی دور افتاده و همچون خاکستری نیست، بلکه آتشی در خود دارد که همیشه شعلهور است.
هوش مصنوعی: محمود در ویرانهای بود و آنجا دیوانهای را دید که بیدل و بیخیال است.
هوش مصنوعی: دیوانه به خاطر غصه و ناراحتی که دارد، سرش را خم کرده و به زمین نگاه میکند، زیرا بار سنگین غم و غصهای را به دوش دارد که همچون کوهی سنگین و بزرگ است.
هوش مصنوعی: دیوانه وقتی شاه را دید، به او گفت دور شو، چون اگر نزدیک شوی، جانت را به خطر میاندازم.
هوش مصنوعی: تو نمیتوانی خود را شاه بخوانی، زیرا تو انسان پست و بیهمتی هستی که در برابر خداوند نعمتهای او را انکار میکنی.
هوش مصنوعی: محمود میگوید که مرا کافر ننامید و تنها یک جمله با من بگویید، و بعد از آن چیزی دیگر نگویید.
هوش مصنوعی: گفت اگر میدانی، ای بیخبر، بدان که زیر و زبر (احوال) تو از چه کسی دور افتادهای.
هوش مصنوعی: تو فقط خاکستر نیستی و فقط خاک تو نیستی، بلکه تمام تو آتش و شعلهای است که همیشه در حال سوزاندن و خرابی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.