داشت ریشی بس بزرگ آن ابلهی
غرقه شد در آب دریا ناگهی
دیدش از خشکی مگر مردی سره
گفت از سر برفکن آن توبره
گفت نیست آن توبره، ریش منست
نیست خود این ریش، تشویش منست
گفت احسنت اینت ریش و اینت کار
تو فروده اینت خواهد کشت زار
ای چو بز از ریش خود شرمیت نه
برگرفته ریش و آزرمیت نه
تا ترا نفسی و شیطانی بود
در تو فرعونی و هامانی بود
پشم درکش همچو موسی کون را
ریش گیر آنگاه این فرعون را
ریش این فرعون گیر و سخت دار
جنگ ریشاریش کن مردانه‌وار
پای درنه، ترک ریش خویش گیر
تا کیت زین ریش، ره در پیش گیر
گرچه از ریشت به جز تشویش نیست
یک دمت پروای ریش خویش نیست
در ره دین آن بود فرزانه‌ای
کو ندارد ریش خود را شانه‌ای
خویش را از ریش خود آگه کند
ریش را دستار خوان ره کند
نه به جز خونابه آبی یابد او
نه به جز از دل کبابی یابد او
گر بود گازر، نبیند آفتاب
ور بود دهقان، نیارد میغ آب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، ابلهی با ریشی بزرگ به دریا می‌افتد و در حالی که غرق می‌شود، به جای اینکه به فکر نجات خود باشد، به ریشش وابسته است. مردی از خشکی او را نصیحت می‌کند که ریشش او را خواهد کشت و بهتر است آن را رها کند. ابله به جای توجه به این نصیحت، بر سر ریشش می‌افتد و باعث تشویش خود می‌شود. حکایت به نوعی به لزوم رها کردن وابستگی‌ها و ایستادگی در برابر مشکلات می‌پردازد و نشان می‌دهد که خواهش‌های بی‌مورد می‌توانند فرد را به خطر بیندازند. در نهایت، بر اهمیت دانایی و دوری از وابستگی‌ها تاکید می‌شود.
هوش مصنوعی: ابلهی که در دریا غرق شد، ریش بسیار بلندی داشت که همین ریش برایش مشکل جدی‌ای ایجاد کرد.
هوش مصنوعی: مردی در کنار دریا که به وضعیت ابله نگاه می‌کند، به او می‌گوید که برای رهایی از غرق شدن، باید بار و بارع ستون بلند و دست و پاگیر ریشش را کنار بگذارد.
هوش مصنوعی: او می‌گوید که توبره‌ای که بر دوش دارم وجود ندارد و این ریش من است که مشکل من شده و خود این ریش نیز باعث نگرانی من است.
هوش مصنوعی: ابله گفت: چه خوب، این ریش تو و این کار توست که باعث بدبختی تو شده و تو را خواهد کشت.
هوش مصنوعی: ای انسان، مانند بز که به خاطر ریشش شرم نمی‌کند، تو نیز از ریش خود خجالت نمی‌کشی و درواقع نه تنها ریش خود را نمی‌کِشی، بلکه از آن شرم هم نمی‌کنی.
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو نفس و وسوسه‌ای در خود داری، در وجود تو حالتی مثل فرعون و همانی (هامان) وجود دارد.
هوش مصنوعی: مانند موسی که پشم را در خود کشید، تو نیز ریش این فرعون (مردی که به غرور و خودخواهی مشابه فرعون است) را بگیر و مهار کن.
هوش مصنوعی: ریش این فرعون را محکم بگیر و با دلیری و شجاعت، با او بجنگ.
هوش مصنوعی: به این ریش خود چنگ نزن و به آن وابسته نباش، زیرا تا زمانی که درگیر آن هستی، راه پیشرفت برایت باز نخواهد بود.
هوش مصنوعی: با اینکه ریش تو فقط باعث دغدغه و ناراحتی شده، اما تو به فکر آن نیستی و از آن محافظت نمی‌کنی.
هوش مصنوعی: در مسیر دین، شخص فرزانه‌ای وجود دارد که به زیبایی ظاهری، مانند شانه‌زدن به ریشش، اهمیت نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: انسان باید خود را از ریشه‌های وابستگی و تعلقاتش آگاه کند و به جای آنکه به آنها افتخار کند، آنها را خوار بشمارد و از آنها رهایی یابد.
هوش مصنوعی: او جز خونابه چیز مفیدی به دست نمی‌آورد و جز از دلش، خبری از کباب نمی‌یابد، یعنی هرگز از چیزی فراتر از رنج و درد خود بهره‌مند نمی‌شود.
هوش مصنوعی: اگر کسی قصاب باشد، نور خورشید را نمی‌بیند و اگر کسی کشاورز باشد، ابر باران‌زا را نمی‌بیند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.