مالک دینار را گفت آن عزیز
من ندانم حال خود، چونی تو نیز
گفت برخوان خدا نان می‌خورم
پس همه فرمان شیطان می‌برم
دیوت از ره برد و لاحولیت نیست
از مسلمانی به جز قولیت نیست
در غم دنیا گرفتارآمدی
خاک بر فرقت که مردار آمدی
گر ترا گفتم که کن دنیا نثار
این زمان می‌گویمت محکم بدار
چون بدو دادی تو هر دولت که هست
کی توانی دادن آسانش ز دست
ای ز غفلت غرقهٔ دریای آز
می‌ندانی کز چه می‌مانی تو باز
هر دو عالم در لباس تعزیت
اشک می‌بارند و تو در معصیت
حب دنیا ذوق ایمانت ببرد
آرزو و آز تو جانت ببرد
چیست دنیا آشیان حرص و آز
مانده از فرعون وز نمرود باز
گاه قارون کرده قی بگذاشته
گاه شدادش به شدت داشته
حق تعالی کرده لاشی نام او
تو به جان آویخته در دام او
رنج این دنیای دون تا کی ترا
لاشه نابوده زین لاشی ترا
تو بمانده روز و شب حیران و مست
تا دهد یک ذره زین لاشیء دست
هرک در یک ذره لاشی گم بود
کی بود ممکن که او مردم بود
هرک رابگسست در لاشیء دم
او بود صد باره از لاشی کم
کار دنیا چیست، بی‌کاری همه
چیست بی‌کاری ،گرفتاری همه
هست دنیا آتش افروخته
هر زمان خلقی دگر را سوخته
چون شود این آتش سوزنده تیز
شیرمردی گر ازو گیری گریز
همچو شیران چشم ازین آتش بدوز
ورنه چون پروانه زین آتش بسوز
هرک چون پروانه شد آتش پرست
سوختن را شاید آن مغرور مست
این همه آتش ترا در پیش و پس
نیست ممکن گر نسوزی هر نفس
درنگر تا هست جای آن ترا
کین چنین آتش نسوزد جان ترا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مالک دینار به عذری می‌گوید که در عالم معنوی به حالتی غرق در فریب و غفلت افتاده است و در پی دنیا است؛ در حالی که زندگی واقعی فراموش شده و او تنها به ظواهر تعلق دارد. او در معصیت به سر می‌برد و در غم دنیا گرفتار شده است. نکته اصلی این است که دل نباید در بند دنیا و حرص دنیا قرار گیرد، زیرا این دنیا تنها محلی برای آز و گرفتاری است و انسان باید از آن عبرت بگیرد. عطار به نکوهش دنیا و عواقب آن می‌پردازد و به مخاطب هشدار می‌دهد که از این آتش دنیا دوری کند و زودتر از غفلت بیدار شود. زندگی در دنیا به مانند سوختن در آتش است و شایسته است که انسان از آن دوری کند و از آنچه که او را به تباهی می‌کشاند، بپرهیزد.
هوش مصنوعی: مالک دینار، که شخصیتی مهم و مورد احترام است، به کسی می‌گوید که حال خود را نمی‌داند و از او می‌خواهد بگوید حالش چگونه است.
هوش مصنوعی: مالک دینار می‌گوید که او هنگام خواندن نام خدا، نان می‌خورد؛ اما به این معناست که در واقع پیرو شیطان است و دستورات او را انجام می‌دهد.
هوش مصنوعی: دیو (شیطان) انسان را از مسیر حق منحرف می‌کند و برای کسی که ایمان دارد، هیچ قدرتی جز گفتار و سخن‌وری (قول) وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در اندوه دنیا گرفتار شدی، ای کسی که با جدایی از آن، به مرگ شبیه شده‌ای.
اگر تا کنون می‌گفتم که دنیا را رها کن و از آن بگذر اکنون می‌گویم آن را محکم نگه دار.
هوش مصنوعی: هر وقت که تو به او هر موفقیتی که وجود دارد را عطا کردی، چگونه می‌توانی آن را به سادگی از دست بدهی؟
هوش مصنوعی: تو به خاطر غفلت و مشغله‌های خود در دریای آز و خواسته‌های دنیوی غرق شده‌ای و نمی‌دانی که چه چیزی در مسیر پیشرفت و رستگاری تو را معطل و عقب نگه می‌دارد.
هوش مصنوعی: در دو جهان، همه چیز در حال ماتم و اندوه است و اشک می‌ریزد، اما تو به گناه کردن مشغولی و توجهی به این وضعیت نداری.
هوش مصنوعی: عشق به دنیا باعث می‌شود که طعم ایمان از دستت برود و آرزوها و حرص و آز تو جانت را بگیرد.
هوش مصنوعی: دنیا جایگاه حرص و طمع است که از زمان فرعون و نمرود (دو فرمانروای ستمگر در تاریخ) باقی مانده است.
هوش مصنوعی: گاهی قارون، ثروتمندترین فرد زمان خود، به راحتی زندگی کرده و به ولع و بخلش می‌پرداخت، و زمانی دیگر شداد، که دیگر دیکتاتور قدرتمندی بود، به شدت و سختی رفتار می‌کرد.
هوش مصنوعی: خدای تعالی، این شخص را به خاطر ناپاکی‌اش 'لاشی' نامیده که به معنای بی‌فایده و بی‌ارزش است. تو همچنین در دام و چنگال او قرار گرفته‌ای و به او وابسته شده‌ای.
هوش مصنوعی: رنج این دنیای پست و ناچیز تا چه زمانی تو را به بی‌هویتی و ناکامی دچار می‌کند؟
هوش مصنوعی: تو روز و شب در حال حیرت و سرمستی هستی و همچنان انتظار می‌کشی تا شاید یک ذره از این موجود بی‌ارزش (دنیا) به دستت برسد.
هوش مصنوعی: هر کس در یک ذره از چیز بی‌محتوا گم شود، چگونه ممکن است که او انسان باشد؟
هوش مصنوعی: هر کس که در جایی گم شده است، تنها با دم او (که نفس یا نفس وجود اوست) به یاد می‌آید و هر بار کمتر از، یا دورتر از آن عدم (لاشیء) خواهد بود.
هوش مصنوعی: کار دنیا چه کار بیهوده‌ای است، که در آن همه به بی‌کاری و سختی مشغول‌اند و گرفتار مشکلات هستند.
هوش مصنوعی: دنیا مانند آتش دائمی است که هر لحظه عده‌ای را می‌سوزاند و از بین می‌برد.
هوش مصنوعی: اگر این آتش سوزان و خطرناک تیز شود، شیرمردی واقعی کسی است که از آن فرار کند و جان خود را نجات دهد.
هوش مصنوعی: چشم‌تان را از این آتش بر ندارید و مانند شیران شجاع باشید. وگرنه مانند پروانه که به دور آتش می‌چرخد، خواهید سوخت.
هوش مصنوعی: هر کس مانند پروانه به آتش عشق روی آورد، ممکن است سوختن را تحمّل کند، ولی این کار برای کسی که مغرور و بی‌خبر از خطرات است، بسیار دشوار خواهد بود.
هوش مصنوعی: این همه آتش را که در جلو و عقب تو قرار دارد، ممکن نیست که تو اگر هر لحظه نسوزی، آسیبی به تو نرسد.
هوش مصنوعی: نگاه کن که تا زمانی که جایی برای تو وجود دارد، این آتش (مشکلات و خطرها) جان تو را نمی‌سوزاند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.