بخش ۶۷ - در قبول نمودن نصیحت و بیان ادیان و ملل مختلفۀ مخترعان و توضیح دین هدی که طریقۀ آل مصطفی و مرتضی است
پند آزادیست ای آزاده مرد
تو برآراز غافلی خویش گرد
سالها غافل از این پند آمدی
لاجرم چون دیو در بند آمدی
رو تو این پندای پسر در گوش گیر
بعد از این در خمِّ وحدت جوش گیر
هست این پند ز آیات کلام
از زبان مصطفی خیرالانام
هست این معنی به قرآن خود جلی
گشت والی بر سر خلقان علی
از ولایت وز هدایت کان اوست
انّما خوش آیتی در شأن اوست
معنی حقّ اوست یعنی در کلام
ختم این معنی باو شد والسّلام
حیدر کرّار محبوب خداست
جملهٔ انس و ملک بر این گواست
مصطفی و مرتضی یک نوردان
چشم بد از روی ایشان دور دان
غیر حیدر این مراتب کس نداشت
رو ببینش کودرون چشم ماست
گر نمیبینی ولایت نیستت
در طریق خود هدایت نیستت
شد ولایت همره و تو غافلی
از امام خویشتن بس جاهلی
هرکرا با او ولایت همره است
او ز حال هر دو عالم آگه است
هرکه او در خود ندیده شاه را
عمر ضایع کرد و گم خود راه را
هرکه بشناسد امام خویش را
کرد دایم در بهشت عدن جا
رو امام کلّ کل را توشناس
جلوه گر کرده است اندر هر لباس
هر زمانی صورتی دارد عجیب
از کمال حق نباشد این غریب
گاه آدم آمد او و گاه نوح
گاه عیسی مجرّد گاه روح
اوست آن کو مظهرش گویند خلق
من عجایب دانمش در زیر دلق
دیدم او را من بعین خویشتن
لاجرم چون بحر گشتم موج زن
مردهای بودم بعالم همچو تو
زنده گشتم از دم عیسی او
هر که او زنده باو دان زنده شد
در ره دین نبی فرخنده شد
رو تو او را بین و واصل شو در او
ز آنکه غیر او نباشد راه رو
راه حق او راه خدا ای ناصبی
روی او روی خدا ای خارجی
دست او خود دست حقّ دانم یقین
گر نمیدانی برو قرآن ببین
کفر نبود این سخن در پیش من
فوق ایدیهم بخوان بی خویشتن
خواندهام من وصف او را در کلام
گر نمیدانی تو علمت شد حرام
علم ازو و عقل ازو دان ای پسر
عالمان را من کنم از وی خبر
علم آن او و عالم آن او
جنّ و انس و جمله در فرمان او
رو بنقدش بین تو عقل کلّ و بخت
ز آنکه نسیه پیش عشق انداخت رخت
عشق و عقل و نسیه و نقدش ببین
بعد از آن بر تخت انسانی نشین
هست انسان منبع آب کمال
او ندارد در دو عالم خود زوال
گر سخن گویم جهان برهم زنم
ترسم از منصور ناگه دم زنم
لیک شرع احمدم محکم بود
خود طریق حیدرم همدم بود
فکر سر آنکس کند کوراسراست
خلعت دنیا مر او را در بر است
از برای جاه سازد خانهها
خانهٔ مردم کند ویرانهها
این چنین کس هست مردود ازل
ز آنکه باشد فکر و درک او دغل
من ندارم فکر و ذکر این جهان
محو او باشم چو عشّاق ای جوان
هرکه عاشق گشت او خود یار ماست
در معانی دیده و دیدار ماست
هرکه عاشق گشت او مقبول شد
از برای یار خود مقتول شد
صد هزاران جان فدادر راه او
جان فدا عطّار را در شاه او
بندهٔ خاص خدا بوذر بود
کو درون آتش و آذر بود
نور اوهمراه ابراهیم بود
خود دل دشمن ازو در بیم بود
نور احمد باعلی واحد بود
غیر نابینا مگر جاحد بود
شک میاور نور ایشان را ببین
ورنه باشی همچو شیطان لعین
بود ابراهیم چون از دوستان
آتش آمد بهر آن شه بوستان
سجدهٔ جمله ملایک بهر اوست
چونکه آدم قطرهای از نهر اوست
نور یزدان علم رحمان بوتراب
او نرفته در جهان هرگز بخواب
دیگر آنکه حنطهٔ دنیای دون
او نخورده ای پسر برگو که چون
حق تعالی حکم کرد ای آدمی
تو مخور گندم چو خواهی همدمی
گر خوری گندم ز من غافل شوی
درجهان بیوفا جاهل شوی
شه بحکم حقّ نخورده حنطهای
اوست در معنی چو حیّ و زندهای
رو تو بینش همچو حیّ در خویشتن
زندگیّ تو باو شد در بدن
رو نمائی دل از ایمان اوست
علم ابراهیم و احمد زآن اوست
انبیا و اولیا بر خوان او
جملهٔ کرّوبیان مهمان او
او بود روح روان و جان ما
او بود چون لعل اندر کان ما
لعل کانی روح انسانی بود
حبّ او خود آب حیوانی بود
هر که یک جو حبّ اودر جان ندید
هست ملعون و مکدّر چون یزید
حال آن معلون شنیدی در جهان
تا چه کرد اوبا امیرمؤمنان
نقد حیدر را بظاهر کشت او
با لعینان سوی دوزخ کرد رو
شد نبیّ و مرتضی بیزار از او
جملهٔ کرّوبیان بیمار از او
حال این کس در قیامت چون بود
دوزخ و عقبی از او پر خون بود
بعد از ایشان دوستان شه ببین
تا چها کردند با مشتی لعین
خود مسیّب بود از خاصّان او
پور مالک بود همچون جان او
همرهش مختار نقد بوعبید
او گرفته جان ملعونان بصید
خون نقد مرتضی از دشمنان
پس طلب کردند جمعی مؤمنان
تیغها بر فرق دشمن راندهاند
کفر را در قوم مروان ماندهاند
عاقبت بو مسلم صاحب تبر
خارجی راکرد او زیر و زبر
کرد او جان را فدا در راه حق
احمد بر محبش بد هم سبق
این مهان خود تیغ بهر حق زدند
کوس سلطانی خود مطلق زدند
این محبان نبی و حیدرند
در طریق شرع احمد انورند
روح ما با یاد ایشان هست شاد
رحمت حق بر روان جمله باد
خود همه نسل بنی امیّه را
منقطع کردند و رستند از بلا
هیفده تن خود خلافت کردهاند
جمله دلها را جراحت کردهاند
از پی دنیا ز دین بگذشتهاند
از طریق احمدی برگشتهاند
قصد فرزندان احمد داشتند
تیغ را بر فرقشان بگماشتند
جملگی را تو ز دین بیرون شمار
تا نگردی در جهنم استوار
بعد از ایشان خود بنی عباس شد
حاکم ودین نبی را پاس شد
خانهٔ در شرع احمد ساختند
چار در خود اندر او پرداختند
چار مذهب ناگهان برساختند
دین و مذهب را برون انداختند
بوحنیفه گفت کین دین مهمل است
پیش من دین نبی خود مجمل است
من دهم احیای دین مصطفی
زآنکه علم دین ندارد خود فنا
شافعی گفتا که قول من حق است
پیش من قول نبی خود مطلق است
احمد حنبل بگفتا قول من
بهتر است از قول دیگر در سخن
قول من چون قول پاکان روشن است
این زبانی دان که بیرون از تن است
گفت مالک من بعلم شرع گوی
بردهام هستم امام راستگوی
من بشرع مصطفی بشتافتم
همچو عیسی در رهش خریافتم
دین احمد چار کرسی ساختند
دین و مذهب را در او پرداختند
جعفر صادق شد او کرسی نشین
زآنکه داند علم حق را او یقین
جعفر صادق بکرسی برنشست
زآنکه حق بر او در شرعش نبست
شرع احمدبین که صادق دیده است
چار مذهب اندر او گردیده است
چارمذهب دان در او خود تو بیک
تا نیفتی اندر این معنی بشک
کرد جعفر عاشقان را راه بین
در طریقت راه عاشق را گزین
علم عاشق جملهٔ عالم گرفت
رفت ودین عیسی مریم گرفت
دانکه دینت را بقلب اندودهاند
قلب و ذکرت را بسی آلودهاند
دین قلابی نیاید هیچ کار
رو ز روی انبیا تو شرم دار
دین احمد دین پاکان خداست
خود بدین دیگران کفر و بلاست
ای تو هرجائی شده در دین خود
مکر و حیله کردهٔ تلقین خود
رو تو شرع مصطفی را یک نگر
ورنه ایمان تو دارد صد خطر
هر که او را دیدهای احول بود
کار او در دین حق مهمل بود
هرکه چون عطّار با ایمان بود
رهنمای او شه مردان بود
رو تو شه را در وجود خویش بین
تا شود همچون سلیمانت نگین
خاتم ملک سلیمان دین تست
علم شاه لو کشف تلقین تست
دین من حبّ نبیّ المرسلین
مذهب من مذهب صادق ببین
غیر این مذهب دگر هاهست هیچ
صاحب فتوای ما خود هست گیج
صاحب فتویّ تو خود هیچ بود
زآنکه او چون ریسما پرپیچ بود
پیچ و تاب آمد همه این دین او
زآنکه شد علم صور آئین او
تو زخود بگذر که تا یکتا شوی
در معانیّ خدا بینا شوی
هرکه بینا شد بمعنی نور شد
گاه مست یار و گه مخمور شد
هرکه بینا شد خدا را دید او
سورهٔ طاها ز حق بشنید او
سورهٔ طاها به اسرا جمع کن
رو کلام ایزدی را سمع کن
هست دریاها ز علمش موج زن
تو نداری قطرهای در بحر تن
چونکه ازدریا تو دوری کردهای
خویش را در دین چو موری کردهای
مور تشنه لنگ و لوک و راندهای
از لب دریای وحدت ماندهای
خشک گردد خود ز بی آبی درخت
رو وجودت سبز گردان همچو بخت
بخت من سبز و سعادتمند شد
زآنکه اسرار ولیّاش بند شد
گر همی خواهی که باشی زنده نام
رو طلب از آب کوثر یک دوجام
تاشوی چون خضر زنده درجهان
تو بمانی در معانی جاودان
دنیی وعقبیت در فرمان شود
ذات پاکت رحمت رحمان شود
همنشین روح باشی در ظهور
همنشین حور باشی در حضور
قطرهٔ تو لاف دریائی زند
روح پاکت دم ز دنیائی زند
قطره چون با بحر شد پاک آید او
بلکه از افلاک چالاک آید او
قطرهٔ پاکان بپاکان شد قرین
ثبت این در مظهرم باشد یقین
جوهر و مظهر تو پیر خویش دان
تا ببینی نور غیبی را عیان
صد هزاران عارف صاحب کمال
خود ورا خوانند اندر وقت حال
میل ناحق کردهای ای مدّعی
در همه دینها شدستی خارجی
دین به اسلام نبی باشد درست
غیر عشق او ز جان ما نرست
عشق او سوز دل عشّاق شد
بر همه خلق جهان رزّاق شد
من که از رزقش چشیدم ذرّهای
از وجود من برآمد نعرهای
نعرهٔ من بین در این مظهر تمام
از دل دریا برآمد جام جام
از دل مظهر هزاران چشمه خاست
چشمهای ازوی هزاران بحرهاست
هرکه مظهر را بداند سرور است
رفعتش از مردمان بالاتر است
میل بالا هرکه دارد مرد ماست
جنّت فردوس او را زیر پاست
میل بالا بهتر از پستی بود
عاشقی خود رستن از هستی بود
بین که عیسی میل بالا کرده است
او چگونه بر فلک جا کرده است
همّت پستت کند پست ای پسر
همّت عالیت سازد همچو زر
رو تو چون شهباز پروازی بکن
رو تو با معشوق خود نازی بکن
تا بکی همچون کشف بینی تو تخم
عاقبت پوسیده گردی همچو تخم
تا بکی همچون کشف در تخم خویش
محو باشی و نیابی کام خویش
مال دنیا هست تخم و تو کشف
چشم داری تو بر او بهر خلف
تو کشف باشی و دنیا تخم تو
وز دو عالم روی آورده باو
تو گذر از تخم و از خود نیز هم
تا نماند در وجودت رنج و غم
گشت شه باز آنکه او شهباز شد
سوی اصل خویشتن او باز شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عطار به اهمیت نصیحت و آگاه شدن از حقیقت دین و ولایت علی (ع) میپردازد و به انسانها یادآوری میکند که باید از غفلتی که در آن به سر میبرند بیدار شوند. او توضیح میدهد که علی و پیامبر (ص) مظهر نور و هدایتاند و بدون شناخت ولی، انسان معیوب و بیهدایت است. عطار به توصیف روحانی و عرفانی ولایت علی میپردازد و بیان میکند که هر کسی با شناخت امام خویش به بهشت میرسد و زندگیاش معنا و هدف مییابد. او همه انبیا و اولیا را به عنوان مهمانان در سفر معنوی انسان معرفی میکند و بر لزوم عشق به خدا و رسول تأکید دارد. در پایان، او از مخاطب میخواهد تا از دنیای فانی و مادی گذر کند و به معرفت و حقیقت الهی برسد.
هوش مصنوعی: ای آزادهمرد، این پند مایهٔ آزادی است؛ پس گرد غفلت را از خود بتکان و بیدار شو.
هوش مصنوعی: سالها از این پند غافل بودی و به همین سبب مانند دیو گرفتار بند شدی.
هوش مصنوعی: ای پسر، برو و این پند را به گوش جان بسپار و از این پس در خمِ وحدت بجوش و به یگانگی برس.
هوش مصنوعی: این پند برگرفته از آیههای قرآن و از زبان پیامبر، بهترینِ آفریدگان، است.
هوش مصنوعی: این معنا در خود قرآن آشکار است که علی سرپرست و ولیّ مردم شد.
هوش مصنوعی: ولایت و هدایت از آنِ اوست و آیهٔ نیکوی «انّما ولیّکم الله» در شأن او نازل شده است.
هوش مصنوعی: معنای حقیقی کلام خدا اوست و این معنا با او به کمال و پایان رسید؛ و سخن تمام است.
هوش مصنوعی: حیدر کرّار محبوب خداست و همهٔ آدمیان و فرشتگان بر این گواهی میدهند.
هوش مصنوعی: بدان که پیامبر و علی از یک نورند؛ چشم بد از ایشان دور باد.
هوش مصنوعی: جز حیدر کسی این مرتبهها را نداشت؛ برو و او را ببین که در درون چشم ما جای دارد.
هوش مصنوعی: اگر او را نمیبینی، از ولایت بهرهای نداری و در راهت هدایتی نیست.
هوش مصنوعی: ولایت همراه توست ولی تو غافلی و امام خود را بهخوبی نمیشناسی.
هوش مصنوعی: هرکس ولایت همراه او باشد، از احوال هر دو جهان آگاه است.
هوش مصنوعی: هرکس شاه ولایت را در درون خود نبیند، عمرش را تباه کرده و راه را گم کرده است.
هوش مصنوعی: هرکس امام خود را بشناسد، برای همیشه در بهشت عدن جای میگیرد.
هوش مصنوعی: برو و امامِ همهٔ هستی را بشناس که در هر جامه و صورتی جلوه کرده است.
هوش مصنوعی: او در هر زمان صورتی شگفت دارد و این از کمال قدرت حق شگفت نیست.
هوش مصنوعی: گاهی به صورت آدم و گاهی نوح آمد، گاهی عیسای مجرد و گاهی روح.
هوش مصنوعی: او همان است که مردم او را مظهر مینامند و من او را زیر خرقهٔ درویشی، صاحب عجایب میدانم؛ اشاره به نام کتاب «مظهرالعجایب».
هوش مصنوعی: من او را با چشم خود دیدم و از این رو مانند دریا به موج و جوش درآمدم.
هوش مصنوعی: من نیز مانند تو در این جهان مردهدل بودم و از دمِ عیسیوار او زنده شدم.
هوش مصنوعی: بدان هرکس به او زنده شد، بهراستی زنده است و در راه دین پیامبر خجسته و سعادتمند شد.
هوش مصنوعی: برو و او را ببین و به او برس، زیرا جز او راهنمایی برای این راه نیست.
هوش مصنوعی: ای دشمن علی و ای خارجی، راه او همان راه خداست و روی او روی خدا.
هوش مصنوعی: به یقین میدانم که دست او دست خداست؛ اگر نمیدانی، برو قرآن را ببین.
هوش مصنوعی: این سخن در نظر من کفر نیست؛ از خود بگذر و آیهٔ «یدالله فوق ایدیهم» را بخوان.
هوش مصنوعی: من وصف او را در قرآن خواندهام؛ اگر تو این را نمیدانی، دانشت بیحاصل و ناروا شده است.
هوش مصنوعی: ای پسر، بدان که دانش و خرد از اوست و من دانشمندان را از حقیقت او آگاه میکنم.
هوش مصنوعی: دانش و جهان از آنِ اوست و پریان و آدمیان و همهٔ موجودات فرمانبر اویند.
هوش مصنوعی: برو و در نقدِ او، یعنی حقیقتِ حاضرش، عقل کل و بخت را ببین؛ زیرا نسیه، یعنی وعدهٔ آینده، در برابر عشق رخت افکند و تسلیم شد.
هوش مصنوعی: عشق و عقل و نسیه و نقدِ او را بشناس و سپس بر تخت مقام انسانیِ کامل بنشین.
هوش مصنوعی: انسانِ کامل سرچشمهٔ آب کمال است و در هر دو جهان نابودی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر راز را آشکارا بگویم جهان را بر هم میزنم؛ میترسم ناگهان مانند منصور حلاج دم از «انا الحق» بزنم.
هوش مصنوعی: اما من به شریعت پیامبر استوارم و راه علی همراه و یار من است.
هوش مصنوعی: کسی در اندیشهٔ سروری و ریاست است که هوای آن را در سر دارد و جامهٔ دنیا بر تن کرده است.
هوش مصنوعی: چنین کسی برای جاه و مقام خانهها میسازد و خانهٔ مردم را ویران میکند.
هوش مصنوعی: چنین کسی از روز ازل رانده شده است، زیرا اندیشه و فهمش ناراست و فریبکارانه است.
هوش مصنوعی: ای جوان، من به فکر و یاد این جهان نیستم و مانند عاشقان در او محو هستم.
هوش مصنوعی: هر کس عاشق شود یار ماست و در عالم معنا چشم ما و دیدار ماست.
هوش مصنوعی: هر کس عاشق شد پذیرفته شد و در راه یار خود جان داد.
هوش مصنوعی: صدها هزار جان فدای راه او باد و جان عطار نیز فدای آن شاه، یعنی علی، باد.
هوش مصنوعی: بندهٔ خاص خدا همچون ابوذر است که در میان آتش و سختیها پایدار ماند.
هوش مصنوعی: نور او، یعنی علی، با ابراهیم همراه بود و دل دشمن از او در هراس بود.
هوش مصنوعی: نور پیامبر و نور علی یکی است و جز کورِ دل یا منکر کسی این را انکار نمیکند.
هوش مصنوعی: تردید نکن و نور آنان را ببین، وگرنه مانند شیطانِ راندهشده خواهی بود.
هوش مصنوعی: چون ابراهیم از دوستان او بود، آتش برای آن شاه به گلستان بدل شد.
هوش مصنوعی: سجدهٔ همهٔ فرشتگان به خاطر اوست، زیرا آدم قطرهای از نهر وجود اوست.
هوش مصنوعی: ابوتراب، یعنی علی، نور خدا و دانش خداوند رحمان است و هرگز در جهان به خواب غفلت نرفت.
هوش مصنوعی: دیگر آنکه او هرگز گندمِ دنیای پست را نخورد؛ ای پسر، بگو که این چگونه است.
هوش مصنوعی: خداوند فرمان داد: ای آدمی، اگر همنشینی با مرا میخواهی، گندم مخور.
هوش مصنوعی: اگر گندم بخوری از من غافل میشوی و در این جهان بیوفا نادان میگردی.
هوش مصنوعی: آن شاه به فرمان حق هیچ گندمی نخورد؛ از این رو در حقیقت مانند خدای حی، زنده و جاوید است.
هوش مصنوعی: برو و او را در درون خود زنده ببین، زیرا زندگی تو در این تن به او وابسته است.
هوش مصنوعی: اگر دل خود را روشن و آشکار کنی، این از ایمان به اوست؛ دانش ابراهیم و پیامبر از آنِ اوست.
هوش مصنوعی: پیامبران و اولیا بر سفرهٔ او نشستهاند و همهٔ فرشتگان مقرب مهمان او هستند.
هوش مصنوعی: او روح روان و جان ماست و مانند لعل در معدن وجود ما نهفته است.
هوش مصنوعی: آن لعل معدنی همان روح انسانی است و دوستی او آب حیات است.
هوش مصنوعی: هر کس که به اندازهٔ یک جو محبت او (علی) را در جان خود نیابد، مانند یزید ملعون و تیرهدل است.
هوش مصنوعی: سرگذشت آن ملعون را در جهان شنیدهای که با خاندان امیرمؤمنان چه کرد.
هوش مصنوعی: او فرزند و پارهٔ وجود حیدر (حسین) را در ظاهر کشت و همراه ملعونان رو به دوزخ نهاد.
هوش مصنوعی: پیامبر و علی از او بیزار شدند و همهٔ فرشتگان مقرب از کار او دلآزرده گشتند.
هوش مصنوعی: حال چنین کسی در روز قیامت چگونه خواهد بود؟ دوزخ و آخرت از گناه او پر از خون است.
هوش مصنوعی: پس از آنان ببین که دوستداران آن شاه (علی) با آن گروه ملعون چه کردند.
هوش مصنوعی: مسیب از یاران خاص او بود و پسر مالک (ابراهیم بن مالک اشتر) همچون جان او عزیز بود.
هوش مصنوعی: همراه او مختار، فرزند ابوعبید، بود که جان ملعونان را چون شکار گرفت.
هوش مصنوعی: گروهی از مؤمنان خون فرزند علی را از دشمنان طلب کردند و به خونخواهی برخاستند.
هوش مصنوعی: آنان شمشیر بر سر دشمنان فرود آوردند و کفر را تنها در قوم مروان باقی گذاشتند.
هوش مصنوعی: سرانجام ابومسلمِ تبردار، دشمنان خارج از دین را زیر و رو و نابود کرد.
هوش مصنوعی: او جان خود را در راه حق فدا کرد و در محبت پیامبر از دیگران پیش افتاد.
هوش مصنوعی: این بزرگان برای خدا شمشیر زدند و طبل پادشاهی و پیروزی کامل را به صدا درآوردند.
هوش مصنوعی: اینان دوستداران پیامبر و حیدرند و در راه شریعت احمد روشن و درخشاناند.
هوش مصنوعی: جان ما با یاد آنان شاد است؛ رحمت خدا بر روان همهٔ آنان باد.
هوش مصنوعی: آنان نسل بنیامیه را برانداختند و مردم از بلای ایشان رهایی یافتند.
هوش مصنوعی: هفده تن از بنیامیه به خلافت نشستند و دل همه را زخمی و آزرده کردند.
هوش مصنوعی: آنان به خاطر دنیا از دین گذشتند و از راه پیامبر روی برگرداندند.
هوش مصنوعی: آنان قصد جان فرزندان پیامبر را داشتند و شمشیر بر سرشان نهادند.
هوش مصنوعی: همهٔ آنان را بیرون از دین بدان تا خود در دوزخ گرفتار و ماندگار نشوی.
هوش مصنوعی: پس از بنیامیه، بنیعباس به حکومت رسیدند و مدعی پاسداری دین پیامبر شدند.
هوش مصنوعی: آنان در شریعت پیامبر خانهای ساختند و چهار در برای آن گشودند.
هوش مصنوعی: ناگهان چهار مذهب ساختند و با این کار دین و مذهب اصلی را کنار گذاشتند.
هوش مصنوعی: ابوحنیفه گفت این دین رها و بیسامان مانده است و دین پیامبر به نظر من مجمل و نیازمند شرح است.
هوش مصنوعی: و گفت من دین مصطفی را زنده میکنم، زیرا علم دین هرگز نابود نمیشود.
هوش مصنوعی: شافعی گفت سخن من حق است و به نظر من سخن پیامبر مطلق است.
هوش مصنوعی: احمد بن حنبل گفت سخن من از سخن دیگران بهتر است.
هوش مصنوعی: سخن من مانند سخن پاکان روشن است؛ این را زبانی بدان که از تن جداست و برتر.
هوش مصنوعی: مالک گفت من در علم شریعت گوی سبقت را بردهام و امامی راستگو هستم.
هوش مصنوعی: مالک ادامه میدهد که من به سوی شریعت پیامبر شتافتم. شاعر با تعبیر «مانند عیسی در راهش خر یافتم» گویا به طعنه میگوید که او در این راه به جای حقیقت تنها به مرکب و ظاهر دست یافت.
هوش مصنوعی: برای دین احمد چهار کرسی، یعنی چهار مذهب، ساختند و دین و مذهب را در آن سامان دادند.
هوش مصنوعی: جعفر صادق بر این کرسی نشست، چون او علم حق را به یقین میداند.
هوش مصنوعی: جعفر صادق بر کرسی نشست، زیرا خداوند در شریعت را بر او نبست و راه فهم آن را بر او گشود.
هوش مصنوعی: شریعت احمد را چنان ببین که صادق دیده است؛ چهار مذهب در دایرهٔ آن گردیده و پدید آمدهاند.
هوش مصنوعی: این چهار مذهب را در آن شریعت یکی بدان تا در این باره به شک نیفتی.
هوش مصنوعی: جعفر عاشقان را راهبین کرد؛ تو نیز در طریقت راه عاشقی را برگزین.
هوش مصنوعی: علم عاشق سراسر جهان را فراگرفت و تا آیین عیسی پسر مریم نیز رسید.
هوش مصنوعی: بدان که دینت را با ناسره آمیختهاند و دل و ذکرت را بسیار آلوده کردهاند.
هوش مصنوعی: دین تقلبی هیچ کاری را پیش نمیبرد؛ برو و از روی پیامبران شرم کن.
هوش مصنوعی: دین احمد دین پاکان خداست و در برابر آن دینهای دیگر کفر و بلاست.
هوش مصنوعی: ای کسی که در دین خود سرگردان شدهای و به هر سو میروی، مکر و حیله را به خود تلقین کردهای.
هوش مصنوعی: برو و شریعت پیامبر را یکی ببین، وگرنه ایمانت در صد خطر است.
هوش مصنوعی: هر کس که آن را دوتا ببیند لوچ و دوبین است و کارش در دین حق بیهوده و بیسامان است.
هوش مصنوعی: هر کس مانند عطار با ایمان باشد، راهنمایش شاه مردان، یعنی علی، است.
هوش مصنوعی: برو و آن شاه را در وجود خود ببین تا مانند سلیمان نگین فرمانروایی از آن تو شود.
هوش مصنوعی: انگشتری ملک سلیمان دین توست و علم شاه که گفت «اگر پرده برداشته شود یقینم افزون نمیشود» باید آموزهٔ تو باشد.
هوش مصنوعی: دین من دوستی پیامبر خاتم است و مذهب من، چنانکه میبینی، مذهب جعفر صادق است.
هوش مصنوعی: جز این مذهب، مذهبهای دیگر هیچاند و آن فتوادهندهای که از او پیروی میشود خود سرگشته و گیج است.
هوش مصنوعی: فتوادهندهٔ تو خود هیچ بود، زیرا مانند ریسمان پرپیچ و تاب بود.
هوش مصنوعی: دین او سراسر پیچ و تاب شد، چون علم ظاهر و صورت آیین او بود.
هوش مصنوعی: از خود بگذر تا یگانه شوی و در معانی الهی بینا گردی.
هوش مصنوعی: هر کس در معنا بینا شد، نور میشود؛ گاه از یار مست و گاه خمار است.
هوش مصنوعی: هر کس بینا شد، خدا را دید و سورهٔ طه را از حق شنید.
هوش مصنوعی: سورهٔ طه را با سورهٔ اسرا و معراج همراه کن و برو سخن خدا را بشنو.
هوش مصنوعی: دریاها از علم او موج میزند، اما تو در دریای تن حتی قطرهای از آن نداری.
هوش مصنوعی: چون از آن دریا دوری گزیدهای، خود را در دین مانند موری خوار و ناتوان کردهای.
هوش مصنوعی: موری تشنه و لنگ و افلیج و راندهشدهای که از کنار دریای وحدت دور ماندهای.
هوش مصنوعی: درخت از بیآبی خشک میشود؛ پس برو و وجود خود را، مانند بخت نیک، سرسبز و زنده کن.
هوش مصنوعی: بخت من سرسبز و خوشاقبال شد، زیرا به اسرار ولیِّ او (ولیّ حق) پیوند خوردم و دلبستهٔ آن شدم.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی نامت زنده و جاوید بماند، برو و یکی دو جام از آب کوثر بطلب.
هوش مصنوعی: تا مانند خضر در جهان زنده بمانی و در عالم معنا جاودانه شوی.
هوش مصنوعی: آنگاه دنیا و آخرت فرمانبردار تو میشوند و ذات پاکت جلوهای از رحمت خداوند رحمان میگردد.
هوش مصنوعی: در عالم ظاهر همنشین روح میشوی و در حضور حق همنشین حوریان.
هوش مصنوعی: قطرهٔ وجود تو ادعای دریا بودن میکند و روح پاکت از جهانی دیگر سخن میگوید.
هوش مصنوعی: قطره چون به دریا بپیوندد پاک میشود، بلکه چابکتر از افلاک بالا میرود.
هوش مصنوعی: قطرهٔ پاکان با پاکان همراه و قرین شد؛ این حقیقت بهیقین در کتاب من، مظهر، ثبت است.
هوش مصنوعی: جوهر و مظهر حقیقت را پیر و راهنمای خود بدان تا نور غیبی را آشکارا ببینی.
هوش مصنوعی: صدها هزار عارف کامل، در هنگام حال و وجد، او را میخوانند و یاد میکنند.
هوش مصنوعی: ای مدعی، تو به باطل گرایش یافتهای و از همهٔ دینها بیرون رفته و خارجی شدهای.
هوش مصنوعی: دین درست همان اسلام پیامبر است و جز عشق او چیزی از جان ما نرویید.
هوش مصنوعی: عشق او آتش دل عاشقان شد و روزیرسان همهٔ مردم جهان گشت.
هوش مصنوعی: من که ذرهای از روزی آن عشق را چشیدم، فریادی از وجودم برخاست.
هوش مصنوعی: فریاد مرا در سراسر این کتاب مظهر ببین که همچون جامهایی پیدرپی از دل دریا برآمده است.
هوش مصنوعی: از دل کتاب مظهر هزاران چشمه جوشید و هر چشمهاش خود هزاران دریاست.
هوش مصنوعی: هر کس مظهر را بشناسد و دریابد، سرور است و مقامش از دیگر مردم برتر است.
هوش مصنوعی: هر کس به بالا و عالم برین گرایش دارد مرد راه ماست و بهشت فردوس زیر پای اوست.
هوش مصنوعی: گرایش به بالا از پستی بهتر است و عاشقی یعنی رهایی از هستیِ خود.
هوش مصنوعی: ببین که عیسی به بالا گرایید و چگونه بر آسمان جای گرفت.
هوش مصنوعی: ای پسر، همت پست تو را پست میکند و همت بلند تو را مانند زر گرانبها میسازد.
هوش مصنوعی: برو مانند شاهباز اوج بگیر و پرواز کن و با معشوق خود ناز کن.
هوش مصنوعی: تا کی مانند لاکپشت به تخم خود چشم دوختهای؟ سرانجام مانند تخم گندیده و پوسیده میشوی.
هوش مصنوعی: تا کی مانند لاکپشت محو تخم خود باشی و به کام واقعیات نرسی؟
هوش مصنوعی: مال دنیا همان تخم است و تو لاکپشتی که به امید فرزند و جانشین به آن چشم دوختهای.
هوش مصنوعی: تو لاکپشتی و دنیا تخم تو، و از هر دو عالم روی گردانده و فقط به آن رو آوردهای.
هوش مصنوعی: از این تخم و از خود نیز بگذر تا رنج و غمی در وجودت باقی نماند.
هوش مصنوعی: هر کس شاهباز شد، شاه شد و به سوی اصل خویش بازگشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.