ای تو غافل از درون و از برون
خود درافتادی در این چه سرنگون
ورنه من راهت ز معنی ساختم
سحر ایمان را در او پرداختم
راه روشن ساختم از نور او
چون ندیدی تو شدی مهجور او
جان من نور ولای او گرفت
وز دو عالم خود صدای او گرفت
خاک نیشابور از او گلزار شد
هرکه بد درخواب از او بیدار شد
من در او کشتم ز بهرت گل بسی
عاقبت گل را بچیدم بی خسی
ناکسان را کی رسد زان غنچه بو
زانکه من چیدم گل از بستان او
هاتف غیبم همی آواز داد
یک گلی از غیب در دستم نهاد
گفتمش ای سرّ غیبی حال این
گوی با من تا شود سرّم یقین
گفت این معنی که با تو همره است
یک گلی از بوستان الله است
بلبل آن بوستانت ساختند
بعداز آن مست جهانت ساختند
این معانی را که تو خواهی نوشت
هست ورد جمله حوران بهشت
هیچ عاقل بر ملا این را نگفت
جمله دارند این معانی را نهفت
من بخود این را نگفتم در جهان
هرچه گفته است او بگویم من عیان
من نشان بی نشانان یافتم
در دل خود گنج پنهان یافتم
سالها در این سخن حیران بدم
واندر آن دریای بیپایان بدم
بوی گلزارت دماغ من گرفت
عالمی نور چراغ من گرفت
رو ببر تو از چراغم روشنی
تا نباشی تو چو خفّاش دنی
روشن و خندان شو از نورش دمی
لحظهای برریش دل کن مرهمی
گوش کن اسرار حق را همچو من
تا رهائی یابی از شیطان تن
تن ترا ویران زدنیائی کند
جان ترا روشن ز بینائی کند
اندر این دنیا چو تن پرور شوی
از چنین تن عاقبت بیسر شوی
از تن بیسر چه آید غیر هیچ
هیچ چبود هیچ میدانی تو گیج
گیج باشد هیمهٔ دوزخ یقین
سهل باشد گر تو باشی این چنین
ای برادر خویش را صافی بساز
تا شود درهای رحمت بر تو باز
چون شدی در راه حق حق را ببین
این سخن نقل است از سلطان دین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یادآوری غفلتهایی میپردازد که انسانها از درون و بیرون خود دارند و به راههای معنوی و نور ایمان اشاره میکند. او به غافلان نصیحت میکند که از خواب غفلت بیدار شوند و معنای واقعی زندگی را دریابند. با بیان تجربیات خود و تأکید بر اهمیت نور ولایت، او بر لزوم نزدیکی به حق و رهایی از دنیای تنپرور تأکید میکند. شاعر از سیر و سلوک خود در دریای معانی بیپایان سخن میگوید و در نهایت خواستهاش از شنوندگان این است که خود را تصفیه کنند تا رحمت الهی بر آنها باز شود.
هوش مصنوعی: ای کسی که از حال و درون خود و از دنیای بیرون غافلی، به خاطر غفلتت به حالت سقوط و انحطاط دچار شدهای.
هوش مصنوعی: اگر تو در درون خودت و از دنیا آگاه بودی، من دربارهٔ معنای واقعی زندگی به تو راهنمایی میکردم و جادو یا سحر ایمان را در او قرار دادهام.
هوش مصنوعی: من از نور حق، راهی روشن برای تو ایجاد کردهام، اما تو به دلیل غفلتت، آن را نمیبینی و از او دور ماندهای.
هوش مصنوعی: روح من از نور ولایت او روشن شد و از هر دو جهان، صدای او را دریافت کردم.
هوش مصنوعی: خاک نیشابور به برکت وجود او مانند باغ گل شده است و هر کسی که در غفلت و خواب باشد، با آگاهی از او بیدار میشود.
هوش مصنوعی: من از وجود تو گلهای زیادی را پروراندهام، ولی در نهایت، خودم از آن گلها بهرهای نبردم و بدون هیچ سودی آنها را چیدم.
هوش مصنوعی: کسانی که در سطح پایینی قرار دارند، چگونه میتوانند از بوی آن غنچه بهرهمند شوند، در حالی که من از باغ او گل چیدهام.
هوش مصنوعی: ندای غیبی به من میگوید و به من میفهماند که یک گل از عالم غیب به دستم داده شده است.
هوش مصنوعی: به هاتف غیبی گفتم: ای راز نهان، این گل که در دست من است، حالش را بگو تا من از آن مطمئن شوم.
هوش مصنوعی: همین که او گفت: «این حقیقتی که همراه توست، یک گل از باغ خداوند است»، به اهمیت و ارزش آن اشاره میکند و نشان میدهد که این معنی از منابع الهی و روحانی است.
هوش مصنوعی: بلبل (یعنی عاشق) برای تو آن گل را از بوستان الهی ساخت، و بعد از آن، مستی و شوق تو را از دنیا به وجود آوردند.
هوش مصنوعی: این معانی که تو قصد داری بنویسی، در واقع تکرار دعاها و ذکرهای حوران بهشت است.
هوش مصنوعی: هیچ عاقل و دانایی این مطالب را به روشنی بیان نکرده است، زیرا همه دارندگان این معانی، آنها را پنهان کردهاند.
هوش مصنوعی: من این حقیقت را به خود نگفتم، اینکه در جهان هر چه دیگران گفتهاند، من هم باید به شکل واضح و روشن بگویم.
هوش مصنوعی: در درون خود، نشانههای واضح و روشن را از چیزهای ناملموس و بینشان پیدا کردم و گنجی ارزشمند و پنهان را کشف کردم.
هوش مصنوعی: سالها در این موضوع گیج و سرگردان بودم و در آن دریای بیپایان غرق میشدم.
هوش مصنوعی: عطر گلزاری تو مشام من را پر کرده و روشنی وجودم را تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: از نور چراغ من روشنی را ببر، زیرا تو به مانند خفاش، در دنیا به تاریکی عادت کردهای و نمیتوانی از این روشنی بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: از نور خدا روشن و شاداب شو و به مدت کمّی دل خود را با این نور شفا بخش آرامبخش کن.
هوش مصنوعی: به سخنان من دربارهٔ اسرار الهی گوش بده تا بتوانی از دام شیطان و وابستگیهای جسمانی رهایی یابی.
هوش مصنوعی: بدن تو باعث ویرانی و نابودی دنیا میشود، اما جان تو را از طریق بینایی و درک، روشن و آگاه میسازد.
هوش مصنوعی: در این دنیا اگر فقط به پرداختن به خواستههای جسمانی بپردازی و تن را پرورش دهی، در نهایت به حالتی خواهی رسید که از غفلت و بیسر و سامانی رنج خواهی برد.
هوش مصنوعی: از وجود بیسر (بدون عقل و خرد) هیچ چیز جز بیهودگی و پوچی حاصل نمیشود. آیا تو نمیدانی که این حالت، تو را گیج و سردرگم خواهد کرد؟
هوش مصنوعی: اگر کسی در غفلت و بیتوجهی بماند، مانند هیزم دوزخ خواهد شد و به راحتی به عذاب میافتد، چنانکه اگر تو به این صورت باشی، نجات یافتن برایت آسان نخواهد بود.
هوش مصنوعی: ای برادر، خودت را پاک و بیآلایش کن تا درهای رحمت خدا به سوی تو گشوده شود.
هوش مصنوعی: وقتی در مسیر حق قرار گرفتی، حقیقت را خواهی دید. این گفتهای است از سلطان دین، یعنی یکی از بزرگترین عارفان و پیشوایان دینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.