بخش ۴۵ - قال النبی صلی الله علیه و آله و سلم: «التعظیم لامر الله والشفقة علی خلق الله»
تا که ایمانت شود محکم از او
مهر او میدار در جانت نکو
جان خود آمیز با مهرش نکو
تا درآید در میان جانت او
دیگری آن کز میان خلق رو
گوشهای گیر ودرون دلق رو
چون بیابی سرّ ما سرپوش باش
در میان عاشقان می نوش باش
رو چو عطّار و قناعت پیشه کن
در میان مظهرم اندیشه کن
زاد راهت هرچه باشد غیر ازین
دشمنان باشند و دارندت کمین
ای برادر اهل دنیا را مبین
ز آنکه ایشانند گمراهان دین
تو بهردرویش عارف باش یار
گاه گاهی جوهر را پیش آر
چون ببینی جوهر ذاتم چنان
اندر آیی در میان سالکان
درّ ز بحر دل در آرم بیشمار
گر تو میجوئیش رو جوهر بیار
هر دری زین گوشوار عالمی است
هر که این راگوش دارد آدمی است
فکر وذکر خویش را صافی بساز
جهد فرما آنگهی اندر نماز
بعد از آنی روزهدار از کلّ نفس
ز آنکه باشد روزهٔ تو غلّ نفس
از طعام بد بپرهیز ای پسر
همچو دد کم باش خونریز ای پسر
نفس را از روزه اندر بنددار
مر ورا نز لقمهٔ خورسند دار
روزهای میدار چون مردان مرد
نفس خود را از همه میدار فرد
نی همین از اکل او را باز دار
بلکه نگذارش بفکر هیچ کار
رو تو کُش نفس و مگردانش تو سیر
وانگهی بر خود مگردانش دلیر
ذکر حقّ باشد تمامی کار او
ورنه از خوردن نباشد عار او
در میان اهل معنی کن حضور
ز آنکه ایشانند چون دریای نور
رو تو از مردان دین غافل مباش
ز آنکه ایشانند ما را خواجه تاش
گر تو اهل فضل را نشناختی
دین و دنیا را به یک جو باختی
رومعانی دان شو و اسرار خوان
تا شوی در ملک معنی جان جان
نقطهٔ باب ولایت را طلب
و آنگهی از وی هدایت را طلب
گر نبایستی بعالم راهبر
کی فرستادی رسول با خبر
انبیا را اولیا باشد وصی
اولیا را اصفیا باشد صفی
اولیا و انبیا لطف حقّاند
در حقیقت جمله حقّ مطلقاند
انبیا را خود ولی باید مبین
تا بگوید علم معنی را یقین
گر تو بی ایشان روی راه ای پسر
از حقیقت خود کجا یابی خبر
گر نیابی تو ولی را در جهان
رو ز مظهر جوی تا گوید عیان
هر چه ایشان گفتهاند آن را شنو
هرچه کردند ای پسر با آن گرو
تا شوی در ملک معنی مقتدا
خیز و برخوان ربّ انصرنی علی
تا رسی بر آنچه مقصودت بود
خود بیابی آنچه مطلوبت بود
بهره کی یابی ولی زین کار تو
زآنکه میجوئی بسی اسرار تو
هرکه آزار کسی دارد بدل
پیش مردان باشد اودایم خجل
جانت از مهر علی آباد کن
خاطرت از بار غم آزاد کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش اندرزنامهای خطاب به «پسر» و «برادر» است و آدابی را برمیشمارد: محبت ولی در جان، گوشهگیری و رازداری، قناعت، پرهیز از دنیاداران، همنشینی با درویشان عارف و روزهٔ حقیقی که بند نفس است. سپس استدلال میکند که چنانکه جهان بی پیامبر نمیماند، پیامبران نیز ولی و وصی دارند که علم باطن را بیان کند و سالک بی او به حقیقت نمیرسد. عطار خواننده را به کتابهای خود چون «مظهر» و «جوهر» راه مینماید و سخن را با دعوت به آبادکردن جان با محبت علی به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: برای آنکه ایمانت به واسطهٔ او استوار شود، محبت او را بهخوبی در جانت نگه دار.
هوش مصنوعی: جانت را بهخوبی با محبت او درآمیز تا او در میان جانت جای گیرد.
هوش مصنوعی: دستور دیگر این است که از میان مردم کناره بگیری، گوشهنشینی پیشه کنی و در خرقهٔ درویشی بروی.
هوش مصنوعی: وقتی راز ما را یافتی، آن را پوشیده نگه دار و در جمع عاشقان، شراب معرفت بنوش.
هوش مصنوعی: مانند عطار قناعت پیشه کن و در کتاب «مظهر» من تأمل کن.
هوش مصنوعی: هر توشهای جز این برای راهت برداری، در حقیقت دشمنانیاند که در کمین تو نشستهاند.
هوش مصنوعی: ای برادر، به دنیاپرستان توجه نکن، زیرا آنان گمراهان دیناند.
هوش مصنوعی: با هر درویش عارفی یار و همراه باش و گاهگاهی کتاب «جوهر» مرا پیش رو بگذار و بخوان.
هوش مصنوعی: وقتی «جوهر الذات» مرا چنان که باید ببینی و بفهمی، در جرگهٔ سالکان راه حق درمیآیی.
هوش مصنوعی: من از دریای دل مرواریدهای بیشمار بیرون میآورم؛ اگر خواهان آنی، «جوهر» را بیاور و بخوان.
هوش مصنوعی: هر مرواریدی از این گوشواره به اندازهٔ جهانی ارزش دارد و هر که این سخنان را آویزهٔ گوش کند، انسان حقیقی است.
هوش مصنوعی: اندیشه و ذکر خود را پاک و خالص کن و آنگاه در نماز کوشش کن.
هوش مصنوعی: پس از آن، از همهٔ خواهشهای نفس روزه بگیر، زیرا روزهٔ تو بند و زنجیر نفس است.
هوش مصنوعی: ای پسر، از خوراک بد پرهیز کن و مانند درندگان خونریز و آزارگر مباش.
هوش مصنوعی: نفس را با روزه در بند نگه دار و او را با لقمهای خشنود و سیر مکن.
هوش مصنوعی: مانند مردان راستین روزه بگیر و نفس خود را از همه چیز جدا و تنها نگه دار.
هوش مصنوعی: تنها از خوردن بازش ندار، بلکه نگذار به فکر هیچ کار دیگری هم بیفتد.
هوش مصنوعی: نفس را بکش و سیرش مکن، و آنگاه نگذار بر تو گستاخ و چیره شود.
هوش مصنوعی: باید همهٔ کار نفس ذکر حق باشد؛ وگرنه از پرخوری هیچ شرمی ندارد.
هوش مصنوعی: در جمع اهل معنا حاضر شو، زیرا آنان همچون دریای نورند.
هوش مصنوعی: از مردان دین غافل مباش، زیرا آنان همخدمتان و یاران ما در بندگیاند.
هوش مصنوعی: اگر اهل فضل و کمال را نشناسی، دین و دنیا را به بهای ناچیزی باختهای.
هوش مصنوعی: معنادان و رازخوان شو تا در سرزمین معنا جانِ جانها شوی.
هوش مصنوعی: نقطهٔ مرکزی و درِ ولایت را بجوی و آنگاه از او هدایت بخواه.
هوش مصنوعی: اگر جهان به راهنما نیاز نداشت، خداوند پیامبر آگاه را نمیفرستاد.
هوش مصنوعی: اولیا جانشینان پیامبراناند و برگزیدگان پاک، برگزیدهٔ اولیا هستند.
هوش مصنوعی: اولیا و پیامبران جلوهٔ لطف خداوندند و در حقیقت همه مظهر حق مطلقاند.
هوش مصنوعی: بدان که پیامبران نیز ولی و جانشین لازم دارند تا علم باطن را به یقین بازگوید.
هوش مصنوعی: ای پسر، اگر بی آنان راه بروی، چگونه از حقیقت آگاه میشوی؟
هوش مصنوعی: اگر ولی را در جهان نیافتی، او را در کتاب «مظهر» بجوی تا آشکارا برایت بگوید.
هوش مصنوعی: هرچه آنان گفتهاند بشنو و ای پسر، به هرچه کردهاند پایبند باش و از آن پیروی کن.
هوش مصنوعی: برای آنکه در سرزمین معنا پیشوا شوی، برخیز و دعای «پروردگارا مرا به وسیلهٔ علی یاری کن» را بخوان.
هوش مصنوعی: تا به مقصود خود برسی و آنچه را میطلبی بیابی.
هوش مصنوعی: اما چگونه از این کار بهره میبری، در حالی که در پی اسرار بسیاری هستی؟
هوش مصنوعی: هر کس در دل قصد آزار دیگری داشته باشد، همیشه نزد مردان حق شرمسار است.
هوش مصنوعی: جانت را با محبت علی آباد کن و دلت را از بار غم رها ساز.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.