بقدر خود نظر میکن نمودت
پدر گفت ای پسر آخر چه بودت
مرا ره گم مکن اینجای بابا
که مسکن دیدهام در عین ماوا
در این بحر سعادت راه دیدم
درون بحر دل آگاه دیدم
نه طفلم من که دانایم بهرکار
ز حق دارم نمود عشق بسیار
چرا تو ره زنی ما را ندانی
وگر دانی پدر حیران بمانی
منم در دیدهٔ دریا نمودار
که دادم جوهر دریا بیکبار
شمار بحر در کشتی من بین
که در عین گلم دریای من بین
ز جمله فانیم وز خویشتن هم
گذشتم من ز بود جان و تن هم
ز جمله فارغم وز جمله آزاد
مرا حکمت در این دریا خدا داد
ز حق حق حقیقت باز دیدم
پدر در بحر او اعزاز دیدم
پدر چون عین ذاتم رهنمونست
مرا عقل از عقول تو فزونست
پدر جان منی هم جان جانی
ولیکن ذات من اینجا ندانی
تو کشتی دیدی و من عین دریا
رسیدم در نمود یار یکتا
در این دریا شدم یکتا بدیدم
نمود جوهر الّا بدیدم
در این دریا پدر جسمست کشتی
نظر کن در نمود او بکشتی
در این دریا که اینجا بود جان است
دُر و جوهر در اینجا رایگان است
مرا یک جوهر آمد در نظر باز
که جزو افکندم و کل ازنظر باز
در اول آنچنان میدید گویا
که دید دید او در عشق جویا
پدر پنداشت کآن عین جنونست
نمیدانست کو را رهنمونست
بترسید از پسر گفتا که تن زن
نمیگنجد در اینجا ماو هم من
کجا دیوانگی حاصل نمودی
که پنداری که خود واصل نمودی
پدر خاموش شو ورنه ترا من
دراندازم بسوی بحر روشن
ببردی عقل بابا جان بابا
دراندازم ترا حالی به دریا
زحد شرع پا بیرون نهادی
تو در پیشم در این چندی بزادی
حقیقت میفروشی یا جنونی
نگوید کس ترا کز ذوفنونی
حقیقت ای پدر راه دگر دان
دلت بابا از اینجا بی خبر دان
تو اینجا گر خبر از خود نداری
که در کشتی و در عین بحاری
عجب جائیست بابا عین دریا
که عقل عاقلان کردست شیدا
عجب جائیست در خوف و رجاهم
سزد گر کمترک این سرسرایم
حقیقت می بگو و هم عیان باش
چو بابا در نهاد خود نهان باش
عیان عقل را در پیش میدار
دمادم جان ودل با خویش میدار
ز عقلت کار بگشاید نه از نقل
که نقلست این و نشنیدند از عقل
همه کار جهان ز آثار عقلست
در این جای خطر چه جای نقلست
دل و جانم توئی و رهبر جان
ترا دارم مگو زینسان سخن هان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: پسر در این شعر از رموز حقیقت در نفس و جان خود سخن می‌گوید و تلاش می‌کند تا پدر را به درک عمیق‌تری از واقعیت وجودی و معنویش هدایت کند. او تأکید می‌کند که فراتر از جسم و ظاهر در عمق دریا، حقیقت و جوهر اصلی وجود دارد که باید کشف شود. پدر به شدت نگران و متحیر است و پسر او را از ترس و شک می‌رهاند و می‌گوید که در این دریا عقل و جان وجود دارد و پدر باید حقیقت را در درون خود بیابد. در این میان، پسر تأکید می‌کند که نباید به ظواهر بسنده کرد و برای درک حقیقی، عقل و دل باید هر دو با هم در کار باشند. این گفتگو نشان از چالش‌های بین نسل‌ها و جستجو برای درک عمیق از خدا و حقیقت هستی دارد.
هوش مصنوعی: پدر به پسر می‌گوید که بر اساس ظرفیت و توانایی خود به امور توجه کن و اشاره می‌کند که باید بداند که چه بر او گذشته و چه حالتی دارد.
هوش مصنوعی: ای پدر، برایم گفته نکن که مسیر را گم نکنم، زیرا به راستی مکان امن و آرامش را در دیدگان تو یافته‌ام.
هوش مصنوعی: در این دریای خوشبختی، راهی را مشاهده کردم و در عمق این دریای دل، آگاهی و دلیری یافتم.
هوش مصنوعی: من هنوز کودک نیستم، زیرا برای هر کار با دانایی به عمل می‌آیم و از حق، عشق زیادی را دارم.
هوش مصنوعی: چرا تو راه را نمی‌شناسی در حالی که ما را نمی‌شناسی؟ و اگر هم بشناسی، پدر، گیج و سردرگم خواهی ماند.
هوش مصنوعی: من در نظر دریا مانند می‌شوم، زیرا یک بار جوهر دریا را به من عطا کرده‌اند.
هوش مصنوعی: به این ترتیب، وجود من به مانند کشتی‌ای در دریا است که در عین حال که جزئی از دریا هستم، به عنوان یک گل در آن شناورم. به عبارتی، من خود را در میان این بی‌نهایت و عظمت حس می‌کنم.
هوش مصنوعی: من از مجموع دنیا و از خودم نیز عبور کرده‌ام و از وجود جسم و روح نیز گذر کرده‌ام.
هوش مصنوعی: من از تمام چیزها آزاد و رها هستم و حکمت را خداوند به من در این دریای اصلی داده است.
هوش مصنوعی: از حق، یعنی خدا، حقیقت را مشاهده کردم و در دریای او (خدا) عزت و کرامتی را یافتم که مانند پدر است.
هوش مصنوعی: پدر، تو چون جوهر واقعیتم راهنمای منی؛ اما عقل من از عقل‌های تو نیز فراتر است.
هوش مصنوعی: تو پدر من هستی و جان من را به وجود آورده‌ای، ولی خودت نمی‌دانی که ذات حقیقی من در اینجا چیست.
هوش مصنوعی: تو کشتی را دیدی و من به عمق دریا رسیدم، و در آنجا محبوب یگانه را مشاهده کردم.
هوش مصنوعی: در این دریا، من به حالت یکتا و واحدی رسیدم و فقط جوهر (حقیقت) را دیدم، نه هیچ چیز دیگری.
هوش مصنوعی: در این دریا، پدر، بدن یا جسم انسان است. به کشتیِ نظر یعنی نگاه کن به شکل و صورت او، و در ناخدا بودن این کشتی، انسانی است که به آن شکل و صورت، شناخته می‌شود.
هوش مصنوعی: در این دریا که جان و روح قرار دارد، گوهر و مروارید به رایگان موجود است و نیازی به پرداخت و خرید آن نیست.
هوش مصنوعی: یک جوهر برایم در نظر آمد که آن را جزئی تصور کردم، اما اکنون به این نتیجه رسیده‌ام که کل و تمام حقیقت را در نظر دارم.
هوش مصنوعی: ابتدا به نظر می‌رسید که او به صورت واضحی چیزی را می‌بیند، حالتی که در آن عشق را به وضوح جستجو می‌کند.
هوش مصنوعی: پدر برایش باور داشت که این حالت ناشی از جنون است و نمیدانست که کسی به او راهنمایی می‌کند.
هوش مصنوعی: بترسید از پسر، زیرا او می‌گوید که این جسم و بدن زن، در این مکان جا نمی‌گیرد، و من هم همین‌طور.
هوش مصنوعی: نمی‌دانم در کجا دیوانه شدی که فکر می‌کنی به حقیقت رسیده‌ای و به مقام وصال دست یافته‌ای.
هوش مصنوعی: پدر، ساکت باش، وگرنه من تو را به سوی دریا می‌اندازم، دریاهایی که بسیار شفاف و روشن‌اند.
هوش مصنوعی: عقل تو را گرفته و از حالت طبیعی‌ات خارج کرده است، ای پدر عزیزم، اگر خاموش نشوی، تو را به دریا می‌اندازم تا با وضوح حقیقت روبه‌رو شوی.
هوش مصنوعی: تو از حدود و موازین شرع فراتر رفته‌ای و با رفتارهایت، در این مدت که با من هستی، به من نشان دادی که چقدر تغییر کرده‌ای.
هوش مصنوعی: تو در حال فروش حقیقت هستی یا دیوانه‌ای؟ فراموش نکن که هیچ‌کس نمی‌گوید تو از کجا آمده‌ای و به چه چیزی دچار شده‌ای.
هوش مصنوعی: ای حقیقت، ای پدر، تو در مسیری دیگر قرار داری و بدان که دل تو از اینجا بی‌خبر است.
هوش مصنوعی: اگر تو از حقیقت درون خود آگاه نیستی، چگونه می‌توانی بفهمی که در چه سفینه‌ای هستی و در عمق دریا غوطه‌ور شده‌ای؟
هوش مصنوعی: این عالم شگفت‌انگیز مانند دریا است که عقل انسان‌های خردمند را به حیرت و شگفتی می‌آورد.
هوش مصنوعی: چقدر عجیبی است این مکان که در آن ترس و امید وجود دارد، و جایز است اگر کمتر از این بی‌سر و سامانم.
هوش مصنوعی: حقیقت را بگو و واضح و نمایان باش، همان‌طور که پدر (بابا) که در وجود خود پنهان است، تو نیز در وجود خود پنهان بمان.
هوش مصنوعی: عقل حقیقی را همیشه به چشم داشته باش و آن را در درون خود به یاد داشته باش. در هر لحظه، جان و دل خود را با آن در ارتباط نگه‌دار.
هوش مصنوعی: عقل تو می‌تواند کارها را سامان دهد، نه از طریق روایت‌ها و نقل‌هایی که دیگران گفته‌اند، زیرا این موارد به‌تنهایی نادرست یا کاذب می‌باشند و از جانب عقل شنیده نشده‌اند.
هوش مصنوعی: تمام کارهای جهان ناشی از آثار عقل است، پس در این مقوله خطرناک، جایی برای نقل و گفتن نیست.
هوش مصنوعی: دل و جان من تویی و تو راهنمای جان من هستی، پس از این‌گونه سخن گفتن خودداری کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.