جوابم داد و گفتا عبدالله
کنون از راز جانان کرد آگاه
تو هستی بنده و من راز دانم
تو هستی سالک و من درعیانم
بدان کامشب شدم اینجا نمودار
نه جانی دیدم و بیخود ابا یار
منم خضر نبی عالم هدایت
که دادستم خدا عین سعادت
چنان حق دار ما را علم بیچون
که بنمایم دمادم بیچه و چون
همه بحر جهان در قدرت اوست
مرا داده است و بخشیده است کل اوست
گهی در برگهی من در بحارم
گهی در عین خشکی پایدارم
حقیقت من گذر دارم بآفاق
بروی خشک دراندر جهان طاق
فتادستم که بیشک ز انبیایم
هدایت یافته من از خدایم
عنایت کرد ما را در ازل یار
که هر جائی که خواهم من پدیدار
شوم بیشک نداند سرّ من کس
حقیقت اینست ما را در جهان بس
حقیقت صحبت من کس نیابد
بجز عاشق در اینجا بس نیابد
کنون کردم در این خلوت گذاره
ترادیدم شدم عین نظاره
دمی خوش یافتی و نوش کردی
دگر آن دم بکل فرموش کردی
در آن دم بیشکی آدم نگنجد
وجودعالم وآدم نگنجد
همه مردان درین دم راز بینند
ابی خوددید جانان بازبینند
دم مردان ترا دیدم در اینجا
از آن این دم ترا بگزیده اینجا
دمی داری و دردم پایداری
ولی در آخرین دم پای داری
ولیکن چون دم منصور نبود
چو او اندر جهان مشهور نبود
چو او هرگز کجا آید بآفاق
ندیدم چون دم اودر جهان طاق
دلی دارد که آن دم کس ندارد
یقین در سرّ جانان پای دارد
دمی دارد که حق ز آن دم پدید است
ابا او گفته و از وی شنیده است
دم او جملهٔ دمها بیک دم
فرو برده است چه از عهد آدم
اناالحق میزند اینجا عیان او
همی گوید ابا حق در جهان او
که من اینجا یقین بود خدایم
نمود انبیا و اولیائم
یکی چون من که خضرم درحقیقت
سپرده راه بحر کل طریقت
چودیدم او بپرسیدم ز حق باز
مرا اوداد آنگه زود آواز
که هان از حق حق پرسی بگو تو
بجز من درجهان می حق بجو تو
تو ای خضر جهان گرراز جوئی
ز من ذات خدا می باز جوئی
یکی چون من که موسی صاحب راز
نیارست او نمود اینجا مرا باز
نمودی گرچه بد همراه من او
نبود از سرّ کل آگاه من او
اگرچه بود هم صحبت مرایار
نیامد سر او جز من پدیدار
نمودم راز موسی می ندانست
مراین اسرارها راز جهانست
حقیقت صحبت او در نوشتم
بیک دم از وجود او گذشتم
رها کردم حقیقت صحبت او
که بیش از پیش بودش قربت او
یکی علم لدنّی بود ما را
درین عالم یقین معبود ما را
چو او در دید ما اسرار بین شد
همواز صحبتم صاحب یقین شد
حقیقت با چنین فرو شجاعت
که بخشیدستمان حق این سخاوت
ندیدم در جهان من مثل منصور
نه بیند نیز کس تا نفخهٔ صور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره مکالمهای روحانی و عمیق میان شیخ جنید عبدالسلام و بندهای ناشناخته است. در این گفتوگو، شیخ جنید به بندهاش یادآوری میکند که او بر رازهای جانان آگاه است و خود را خضر نبی، عالم هدایت معرفی میکند. او بر این باور است که تمامی حقیقت و علم در نزد خداوند است و در هر وضعیت و مکانی حاضر است. شاعر به اهمیت لحظات روحانی و آن دمهای ناب اشاره کرده و تأکید میکند که درک حقیقی این لحظات تنها در عشق و نزدیکی به خداوند امکانپذیر است. او همچنین به عجز انسانها در درک و فهم رازهای الهی و مقام بلند معنوی خود اشاره میکند.
هوش مصنوعی: شیخ جنید عبدالسلام به او جواب داد و گفت: «این عبدالله اکنون از راز محبوب الهی آگاه شده است.
هوش مصنوعی: تو بندهای و من از رازهای حق آگاه هستم. تو در مسیر سیر و سلوک هستی و من چیزهایی را به وضوح میبینم.
هوش مصنوعی: امشب در اینجا به حالتی رسیدم که هیچکس را نمیبینم و کاملاً بیخود از وجود یار هستم.
هوش مصنوعی: من خضر نبی هستم که نماد راهنمایی و هدایت است و خداوند به من حقیقت سعادت را عطا کرده است.
هوش مصنوعی: خداوند به ما علمی بینظیر و استوار داده است که بهطور مداوم آن را به شما نشان میدهم.
هوش مصنوعی: تمامی دریاهای جهان در تسلط و قدرت خداوند است و او به من اجازۀ بروز و استفاده از این همه را داده و همهچیز از اوست.
هوش مصنوعی: گاه در آغوش محبت و نعمت او هستم و گاه در لجنزارهای دنیا و مشکلات زندگی، به این ترتیب هم در نعمت و راحتی به سر میبرم و هم در سختی و رنج.
هوش مصنوعی: حقیقت وجود من مانند گذرگاهی است که در آفاق گسترده شده و در دنیای خشک و خشکیده، در آن شکاف و فضای خالی وجود دارد.
هوش مصنوعی: من از انبیا هستم و به یقین هدایت شدهام، و این هدایت را از خدا دریافت کردهام.
هوش مصنوعی: یار (خدا) در ازل بر ما توجه و لطف کرد، به گونهای که در هر مکان و زمانی که بخواهم، پدیدار میشود.
هوش مصنوعی: هیچکس بهخوبی نمیداند که راز من چیست، زیرا حقیقت این است که ما در این دنیا برای یار و عشق بهسر میبریم.
هوش مصنوعی: تنها عاشق میتواند حقیقت حرفهای من را درک کند؛ هیچ کس دیگری نمیتواند به این راز دست یابد.
هوش مصنوعی: در حال حاضر در این تنهایی، تجربهای تازه داشتم و به نوعی به حقیقتی نگریستم که اوج مشاهده را احساس کردم.
هوش مصنوعی: لحظهای خوش را تجربه کردی و از آن لذت بردی، اما بعد از آن لحظه، آن احساس خوب را به کلی فراموش کردی.
هوش مصنوعی: در آن لحظه، هیچکس نمیتواند درک کند که این جهانی که وجود دارد چگونه به طور کامل و تمامی آدمیان نمیتوانند در آن گنجایش یابند.
هوش مصنوعی: همه مردان در این لحظه، رازها را میبینند و به طور خاص، عشق و وجود معشوق را در وجود خود احساس میکنند.
هوش مصنوعی: در اینجا میگوید که لحظهای از بینش مردان بزرگ را درک کردهام و این لحظه است که تو را از میان دیگران برگزیده است.
هوش مصنوعی: تو لحظاتی را داری که همواره در یاد و خاطرته، اما در نهایت، در آخرین لحظه، باید با قاطعیت و استقامت ایستادگی کنی.
هوش مصنوعی: ولی هیچگاه نفس (یا دم) منصور مانند نیست، چون او در جهان نامی و معروف نیست.
هوش مصنوعی: هیچکس مانند او را در جهان ندیدم که مانند دم او (لحظهٔ ظهور و ظهوری) جذاب و بینظیر باشد.
هوش مصنوعی: شیخ جنید، دلی دارد که آن دم (لحظهی خاصی) به کسی داده نمیشود و او در سرّ (راز) محبوب، ثابت و استوار است.
هوش مصنوعی: دلی وجود دارد که به وسیلهٔ آن، حقیقتی از جانب خدا نمایان شده و این را با او گفته و از او شنیدهاند.
هوش مصنوعی: او (شیخ جنید) میگوید که ظهور حقیقت خداوند در تمام دمها و نفسها خلاصه شده و همه چیز از زمان آدم تا کنون در این یک دم وحدت یافته است.
هوش مصنوعی: منبع حقیقی و عمیق وجود در این دنیا، حقیقتی است که خود را نشان میدهد. او به وضوح در حال گفتن است که هیچ چیزی جز حقیقت واقعی در جهان وجود ندارد.
هوش مصنوعی: من در اینجا به روشنی خدا را میبینم و این موضوع برای من از وجود پیامبران و اولیای الهی معلوم و مشخص است.
هوش مصنوعی: کسی مانند من که در واقع به مقام حضرت خضر رسیده است، راه و مسیر تمام سلوک و معنویت را به دیگران نشان میدهد.
هوش مصنوعی: چون دیدم او را، از حق پرسیدم و او بلافاصله به من پاسخ داد و سپس آغاز به خواندن کرد.
هوش مصنوعی: بدان که اگر از حق، حقیقت و ذات خدا را میخواهی بپرسی، بگو که در تمام دنیا جز من (یعنی وجود من از آن حق) وجود حقیقی دیگری نیست که بتوانی به جستوجوی او بپردازی.
هوش مصنوعی: ای خضر، اگر به دنبال رازهای این جهان هستی، باید از من بپرسی؛ زیرا حقیقت خداوند را تنها از من میتوانی شناخت.
هوش مصنوعی: هیچکس مانند من که موسی، پیامبر بزرگ، صاحب اسرار الهی است، نتوانست در اینجا به وضوح خود را به او نشان دهد و رازهای الهی را فاش کند.
هوش مصنوعی: هرچند که آن شخص در کنار من نبود، اما از حقیقت و سرّ نهفتهای که در وجود من هست، آگاه بوده است.
هوش مصنوعی: اگرچه یارم همواره با من صحبت بود، ولی حقیقت او فقط برای من نمایان شد و دیگران نتوانستند آن را ببینند.
هوش مصنوعی: رازهای عرفانی و الهی که من آشکار کردم، مانند رازهایی است که موسی (پیامبر) نیز نمیدانست. این اسرار، حقیقتی بزرگتر از دنیا و موجودات آن را در بر دارد.
هوش مصنوعی: منظور این است که وقتی به عمق سخنان او پرداختم، در یک لحظه از وجود او و حقیقت او عبور کردم.
هوش مصنوعی: حقیقت سخن او را رها کردم، زیرا نزد او نزدیکی و محبت بیشتری وجود داشت.
هوش مصنوعی: در این دنیا، دانش درونی و الهی ما، حقیقتی است که مورد یقین و باور ما قرار گرفته و به عنوان معبودی برای ما شناخته میشود.
هوش مصنوعی: زمانی که او (علم لدنّی) در نظر ما اسرار را نمایان کرد، صحبت کردن با کسی که به یقین رسیده است، برای من همسان و هموار شد.
هوش مصنوعی: حقیقت با چنین شجاعت و دلیری که به ما داده، نشانهٔ بخشندگی خداوند است.
هوش مصنوعی: من در دنیا کسی را مانند منصور (منصور حلاج) ندیدم و هیچکس دیگری را نیز نمیبینم که به این اندازه در برابر الهامات و نفخۀ صور (نفخۀ عذاب یا حیات) شجاعت و آزادی داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.