ورا عبدالسلام آنگه چنین گفت
که این مرد این همه عین الیقین گفت
که چشم من در این اسرار افتاد
شدم من از وجود خویش آزاد
چو دیدم روی اودیدم حقیقت
نمود سرّ بیچون در شریعت
سراپایش نظر کردم خدایست
ابا ذات حقیقت آشنایست
جلال اندر جمالش هست پیدا
در اینجا کرد رازم آشکارا
سخن کاینمرد میگوید همان است
که این بیچاره اندر جان عیانست
سخن کاین مرد گفت اینجا یقین باز
میان عاشقان آمد سرافراز
سخن کاین مرد گفت از بود بود است
که ذات جسم و جان در کل نموداست
سخن کاین مرد میگوید خدایست
همه ذرات اینجا رهنمایست
هر آنکو ره برد او را بداند
چو داند اندر و حیران بماند
من این دلدار میدانم که چونست
که از عقل خلایق آن برونست
تو اکنون ای جنید ار بازدانی
سزد کز پیر خود این راز دانی
سخن از عقل میگوئی دگر باز
کجا عقل این تواند گفت سرباز
سخن از عشق میگوید عیانی
بر هر کس یقین راز نهانی
سخن از عشق میگوید در اینجا
تو میدانی چه میجوید در اینجا
فراقی در وصال بازدیده است
وصال آنگاه کلّی باز دیده است
وصالش در فراق آمد پدیدار
نمیبینی همی جز دید دلدار
مرا بود این زمان این یار رهبر
تو نیز ار گفت او درعشق ره بر
حقیقت این زمانش گر بزندان
دل او را در اینجاگه بسوزان
مرنجان خویشتن گر بود اوئی
که با او این زمان در گفت و گوئی
تو اوئی او ترا و می ندانی
که من با او عیانم در نمانی
منم با او و او با من حقیقت
نمودش یافتم اندر شریعت
منم او را و او با من یقینست
که اودر من حقیقت رازبین است
ز بهر من در این بغداد آمد
که کل از جسم و جان آزاد آمد
ز جسم وجان طمع بریده است او
که صاحب درد و صاحب دیده است او
چو باشد آفتاب اندر درونش
همان خورشید اندر رهنمودنش
کسی دارد مثال آفتاب او
از آن اینجاست اندر تک و تاب او
از آن خورشید رهبر بود بر ذات
نهاده روی سوی جمله ذرات
همه ذرات گرد اوست اینجا
که میبینند با او دوست اینجا
حقیقت دوست با اودر میانست
اناالحق گوی با وی در بیانست
چو حق او راست پس مطلق چه گوید
بجز حق در درون او که گوید
خدا با اوست اینجا راز گفته
ابا ما و تو اینجا بازگفته
خدا با اوست میگوید که مائیم
اناالحق تا سراسر مینمائیم
خدا با اوست از بهر نمودار
بخواهد کردنش اینجای بردار
بخواهد سوختن در آخر کار
شود در آخر کار او خبردار
اگرچه هر خبر دارد بظاهر
خبر کل باز یابد او در آخر
بآخر هم بسوزانید او را
چنان باشد مر اورا گفتگو را
ولیکن چون کنند اینجای بردار
حقیقت گوید این سر صاحب اسرار
که من هستم خدا بیشک بدانید
حقیقت حق منم یک یک بدانید
از اول اندر اینجا گه زبانش
برون آرند اینجا از دهانش
ببرندش دگر دست و دگر پای
اناالحق چون بگوید جای بر جای
به آخر دست او بالا پذیرد
نمودش جمله اینجادست گیرد
بسوزانند آخر ظاهر یار
شود در آتش آنگه ناپدیدار
بگوئید آن زمان خاکستر او
اناالحق همچنان در گفت و درگو
بسی راز است او رااندر اینجا
بهل تا زود بگشاید در اینجا
جنید او را تو اکنون دان ز مندوست
حقیقت حق نگر او را که حق اوست
درون او نظر کن راز مطلق
حق است اینجا و میگوید اناالحق
اناالحق میزند در دید یار است
مر اورا ذات جانان آشکار است
جنیدا این نگهدار و نگو راز
تو این اسرار جز با صاحب راز
چو این مرد است از مردان دیندار
میان عاشقان صاحب اسرار
بخواهد یافتن او سرفرازی
حقیقت دان تو او را بینیازی
بپرسیدم دگر از پیر خود من
ترا این سر کرا کردست روشن
بگو تا من چو تو این راز دانند
حقیقت سرّ کلی بازدانند
تو این از خویش میگوئی مرا راز
و یا از دیگری بشنیدهٔ باز
بگو این مرد را تا من بدانم
که من بر تو حقیقت مهربانم
جوابم داد کای شیخ سرافراز
مرا مر خضر گفتهست این سخن باز
شبی در خلوت اسرار بودم
دمی دم دیدهٔ دیدار بودم
چنانم وجد بُد یا حضرت ذات
که گوئی جان شدم مر جمله ذرات
دل وجانم چنان درآشنائی
دل آن شب یافت اسرار خدائی
فرو رفتم درون خود حقیقت
برستم من ز نیک و بد حقیقت
حقیقت وقت من خوش بد در آن دم
نمودم راز جانان من چودیدم
دمادم رخ نمودم سر اسرار
شدم ازدیدن دم ناپدیدار
چو درعین عیان من راز دیدم
وصال یار آن شب باز دیدم
عیانم منکشف شد اندر اینجا
خدا را یافتم من در همه جا
درونم با برون حق یافتم من
حقیقت سرّ مطلق یافتم من
نبودم من همه کلی خدا بود
که ما را اندر آن دیدار بنمود
دمی خوش خوش درآن حالت فتادم
زمانی بر زمین من رخ نهادم
چو با خویش آمدم اینجا یقین من
بدیدم در زمان خورشید روشن
یکی پیری بدیدم ماه رفتار
که شد در خلوت من او پدیدار
چنان پیری که نورش بود در روی
ابا من بود اینجا روی در روی
چو آن حالت بدیدم من در آن شب
که پیری آنچنان آمد در آن شب
چو با خویش آمدم کردم سلامی
بر من کرد پیر دین قوامی
دمی خاموش بودم بعد از آن پیر
مرا گفتا درین حالت چه تدبیر
دمی خوش دست دادت در زمانه
طلب کردی وصال جاودانه
طلب کردی ندانندت یقین دوست
کجایابی ازین عین الیقین دوست
ترا آن دم دل و جان محو باشد
که مکرت را بآخر صحو باشد
اگر ازجان درین ره بگذری تو
جمال یار اینجا بنگری تو
جمال یار میجوئی و با تست
کجا یابی چنین کاری چنین سست
زمانی با وصال او نبودت
خیالی ازوصال اینجا نمودت
خیالی دیدی و حیران شدی تو
چنین در عشق سرگردان شوی تو
وصال یار را تابی نداری
که اینجا این توانی پای داری
نمودت همچو منصور حقیقی
که یارد کرد با او هم رفیقی
تو این دم حالتی خوش دست دادت
ولی کلی ندیدی نور ذاتت
دل از جان دور کن تا یار یابی
درون جان به کل دلدار یابی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عبدالسلام با شیخ جنید درباره حقیقت منصور سخن میگوید و به تجربیات خود از کشف حقایق اشاره میکند. او توضیح میدهد که چگونه در دیدار با حقیقت، از وجود خویش رها شده و در جوار الهی قرار گرفته است. عبدالسلام به شیخ جنید میگوید که تنها از عشق و درک درونی میتوان به این اسرار پی برد و عقل در این مقام ناتوان است. او همچنین به نقش خود و منصور در درک خداوند و حقیقت اشاره میکند و به جنید میآموزد که این اسرار را باید از صاحب راز بیاموزد. در پایان، او بر اهمیت وصال و درک عمیق عشق، و همچنین نیاز به رهایی از جسم و جان تأکید میکند تا به حقیقت واقعی دست یابد.
هوش مصنوعی: آنگاه عبدالسلام به جنید گفت که این مرد (منصور حلاج) هرچه گفت از سر یقینِ عینی و مشاهده گفت.
هوش مصنوعی: چشم من بر این اسرار افتاد و با دیدن آن از هستی خود رها شدم.
هوش مصنوعی: چون روی او را دیدم، حقیقت را دیدم؛ او راز خدای بیچون را در قالب شریعت آشکار کرد.
هوش مصنوعی: سراپای او را نگریستم و دیدم که جلوهای از خداست و با ذات حقیقت آشناست.
هوش مصنوعی: شکوه الهی در زیبایی او آشکار است و او در اینجا راز درون مرا آشکار کرد.
هوش مصنوعی: سخنی که این مرد میگوید همان چیزی است که در جان من بیچاره نیز آشکار است.
هوش مصنوعی: سخنی که این مرد در اینجا از سر یقین گفت، او را در میان عاشقان سربلند ساخت.
هوش مصنوعی: سخن او از هستی حقیقی برمیخیزد؛ هستیای که ذات جسم و جان در کل از آن پدیدار شده است.
هوش مصنوعی: سخن این مرد سخن خداست و همهٔ ذرات عالم در اینجا راهنمای این حقیقتاند.
هوش مصنوعی: هر کس به او راه یابد او را میشناسد، و چون شناخت، در او حیران میماند.
هوش مصنوعی: من میدانم این محبوب چگونه است، و این شناخت از دسترس عقل مردم بیرون است.
هوش مصنوعی: ای جنید، اگر اکنون میخواهی این را دریابی، شایسته است که این راز را از پیر خود بیاموزی.
هوش مصنوعی: تو باز هم از عقل سخن میگویی، اما عقل کجا میتواند این راز را آشکارا بیان کند؟
هوش مصنوعی: منصور آشکارا از عشق سخن میگوید و راز پنهان را برای هر کس به یقین روشن میکند.
هوش مصنوعی: او در اینجا از عشق سخن میگوید و تو خود میدانی که او در اینجا چه میجوید.
هوش مصنوعی: او در عین وصال، فراق را دیده است و آنگاه وصال کامل را دریافته است.
هوش مصنوعی: وصال او در دل فراق آشکار شد؛ پس تو در او جز دیدار محبوب چیزی نمیبینی.
هوش مصنوعی: این یار اکنون راهنمای من بود؛ تو نیز اگر سخن او را بپذیری، در عشق راه بیاب.
هوش مصنوعی: اگر اکنون او را به حقیقت در زندان کنی، در واقع دل او را در اینجا میسوزانی.
هوش مصنوعی: اگر تو خود او هستی، خویشتن را میازار؛ چون اکنون با او در گفتوگویی.
هوش مصنوعی: تو خود اویی و او از آنِ توست و نمیدانی؛ من آشکارا با اویم و در این راه بازنمیمانم.
هوش مصنوعی: به حقیقت من با اویم و او با من است، و جلوهٔ او را در شریعت یافتم.
هوش مصنوعی: یقین است که من از آنِ اویم و او با من است، زیرا او در من راز حقیقت را میبیند.
هوش مصنوعی: او به خاطر من به این بغداد آمد؛ زیرا او یکسره از جسم و جان رها شده است.
هوش مصنوعی: او از جسم و جان طمع بریده است، چون صاحب درد عشق و صاحب بینش است.
هوش مصنوعی: چون خورشید حقیقت در درون اوست، همان خورشید در راهنمودن او نیز آشکار است.
هوش مصنوعی: او همانند خورشید است و از همین روست که در اینجا در شور و بیقراری است.
هوش مصنوعی: از آن رو که آن خورشید راهبر به سوی ذات حق بود، رو به همهٔ ذرات عالم نهاده و بر آنها میتابد.
هوش مصنوعی: در این جهان همهٔ ذرهها گرد او (منصور) میگردند، زیرا دوست را همراه او میبینند.
هوش مصنوعی: در حقیقت، دوست (حق) در میان جان او حاضر است و گویندهٔ «اناالحق» همراه او سخن میگوید.
هوش مصنوعی: چون حق از آنِ اوست، جز حقِ مطلق چه کسی میتواند از درون او سخن بگوید؟
هوش مصنوعی: خدا با اوست و در این جهان رازها را با او گفته و از زبان او آن را دوباره برای ما و تو بازگو کرده است.
هوش مصنوعی: خدا با اوست و از زبان او میگوید «ماییم» و «اناالحق» را سراسر آشکار میکنیم.
هوش مصنوعی: خدا برای نشان دادن و آشکار کردن خود با اوست و او را در این جهان به دار خواهد کشید.
هوش مصنوعی: سرانجام او را خواهد سوزاند و او در پایان کار به حقیقت آگاه میشود.
هوش مصنوعی: هرچند در ظاهر از همه چیز خبر دارد، خبر و آگاهی کامل را در پایان به دست میآورد.
هوش مصنوعی: در پایان نیز او را سوزاندند و گفتوگو و سخن او چنین سرانجامی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: اما هنگامی که او را بر دار کنند، آن صاحباسرار این راز حقیقت را بر زبان میآورد.
هوش مصنوعی: میگوید: بیگمان بدانید که من خدایم و یکایک بدانید که حقیقتِ حق منم.
هوش مصنوعی: نخست زبانش را از دهانش بیرون میکشند.
هوش مصنوعی: سپس دست و پایش را میبرند، در حالی که او همچنان پیوسته «اناالحق» میگوید.
هوش مصنوعی: سرانجام دست او بالا گرفته و سرافراز میشود و همهٔ جلوههای هستی دست او را میگیرند.
هوش مصنوعی: در پایان کالبد ظاهری آن یار را میسوزانند و او در آتش ناپدید میشود.
هوش مصنوعی: در آن هنگام خاکسترش نیز همچنان «اناالحق» میگوید.
هوش مصنوعی: او در این جهان رازهای بسیاری دارد؛ رهایش کن تا بهزودی در آن رازها را بگشاید.
هوش مصنوعی: ای جنید، اکنون او را از سوی دوست بدان و او را حقیقتِ حق ببین، زیرا حق اوست.
هوش مصنوعی: به درون او بنگر که راز مطلق در آن است؛ این حق است که در او حاضر است و «اناالحق» میگوید.
هوش مصنوعی: او در حال دیدار یار «اناالحق» میزند، زیرا ذات معشوق بر او آشکار شده است.
هوش مصنوعی: ای جنید، این راز را نگه دار و جز با اهل راز آن را بازگو مکن.
هوش مصنوعی: زیرا این مرد از مردان دیندار و در میان عاشقان صاحب اسرار است.
هوش مصنوعی: او به سرافرازی خواهد رسید؛ تو او را به حقیقت بینیاز بدان.
هوش مصنوعی: جنید میگوید: باز از پیر خود پرسیدم که چه کسی این راز را بر تو روشن کرده است؟
هوش مصنوعی: بگو تا من هم مانند تو این راز را بدانم و حقیقت راز کلی را بشناسم.
هوش مصنوعی: آیا این راز را از خود به من میگویی یا آن را از دیگری شنیدهای؟
هوش مصنوعی: آن کس را به من بگو تا بدانم، زیرا من بهراستی با تو مهربانم.
هوش مصنوعی: به من پاسخ داد: ای شیخ بزرگوار، این سخن را خضر به من گفته است.
هوش مصنوعی: عبدالسلام میگوید: شبی در خلوتی بودم که در آن اسرار آشکار میشد و لحظهای سراپا چشمِ دیدار حق شده بودم.
هوش مصنوعی: در پیشگاه ذات حق چنان به وجد آمده بودم که گویی جانِ همهٔ ذرههای عالم شده بودم.
هوش مصنوعی: دل و جانم چنان با حق آشنا و همدم شده بود که دلم آن شب به رازهای الهی دست یافت.
هوش مصنوعی: بهراستی در درون خود فرو رفتم و از نیک و بد و دوگانگیها رها شدم.
هوش مصنوعی: در آن لحظه حالم بهراستی خوش بود و چون راز معشوق را دیدم، آن را آشکار کردم.
هوش مصنوعی: پیوسته راز رازها بر من چهره مینمود و از دیدن آن در همان دم از خود ناپدید و فانی شدم.
هوش مصنوعی: چون راز را آشکارا و به چشم یقین دیدم، آن شب وصال یار را مشاهده کردم.
هوش مصنوعی: حقیقت در همینجا برایم آشکار شد و خدا را در همهجا یافتم.
هوش مصنوعی: درون و برون خود را حق یافتم و به راز مطلقِ حقیقت رسیدم.
هوش مصنوعی: من دیگر وجودی نداشتم و همهچیز خدا بود؛ او بود که خود را در آن دیدار به ما نمایاند.
هوش مصنوعی: لحظهای با خوشی تمام در آن حال افتادم و مدتی چهره بر خاک نهادم.
هوش مصنوعی: چون به خود آمدم، به یقین در آن هنگام خورشیدی روشن پیش رو دیدم.
هوش مصنوعی: پیری دیدم با رفتاری چون ماه که در خلوتگاه من پدیدار شد.
هوش مصنوعی: پیری که چهرهاش نورانی بود و در همانجا رو در روی من نشسته بود.
هوش مصنوعی: چون آن حال را در آن شب دیدم که چنین پیری به نزد من آمد،
هوش مصنوعی: و به خود آمدم، به او سلام کردم و آن پیر دیندار به من استواری و قوت دل بخشید.
هوش مصنوعی: لحظهای خاموش ماندم؛ سپس پیر به من گفت: در این حال چه چاره و اندیشهای داری؟
هوش مصنوعی: پیر گفت: در این روزگار لحظهای خوش نصیبت شد و تو وصال همیشگی را طلب کردی.
هوش مصنوعی: وصال طلب کردی، اما به یقین هنوز دوست تو را به خود راه نمیدهد؛ از این عینالیقین چگونه دوست را بهتمامی خواهی یافت؟
هوش مصنوعی: در آن لحظه دل و جانت محو و فانی است، اما سرانجام این حال فریبنده به هشیاری و بازگشت به خود میانجامد.
هوش مصنوعی: اگر در این راه از جان خود بگذری، همینجا جمال یار را خواهی دید.
هوش مصنوعی: جمال یار را میجویی در حالی که با توست؛ با چنین کوشش سستی کجا به آن میرسی؟
هوش مصنوعی: تو لحظهای هم به وصال حقیقی او نرسیدی؛ تنها خیالی از وصال به تو نشان داده شد.
هوش مصنوعی: خیالی دیدی و حیران شدی؛ اینگونه در عشق سرگشته میشوی.
هوش مصنوعی: تو تاب و توان وصال یار را نداری که بتوانی در این مقام پایدار بمانی.
هوش مصنوعی: آنچه به تو نمودند همانند حال منصور حلاج حقیقی بود؛ اما چه کسی جرئت دارد با او همراه و همتا شود؟
هوش مصنوعی: اکنون حالی خوش به تو دست داد، اما نور ذات را بهتمامی ندیدی.
هوش مصنوعی: دل را از جان دور کن و از خود بگذر تا یار را بیابی و دلدار را بهتمامی در درون جان بیابی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.