یکی مجنون که رفتی در ملامت
بدو گفتند فردای قیامت
کسی باشد که ده ساله نماز او
منادی میکند شیب و فراز او
بیک گرده ازو نخرد کسی آن
بگوید بر سر مجمع بسی آن
جوابش داد مجنون کان نیرزد
نمازش آن همه یک نان نیرزد
که گر بخریدی آن را خلق وادی
نبودی حاجت چندان منادی
اگر صد کار باشد در مجازت
نیاید یاد ازان جز در نمازت
نمازت چون چنین باشد مجازی
بوَد اندر حقیقت نانمازی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، مجنون به نقد وعظ و ملامت میپردازد و به گفتگو درباره نماز و ارزش آن میپردازد. او میگوید که اگر نماز او به اندازه یک نان ارزش نداشته باشد، پس در قیامت هم کسی به آن توجه نخواهد کرد. او تأکید میکند که اگر نماز واقعی باشد، باید برای انسان مفید و اثرگذار باشد و نگاهی به انگیزههای واقعی عبادت داشته باشد. مجنون به این نتیجه میرسد که نماز صرفاً در صورتی ارزشمند است که از روی آگاهی و صدق انجام شود و در غیر این صورت، احساسی از نانمازی دارد.
هوش مصنوعی: مجنون که به خاطر جنونش در میان مردم مورد ملامت و سرزنش قرار گرفته بود، به او گفتند در روز قیامت چه سرنوشتی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: کسی هست که به مدت ده سال نماز او را اعلام میکند، ولی در طول این مدت او به حالتهای مختلفی میرود و میآید.
هوش مصنوعی: هیچکس برای یک تکه نان از او (مجنون) خریداری نمیکند، و این را در مجمعی بزرگ بیان میکند.
هوش مصنوعی: مجنون در پاسخ گفت که نمازی که ارزشش به یک نان نمیرسد، چنین مقدار زحمت و تلاش را ندارد.
هوش مصنوعی: اگر تو آن نماز را از مردم میخریدی، نیاز به بیدار کردن دیگران برای تبلیغ آن نداشتی.
هوش مصنوعی: اگر چندین کار در زندگیات به ظاهر نشاط و سرگرمی باشد، در آن دنیا هیچیک از آنها به یاد تو نخواهد آمد، جز در نماز که آن هم ممکن است واقعی نباشد.
هوش مصنوعی: نماز تو اگر اینگونه باشد، در واقع نماز نیست و تنها ظاهری از آن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.