|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مجنون یک روز در حالتی شاد و سرحال در کنار دیواری نشسته و دربارهٔ لیلی و خود فکر میکند. او ابراز میکند که اگرچه عمرش را در جستوجوی لیلی گذرانده، اکنون به آرامش رسیده و هر دو را در کنار هم میبیند. این تصویر برای او آنقدر خوشایند است که نمیتواند باور کند که در واقعیت نشسته است و از خداوند میخواهد که او را در این شادی و دیدار یاری کند.
هوش مصنوعی: یک روز مجنون در شادی و سرور نشسته بود و در برابر خانهای باصفا، به تماشا مشغول بود.
هوش مصنوعی: در آن مکان دیواری ساخته شده بود و لیلی و مجنون در کنار هم نشسته بودند.
هوش مصنوعی: خوشی میگفت که اگر در تمام عمرم با شتاب دویدهام، در نهایت هر دو چیز را همزمان خواهم دید.
هوش مصنوعی: آیا من خواب میبینم که هم اکنون لیلی و مجنون کنار هم نشستهاند؟
هوش مصنوعی: خدايا، در جهان چه نعمتی وجود دارد که کسی هرگز مانند آن را مشاهده نکرده باشد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.