سلیمان با چنان کاری و باری
به خیلی مور بگذشت از کناری
همه موران به خدمت پیش رفتند
به یک ساعت هزاران بیش رفتند
مگر موری نیامد پیش زودش
که تلی خاک پیش خانه بودش
چو باد آن مور یک یک ذرّهٔ خاک
برون می‌برد تا آن تل شود پاک
سلیمانش بخواند و گفت ای مور
چو می‌بینم ترا بی‌طاقت و زور
اگر تو عمر نوح و صبر ایّوب
به دست آری نگردد کار تو خوب
به بازوی چو تو کس نیست این کار
ز تو این تل نگردد ناپدیدار
زبان بگشاد مور و گفت ای شاه
به همت می‌توان رفتن درین راه
تو منگر در نهاد و نبیت من
نگه کن در کمال همت من
یکی مورست کز من ناپدیدست
به دام عشق خویشم در کشیده‌ست
به من گفته‌ست گر تو این تل خاک
ازینجا بفگنی و ره کنی پاک
من این خرسنگ هجران تو از راه
براندازم نشینم با تو آنگاه
کنون این کار را بسته میانم
بجز این خاک بردن می‌ندانم
اگر این خاک گردد ناپدیدار
توانم گشت وصلش را خریدار
وگر از من برآید جان درین باب
نباشم مدّعی باری و کذّاب
عزیزا عشق از موری بیاموز
چنین بینائی از کوری بیاموز
کلیم مور اگرچه بس سیاهست
ولیکن از کرداران راهست
به چشم خرد منگر سوی موری
که او را نیز در دل هست شوری
درین ره می‌ندانم کین چه حالست
که شیری را ز موری گوشمالست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، پیامبر سلیمان با دیدن یک مور که به سختی در حال حمل ذره‌های خاک است، به او می‌گوید که این کار برایش غیرممکن است و با وجود عمر طولانی و صبر زیاد، به هدفش نمی‌رسد. اما مور پاسخ می‌دهد که این عشق اوست که او را به این تلاش وامی‌دارد، زیرا برای وصال معشوقش حاضر است این سختی را تحمل کند. او نگران است که اگر نتواند این خاک را از میان بردارد، دیگر به عشقش نخواهد رسید و هر گونه تلاشی را در این راه می‌پذیرد. سلیمان از این همت و اراده‌ی مور پند می‌گیرد و متوجه می‌شود که عشق واقعی حتی از موجودی کوچک مثل مور نیز درسی بزرگ می‌آموزد.
هوش مصنوعی: سلیمان با وجود مسئولیت‌ها و کارهای زیادی که دارد، به سرعت از کنار تعداد زیادی مور عبور کرد.
هوش مصنوعی: تمام موران به سمت سلیمان آمدند و در یک لحظه تعداد بسیار زیادی از آنها جمع شدند.
هوش مصنوعی: موری نیامد که خاکی که جلوی خانه‌اش بود، به شدت برطرف کند و به معنای دیگری برساند.
هوش مصنوعی: مور مانند باد، یک به یک دانه‌های خاک را از تلی که در برابر خانه‌اش بود، بیرون می‌برد تا آن تل کاملاً پاک شود.
هوش مصنوعی: سلیمان به مور می‌گوید: چون می‌بینم که تو بی‌تاب و ناتوان هستی، در حالی که من برای تو این را خواندم.
هوش مصنوعی: اگر تو عمر طولانی نوح و صبر ایوب را به دست بیاوری، باز هم کار تو به نتیجهٔ مطلوب نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به قوت و توانایی تو نیست، بنابراین این کار از تو برنمی‌آید و این تپه هرگز محو نخواهد شد.
هوش مصنوعی: مور زبان به سخن باز کرد و گفت: ای شاه، با اراده و همت می‌توان در این مسیر پیش رفت.
هوش مصنوعی: به من نگاه نکن که چه اندازه کوچک و بی‌اهمیت هستم، بلکه به توانایی و خواستهٔ بلند من نگاه کن که چگونه برای رسیدن به عشق تلاش می‌کنم.
هوش مصنوعی: یک مور وجود دارد که از من پنهان شده و در دام عشق من افتاده است.
هوش مصنوعی: به من گفته‌اند اگر تو این تپهٔ خاکی را از اینجا کنار بزنی و از این مکان دور شوی،
هوش مصنوعی: من این سنگینی جدایی و دلتنگی تو را از سر راهم برمی‌دارم، تا بتوانم با تو باشم.
هوش مصنوعی: الان این کار را تمام می‌کنم و چیزی جز بردن این خاک را نمی‌دانم.
هوش مصنوعی: اگر این خاک (جسم) ناپدید شود و دیگر وجود نداشته باشد، من می‌توانم آنچه را که به وصال (اتصال روحانی) انجام می‌دهد، بخرم و به دست آورم.
هوش مصنوعی: اگر از دستم برآید، جانم را در این موضوع قربانی می‌کنم و در این مورد، مدعی و دروغ‌گو نخواهم بود.
هوش مصنوعی: ای عزیز، عشق را از مور بیاموز؛ چرا که همان‌طور که مور بینایی‌اش را از کوری می‌آموزد، تو نیز می‌توانی از او یاد بگیری.
هوش مصنوعی: اگرچه مور رنگی تیره و سیاه دارد، اما او در کردار و اعمالش راه راست و نیکو را می‌شناسد و به آن پایبند است.
هوش مصنوعی: به عقل و درایت خود نگاه نکن که به مور توجه کنی، زیرا او هم در دل خود شوری و شوقی دارد.
هوش مصنوعی: در این مسیر نمی‌دانم که این وضع چیست که یک شیر را به خاطر یک مور تنبیه می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.