چو بوالفضل حسن در نزع افتاد
یکی گفتش که ای شرع از تو آباد
چو برهد یوسف جان تو از چاه
فلان جائی کنیمت دفن آنگاه
زبان بگشاد شیخ و گفت زنهار
که آن جای بزرگانست و ابرار
که باشد همچو من صد بی سر و پای
که خود را گور خواهد در چنان جای
بدو گفتند ای نیکو دل پاک
کجا خواهی که آنجا باشدت خاک
زبان بگشاد با جانی همه شور
که بر بالای آن تل بایدم گور
که آنجا هم خراباتی بسی هست
هم از دزدان بی حاصل کسی هست
مقامر نیز بسیارند آنجا
همی جمله گنه گارند آنجا
کنیدم دفن هم در جای ایشان
نهید آنگه سرم بر پای ایشان
که من درخورد ایشانم همیشه
که در معنی چو دزدانم همیشه
میان این گنه گارانست کارم
که با آن کاملان طاقت ندارم
چه گر این قوم بس تاریک باشند
بنور رحمتش نزدیک باشند
چو جائی تشنگی باشد بغایت
کشد در خویشتن آبی نهایت
که هر جائی که عجزی پیش آید
نظر آنجا ز رحمت بیش آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابوالفضل حسن در لحظهٔ درگذشتش به دیگران میگوید که هرگز نمیخواهد در مکانی دفن شود که مخصوص بزرگان و نیکان است. او معتقد است که خود را نه در زمرهٔ آنها میداند و برایش مناسبتر است که در میان گناهکاران دفن شود. حسن از آنها میخواهد که او را در بالای تلی به خاک بسپارند، جایی که بسیاری از گناهکاران و خراباتیها هستند، زیرا او خود را در نفس و عمل در خور آنها میبیند و به رحمت خداوند امیدوار است. او بر این باور است که حتی اگر همگان تاریک باشند، رحمت الهی میتواند آنها را نزدیکی بخشد.
هوش مصنوعی: زمانی که ابوالفضل حسن در حال احتضار بود، یکی به او گفت که دین (شرع) به وسیله تو رونق و آبادانی یافته است.
هوش مصنوعی: زمانی که جان تو مانند یوسف از چاه (دنیا) رهایی یابد، در آن صورت ما تو را در جایی خاص دفن خواهیم کرد.
هوش مصنوعی: شیخ (ابوالفضل حسن) زبانش را باز کرد و گفت مراقب باش که آن مکان، جای بزرگواران و نیکان است.
هوش مصنوعی: من همانند کسی هستم که صدها آدم بینقص و بیدردسر وجود دارند، اما خود را به درون آن خاک میسپارد که در آنجا بزرگان و نیکان هستند.
هوش مصنوعی: به او گفتند ای آدم نیکوکار و دل پاک، کجا میخواهی که در آن مکان، خاک قبر تو باشد؟
هوش مصنوعی: ابوالفضل حسن در لحظات آخر عمرش، لب به سخن گشود و با ایمانی راسخ اظهار کرد که باید بر تپهای که انتخاب کرده، دفن شود.
هوش مصنوعی: در آنجا افرادی که به فساد و تباهی و مشروبخواری مشغولند زیاد هستند و همچنین دزدان بیفایدهای نیز وجود دارند.
هوش مصنوعی: در آنجا افرادی وجود دارند که همه گناهکارند، و این گناهکاران بسیارند.
هوش مصنوعی: در این بیت، گوینده از وضعیتی سخن میگوید که خود را در جمع گنهکاران آن مکان دفن خواهد کرد و سپس سرش را بر پای آنها میگذارد. این عبارت به نوعی بیانگر تسلیم و وابستگی به آنهای گنهکار است.
هوش مصنوعی: من همیشه در جایگاه کسانی که به هنجارها و معنای صحیح عمل میکنند، قرار ندارم و از نظر روحی مانند دزدان هستم که به بیاخلاقی و گناه آلودهام.
هوش مصنوعی: من در میان گنهکاران هستم و به همین خاطر نمیتوانم با انسانهای کاملی که از نظر معنوی بالا هستند، ارتباط برقرار کنم.
هوش مصنوعی: اگرچه این گروه گناهکار و تاریکدل هستند، اما رحمت خداوند به آنها نزدیک است.
هوش مصنوعی: هرگاه در جایی شدت عطش وجود داشته باشد، انسان تا حد امکان تلاش میکند که آب را در خود جذب کند و به مقدار لازم بیاورد.
هوش مصنوعی: هر جا که انسانی نتواند و ناتوانی به اوج برسد، آنجا توجه و لطف خداوند بیشتر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.