|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر شبم سرمست در کوی افکنی
وز بر خویشم به هر سوی افکنی
در خم چوگان خویشم هر زمان
خسته و سرگشته چون گوی افکنی
گر بریزم پیش رویت اشک زار
همچو اشکم باز بر روی افکنی
چون همه تیری بیندازی تمام
پس کمان کین به بازوی افکنی
بوی گل اندر دماغ جان ما
زان سر زلف سمن بوی افکنی
گر سخن گویم ز چین زلف تو
از سر کین چین در ابروی افکنی
ور کشد مویی دل از زلف تو سر
حلق را در حلقهٔ موی افکنی
هر شبی عطار را تا وقت صبح
عاشقی دیوانه در روی افکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حالت سرمستی و دیوانگی خود در عشق صحبت می‌کند. او شب‌ها در کوی معشوق سرگشته و گم شده است و همچون گوی در میدان چوگان در پی عشق می‌چرخد. اشک‌هایش را بی‌فایده به پای معشوق می‌ریزد و فاصله‌ها را دلیلی برای درد و رنج خود می‌داند. بوی گل و زلف معشوقش دل او را می‌رباید و هر اشاره به زیبایی‌های او، حسادت‌ها و کین‌توزی‌های مختلف را بیدار می‌کند. در نهایت، شاعر هر شب را با دیوانگی عشق سپری می‌کند و به دنبال معشوق است.
هوش مصنوعی: هر شب در کوی معشوق، سرمست و شاداب هستم و خودم را به هر طرف می‌افکنم، بی‌خبر از حال و روز و بی‌فکری.
هوش مصنوعی: من در میانهٔ بازی چوگان همیشه خسته و بی‌هدف هستم، دقیقاً مثل گوی که به اطراف پرتاب می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر به‌طور بی‌اختیار اشک‌های فراوانی بریزم و آنها را در حضورت بگذارم، تو دوباره آن اشک‌ها را با بی‌توجهی بر روی زمین می‌افکنی.
هوش مصنوعی: وقتی که همه تیرها را از کمان رها کنی، تو به بازوی تو، یعنی به عواقب و پیامدهای این اقدام، توجهی نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: عطر گل در جان ما وجود دارد و این بوی خوش به خاطر زلف‌های زیبای تو است که آن را به ما هدیه می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر من از چین‌های زلف تو سخن بگویم، به خاطر کینه‌ای که دارم، چین‌های ابروی تو را به زودی به آن زلف‌ها نسبت می‌دهم.
هوش مصنوعی: اگر مویی از زلف تو بکشی، دل را از آن رها می‌کنی و آن را در حلقهٔ موهایت قرار می‌دهی.
هوش مصنوعی: هر شبی عطار را تا صبح تا وقتی که عشق در او دیوانه‌وار بیدار است، در خیال خود می‌افکنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.