|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گه به دندان در عدن شکنی
گه به مژگان صف ختن شکنی
گه لب همچو لاله بگشایی
روز بازار یاسمن شکنی
گه رخ همچو ماه بنمایی
رونق برگ نسترن شکنی
هر گلی را که زینت چمن است
ز سر طعنه در چمن شکنی
دل ربایی عالم جان را
طرهٔ مشک بر سمن شکنی
زلف برهم زنی و توبهٔ ما
همه زان زلف پر شکن شکنی
پشت گرمی ز تیر غمزه از آنک
همه در روی و جان من شکنی
قصهٔ جادوان رهزن را
زان دو جادوی راهزن شکنی
گر نسازی ز ناز با عطار
قیمت او و خویشتن شکنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با اشاره به زیبایی‌ها و جلوه‌های دلربای معشوق، توصیفاتی از حالات مختلف او ارائه می‌دهد. او از دندان و مژگان گرفته تا لب و رخ، به زیبایی‌های معشوق و تاثیری که بر دل و جان دارد، پرداخته است. همچنین به تأثیر تیر غمزه و زلف معشوق بر روانش اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که زیبایی‌های معشوق موجب مجروح و گرفتار شدن روح او می‌شود. در انتها، شاعر به هشداری در مورد خود و بها دادن به خویشتن اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق به ناز رفتار کند، ارزش او و خود را زیر سؤال می‌برد.
هوش مصنوعی: گاهی با دندان خود در باغ بهشتی (عدن) گل می‌شکنی و گاهی با مژه‌هایت، گل‌های خوشبو و زیبا (ختن) را می‌شکنی.
هوش مصنوعی: گاه لب‌های تو همچون لاله باز می‌شود و در روز بازار، یاسمن را می‌شکنی.
هوش مصنوعی: گاهی رخ تو مانند ماه جلوه‌گر می‌شود و زیبایی خاصی به گل‌های نسترن می‌بخشد.
هوش مصنوعی: هر گلی که برای زیبا کردن باغ و زمین است، از روی حسادت و طعنه تو در این باغ نابود می‌کنی.
هوش مصنوعی: دل می‌ربایی و جان را به خود جذب می‌کنی، همان‌طور که طره یا دسته مویی که با مشک خوشبو مزین است، بر روی سمن (گیاهی خوشبو) می‌افتد و آن را زیباتر می‌کند.
هوش مصنوعی: زلف تو را به هم می‌زنی و ما به خاطر آن زلف پر شکن، توبه و عهد خود را می‌شکنیم.
هوش مصنوعی: غمزه یا نیشخند تو به قدری قوی و دل‌انگیز است که من در برابر آن، دیوار دفاعی‌ام را از دست می‌دهم و تحت تأثیر آن به شدت آسیب می‌بینم.
هوش مصنوعی: تو قصهٔ جادوگران راهزن را به خاطر آن دو جادوی که دارندهٔ آنها (یعنی معشوق) برای تو ایجاد کرده، را از یاد ببر.
هوش مصنوعی: اگر با ظرافت و ناز برخورد نکنی و به عطار بی‌اعتنا باشی، هم ارزش خود را از دست می‌دهی و هم خودت را ویران می‌کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.