گنجور

غزل شمارهٔ ۷۳

 
عطار نیشابوری
عطار » دیوان اشعار » غزلیات
 

حسن تو رونق جهان بشکست

عشق روی تو پشت جان بشکست

هر سپاهی که عقل می‌آراست

غمزهٔ تو به یک زمان بشکست

ناوک‌انداز آسمان چو بدید

طاق ابروی تو کمان بشکست

عکس ماهت به آفتاب رسید

منصب آفتاب از آن بشکست

پسته را پهن بازمانده دهان

دانی از چیست زان دهان بشکست

همچو شمعی شکر چرا بگداخت

که دلش زان شکرستان بشکست

حیلهٔ جادوان بابل را

آن دو جادوی دلستان بشکست

چون به وصلت توان رسید که هجر

دل عطار ناتوان بشکست

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

Mohamad در ‫۴ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۳۷ نوشته:

پسته را پهن بازمانده دهان
دانی از چیست زان دهان بشکست

 

Mohamad در ‫۴ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۳۹ نوشته:

معنی این شعر چیست لطفآ؟
پسته را پهن بازمانده دهان
دانی از چیست زان دهان بشکست

 

سید محسن در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۸ نوشته:

پسته را-----چو باز مانده دهان
دانی از چیست ؟زان دهان بشکست
میفرماید زمانی که دهان پسته را باز میبینی فکر کن چون شکستن همان پست بابت دهان بازش هست---یعنی نابودی انسان از اینست که دهانش را بیموقع باز میکند و حرف میزند

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.