هر که را ذرهای ازین سوز است
دی و فرداش نقد امروز است
هست مرد حقیقت ابنالوقت
لاجرم بر دو کون پیروز است
چون همه چیز نیست جز یک چیز
پس بسی سال و ماه یک روز است
صد هزاران هزار قرن گذشت
لیک در اصل جمله یک سوز است
چون پی یار شد چنان سوزی
شب و روزش چو عید و نوروز است
ذرهای سوز اصل میبینم
که همه کون را جگر دوز است
نیست آن سوز از کسی دیگر
بل همان سوز آتشافروز است
سوز معشوق در پس پرده
عاشقان را دلیلآموز است
هرکه او شاهباز این سر نیست
زین طریقت جهنده چون یوز است
تو اگر مردی این سخن پی بر
که فرید آنچه گفت مرموز است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ سوز عشق الهی است. به گفتهٔ شاعر، صاحب این سوز «ابنالوقت» است و گذشته و آینده برایش در اکنون جمع شده است. چون حقیقت یکی است، قرنها نیز در اصل یک روز و یک سوز است و این آتش از معشوق پشت پرده میآید و عاشقان را راه مینماید. در پایان، عطار خواننده را فرامیخواند که به رمز این سخن پی ببرد.
هوش مصنوعی: هر کس ذرهای از این سوز و آتش عشق در دل داشته باشد، دیروز و فردا برایش در همین «اکنون» حاضر است و او در زمان حال زندگی میکند.
هوش مصنوعی: اهل حقیقت «ابنالوقت» است، یعنی فرزند لحظه است و در دم حاضر زندگی میکند. به همین سبب بر هر دو جهان چیره است.
هوش مصنوعی: چون در حقیقت همه چیز جز یک حقیقت یگانه نیست، سالها و ماههای بسیار نیز در اصل یک روز بیش نیستند.
هوش مصنوعی: میلیونها قرن گذشته است، اما در اصل همهٔ آن یک سوز و یک آتش عشق است که جریان دارد.
هوش مصنوعی: وقتی چنین سوزی در پی یار و در طلب او پدید آید، شب و روز عاشق همه جشن و عید و نوروز است.
هوش مصنوعی: من ذرهای از آن سوز اصلی و ازلی را میبینم که جگر همهٔ هستی را میسوزاند و میشکافد.
هوش مصنوعی: این سوز از کس دیگری نیست، بلکه از همان آتشافروز اصلی، یعنی معشوق ازلی، است.
هوش مصنوعی: سوزی که معشوق از پشت پرده میفرستد، به عاشقان راه را نشان میدهد و راهنمای آنان است.
هوش مصنوعی: هر کس شاهباز این راز بلند نباشد، مانند یوز از این راه میگریزد و بیرون میجهد و به مقصد نمیرسد.
هوش مصنوعی: ای سالک، اگر مرد راهی، به معنای این سخن پی ببر، زیرا آنچه فرید (عطار) گفت رمزآمیز است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هم چنین فرد باش خاقانی
کآفتاب این چنین دل افروز است
چه کنی غمزهٔ کمانکش یار
که به تیر جفا جگر دوز است
یار، مویت سپید دید گریخت
[...]
کهاین فسون را که چینیآموز است
جامه نو کن که فصل نوروز است
هر که او راست گشت و روشن دل
در سیه روز دهر بد روز است
شمع کو راست است و بزم افروز
تا دم مردنش همه سوز است
همچنین فرد باش خاقانی
کافتاب اینچنین دل افروز است
یار موی سفید دید و گریخت
که بدزدی دلش نوآموز است
آری از صبح دزد بگریزد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.