هرچه همه عمر همی ساختیم
در ره ترسابچه درباختیم
راهب دیرش چو سپه عرضه داد
صد علم عشق برافراختیم
رقصکنان بر سر میدان شدیم
نعرهزنان بر دو جهان تاختیم
ترک فلک غاشیهٔ ما کشد
زانکه نه با اسب و نه با ساختیم
عشق رخش چون به سر ما رسید
سر به دل خرقه برانداختیم
سینه به شکرانهٔ او سوختیم
قبله ز بتخانهٔ او ساختیم
گرچه فشاندیم بر او دین و دل
قیمت ترسابچه نشناختیم
درد ده ای ساقی مجلس که ما
پردهٔ درد است که بنواختیم
نه که نه ما بابت درد توییم
زانکه ز درد تو بنگداختیم
با تو که پردازد اگر راستی است
چون همه از خویش نپرداختیم
جز سخنی بهرهٔ عطار نیست
زان به سخن تیغ زبان آختیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل قلندرانه از باختن همهٔ دارایی عمر و دین و دل در راه ترسابچه سخن میگوید و قبله ساختن از بتخانه و کنار نهادن خرقه را نشان ترک زهد ظاهری میداند. شاعر با سرمستی از تاختن بر دو جهان و وارستگی از ساز و برگ دنیا میگوید، اما در پایان فروتنانه اعتراف میکند که هنوز بهای معشوق را نشناخته و چون از خود رها نشده، شایستهٔ درد او نیست. در بیت آخر نیز میگوید بهرهٔ عطار تنها سخن است و با شمشیر زبان به این میدان آمده است.
هوش مصنوعی: هر چه در تمام عمر فراهم کرده و ساخته بودیم، در راه عشق ترسابچه (معشوقِ رمزی) همه را باختیم و از دست دادیم.
هوش مصنوعی: وقتی راهبِ دیرِ او سپاهش را به نمایش گذاشت، ما در برابرش صد پرچم عشق برافراشتیم و به میدان عشق آمدیم.
هوش مصنوعی: رقصکنان به میدان رفتیم و فریادزنان بر هر دو جهان تاختیم، یعنی دنیا و آخرت را زیر پا گذاشتیم.
هوش مصنوعی: ترکِ آسمان (ستارهٔ جنگاور فلک) غاشیهٔ ما را بر دوش میکشد و چاکر ما میشود، چون ما نه اسبی داریم و نه ساز و برگی؛ وارستگی ما را از فلک برتر کرده است.
هوش مصنوعی: چون عشق روی او به سر ما رسید، سر و دل را در کار او نهادیم و خرقهٔ زهد را کنار انداختیم.
هوش مصنوعی: به شکرانهٔ عشق او سینه را سوزاندیم و بتخانهٔ او را قبلهٔ خود کردیم.
هوش مصنوعی: هرچند دین و دل را نثار او کردیم، باز هم ارزش واقعی ترسابچه را درنیافتیم و این نثار در برابر بهای او ناچیز بود.
هوش مصنوعی: ای ساقی مجلس، به ما دُرد شراب بده، زیرا آهنگی که ما نواختیم آهنگ درد است. «درد» هم به معنی تهنشین شراب و هم به معنی رنج آمده است.
هوش مصنوعی: نه، ما شایستهٔ درد تو نیستیم، چون از درد تو هنوز گداخته و ذوب نشدهایم.
هوش مصنوعی: اگر راستش را بخواهی، چه کسی میتواند به تو بپردازد، وقتی ما هنوز بهتمامی از خودمان خالی نشدهایم.
هوش مصنوعی: بهرهٔ عطار جز سخن چیزی نیست؛ از همین رو با سخن، شمشیر زبان را از نیام کشیدیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفت که ما صنعت خود ساختیم
سوی گروه بشر انداختیم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.