|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ما رند و مقامر و مباحی‌ایم
انگشت نمای هر نواحی‌ایم
خون خواره چو خاک جرعه از جامیم
خون ریز ز دیده چون صراحی‌ایم
هر چند که از گروه سلطانیم
نه قلبی‌ایم و نه جناحی‌ایم
جانا ز شراب شوق تو هر دم
بی صبح و صبوحی و صباحی‌ایم
گر سوختگان تو مباحی‌اند
بس سوخته‌ایم و بس مباحی‌ایم
ما فقر و صلاح کی خریم آخر
چون خاک مقام بی‌صلاحی‌ایم
در بتکده رند و لاابالی‌ایم
در مصطبه مست لافلاحی‌ایم
کافور رباحی ار بود اصلی
کافور نه کافری رباحی‌ایم
تا در رسد این می تو ای عطار
حالی ز بی می ملاحی‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و هوای رندانه و مستی خود می‌پردازد. او خود را به عنوان فردی آزاد و بی‌قید و شرط معرفی می‌کند که نه به مقام و پست اهمیت می‌دهد و نه به گروه خاصی تعلق دارد. با تصاویری از سوختن در شوق معشوق، به مباح بودن خویش اشاره می‌کند و به وضعیتی از بی‌صباحی و بی‌مقامی اعتراف می‌کند. در نهایت، شاعری که رویای می‌نوشی را در سر دارد، از عطار می‌خواهد تا این حالتی که آرزویش را دارد به او ارزانی کند.
هوش مصنوعی: ما آدم‌های بی‌پروا و آزاد هستیم و به همین دلیل در چشم مردم، به‌عنوان افرادی غیرمعمول و جالب توجه شناخته می‌شویم.
هوش مصنوعی: ما مثل خاکی هستیم که جانمان به نوشیدن از جامی وابسته است و درد و رنجی که از زندگی می‌کشیم، مانند مایعی که از چشم‌هایمان می‌ریزد، به شکل صراحی (شیشه‌ای که برای نگهداری مایعات استفاده می‌شود) است.
هوش مصنوعی: هرچند که ما از طرفداران و پیروان سلطان هستیم، اما نه عشق و محبتی به او داریم و نه به جمعی خاص وابسته‌ایم.
هوش مصنوعی: ای جانا، به خاطر شوق تو، هر لحظه به نوعی نشئگی و حالت خاصی داریم که نه صبح است، نه صبحدم و نه صبحگاهی.
هوش مصنوعی: اگر سوخته‌شدگان عشق تو آزاد و بی‌قید هستند، ما نیز به اندازه‌ی فراوانی سوخته‌ایم و به همین اندازه آزاد و بی‌قیدیم.
هوش مصنوعی: ما نمی‌توانیم فقر و نیکی را بخریم، زیرا در نهایت مانند خاک بی‌صلاحیت و نادان هستیم.
هوش مصنوعی: ما در جایی مثل بتکده، آدم‌های سرکش و بی‌مراقبتی هستیم و در مکان‌های مجلل و باشکوه، مست و بی‌هدف به‌سر می‌بریم.
هوش مصنوعی: اگر کافور (نوعی عطر) ریشه‌اش اصلی و خالص باشد، پس ما هم از آن عطر نیستیم که نشان‌دهندهٔ کافری باشد، بلکه بوی خوشی داریم.
هوش مصنوعی: تا وقتی که این شراب به ما برسد، حال ما مانند حال ملوانانی است که بی‌شراب هستند و در دریا سرگردانند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.