چون کنم معشوق عیار آمدست
دشنه در کف سوی بازار آمدست
دشنهٔ او تشنهٔ خون دل است
لاجرم خونریز و خونخوار آمدست
همچنان کان پسته می‌ریزد شکر
همچنان آن دشنه خونبار آمدست
هست ترک و من به جان هندوی او
لاجرم با تیغ در کار آمدست
صبحدم هر روز با کرباس و تیغ
پیش تیغ او به زنهار آمدست
آینه بر روی خود می‌داشتست
تا به خود بر عاشق زار آمدست
از وصال او کسی کی برخورد
کو به عشق خود گرفتار آمدست
او ز جمله فارغ است و هر کسی
اندرین دعوی پدیدار آمدست
لیک چون تو بنگری در راه عشق
قسم هر کس محض پندار آمدست
عاشق او و عشق او معشوقه اوست
کیستی تو چون همه یار آمدست
جز فنائی نیست چون می‌بنگرم
آنچه از وی قسم عطار آمدست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف معشوقی می‌پردازد که ویژگی‌های خاص و جذابی دارد. او به دقت به چهره و شخصیت معشوق توجه می‌کند و می‌گوید که در عشق، این معشوق است که با دشنه‌اش، نشان‌دهنده‌ی خون‌خواهی و غم عاشق است. شاعر به درد و رنج عاشقانی اشاره می‌کند که به خاطر عشق خود آزار می‌بینند و در جستجوی وصال معشوق، روزها را با ترس و لرز سپری می‌کنند. در نهایت، او حقیقت عشق را در فنای خود و پیوستگی با معشوق می‌داند و به این واقعیت می‌رسد که عشق، تنها یک آرزو و خیال نیست بلکه یک تجربه عمیق و واقعی است.
هوش مصنوعی: اگر معشوقی که اهل نیرنگ و فریب است و در موقعیت قدرت قرار دارد، در این زمان با دشنه‌ای که در دست دارد، به سوی بازار آمده است، چه کنم؟
هوش مصنوعی: دشنه‌اش (معشوق) بسیار تشنهٔ خون دل است، از این رو کسی خونریزی و بی‌رحم به نظر می‌رسد.
هوش مصنوعی: دشنه‌ای که خون می‌ریزد مثل پسته‌ای که شکرش را می‌ریزد، به همین شکل و به همین شدت خون می‌ریزد.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و محبتی که به این دختر هندی دارم، ناگزیر درگیر مشکلات و چالش‌ها هستم.
هوش مصنوعی: هر روز سپیده دم با پارچه کرباس و تیغ، برای اینکه از تیغ او در امان بمانم، نزد او می‌روم.
هوش مصنوعی: عاشق به خاطر عشقش به معشوق، آینه‌ای بر روی خود گذاشته تا خود را ببیند و در عوض به حال زار و رنجور خود پی ببرد.
هوش مصنوعی: کسی که به وصال او (معشوق) دست یافته، در واقع به عشق خود گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: او از میان همه‌ی انسان‌ها بی‌نیاز است و هر کسی که در این ادعا جلوه‌گر شده، تنها در ظواهر آن حضور دارد.
هوش مصنوعی: اما وقتی تو به مسیری که در عشق است نگاه کنی، قسم می‌خورم که هر کسی فقط در خیال خود به عشق آمده است.
هوش مصنوعی: عاشق او و عشق او همان معشوق اوست، تو کی هستی که همه را یار می‌دانی؟
هوش مصنوعی: وقتی که به عشق او نگاه می‌کنم، جز فنا و نابودی چیزی نمی‌بینم، و این وضعیت، بر اساس قسمی است که عطار (عطار نیشابوری، شاعر بزرگ فارسی) یادآوری کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گلبن عشق تو بی‌خار آمدست
هر گلی را صد خریدار آمدست
عالمی را از جفای عشق تو
پای و پیشانی به دیوار آمدست
حسن را تا کرده‌ای بازار تیز
[...]
لعل گلرنگت شکربار آمدست
قسم من زان گل همه خار آمدست
گو لبت بر من جهان بفروش ازانک
صد جهان جانش خریدار آمدست
پاره دل زانم که در دل دوختن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.