آنکه سر دارد کلاهت نرسدش
وانکه پر آب است جاهت نرسدش
هر که پست بارگاه فقر نیست
در بلندی دستگاهت نرسدش
هر که در خود ماند چون گردون بسی
گر نگردد گرد راهت نرسدش
تا نباشد همچو یوسف خواجه‌ای
بندگی در قعر چاهت نرسدش
تا کسی دارد به یک ذره پناه
عرش اگر باشد پناهت نرسدش
عرش اگر کرسی نهد در زیر پای
دست بر زلف سیاهت نرسدش
گرچه سر در عرش ساید آفتاب
پرتو روی چو ماهت نرسدش
نیم ترک چرخ در سر گشت از آنک
بو که بر ترک کلاهت نرسدش
تا کسی نشکست کلی قلب نفس
لاف از خیل و سپاهت نرسدش
تا نسوزد جملهٔ شب شمع زار
یک نسیم صبحگاهت نرسدش
تا کسی بر سر نگردد چون فلک
طوف گرد بارگاهت نرسدش
تا کسی جان ندهد از درد خمار
می ز لعل عذر خواهت نرسدش
گر نشد عطار یکتا همچو موی
مشک از زلف دو تاهت نرسدش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عظمت و مقام والای محبوب می‌پردازد و می‌گوید که هیچ‌کس و هیچ‌چیز نمی‌تواند به مقام او نزدیک شود. او بر این باور است که عشق و ارادت واقعی تنها با فداکاری و تلاش عمیق ممکن است و کسانی که در ظاهر می‌خواهند به محبوب برسند، به دلیل درک نادرست خود از عشق، به هدف نخواهند رسید. همچنین تأکید می‌کند که برای نیل به محبت حقیقی باید از خودگذشتگی و دیانت واقعی برخوردار بود و در غیر این صورت، هرچه در دنیا دارند، به درد نخواهد خورد. در پایان، شاعر با ذکر نام خود، به یکتایی‌اش در این عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس به این مقام نمی‌رسد مگر با عشق واقعی و صمیمانه.
هوش مصنوعی: کسی که سرش بالاست و کلاه تو را ندارد، به مقام و مرتبت تو نخواهد رسید و کسی که در آب فرو رفته است، به عزت و موقعیت تو نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: کسی که در مرتبه پایین‌تری از نظر اجتماعی و مالی قرار دارد، نمی‌تواند به مقام و شان تو دست پیدا کند.
هوش مصنوعی: هر کسی که به خود و دنیای خود مشغول است و مانند آسمان (گردون) بی‌حرکت بماند، اگر به راه تو نگام نکند یا در آن تلاش نکند، به تو نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی مانند یوسف، که در قعر چاه زندانی بود، به تو بندگی نکند، به جایی نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: هرکس که به یک ذره رحمت و پناه خداوند پناه ببرد، اگرچه عرش (بلندترین مقام) هم پناهش باشد، آن پناه نمی‌تواند به او برسد.
هوش مصنوعی: اگر عرش (پناهگاه خداوند) هم زیر پای تو قرار گیرد، باز هم کسی نمی‌تواند به زلف سیاه تو دست بزند.
هوش مصنوعی: هرچند که آفتاب در عرش (آسمان) قرار دارد، نور چهرهٔ زیبا و مانند ماه تو به او نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: نیم‌رخ چرخ یعنی نیمی از آسمان به خاطر این‌که بر لبهٔ کلاهی که بر سر توست نمی‌رسد، به تماشای تو آمده است. در واقع، زیبایی و جذابیت تو تا حدی است که حتی آسمان هم تحت تأثیر آن قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند دلش را بشکند، به او اجازهٔ لاف زدن از جمعیت و قدرتش داده نخواهد شد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نسیم صبح به وزیدن نپردازد، هیچ شمعی در شب نمی‌سوزد و روشنایی نمی‌یابد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی به گردن‌کشی و طغیان نپردازد، هیچ طوفانی به بارگاه تو نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی از شوق و درد عشق جان ندهد، نمی‌تواند به دلیل زیبایی تو، یعنی عذر خواهی تو، دست یابد.
هوش مصنوعی: اگر عطار (شاعر) نتواند مانند موی خوشبو و سیاه مشک از زلف‌های تو (معشوق) یکتا و بی‌همتا باشد، دیگر چیزی از تو به او نخواهد رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.