عشق آن باشد که غایت نبودش
هم نهایت هم بدایت نبودش
تا به کی گویم که آنجا کی رسم
کی بود کی چون نهایت نبودش
گر هزاران سال بر سر میروی
همچنان میرو که غایت نبودش
گر فرو استد کسی مرتد شود
بعد از آن هرگز هدایت نبودش
گر فرود آید به یک دل ذرهای
تا به صد عالم سرایت نبودش
صد هزاران خون بریزد همچو باد
زانکه چون آتش حمایت نبودش
نیستی خواهد که از هر نیک و بد
از کسی شکر و شکایت نبودش
تو مباش اصلا که اندر حق تو
تا تو میباشی عنایت نبودش
هر که بی پیری ازینجا دم زند
کار بیرون از حکایت نبودش
بر پی پیری برو تا پی بری
کانکه تنها شد کفایت نبودش
وانکه پیری میکشد بی دیدهای
زین بتر هرگز جنایت نبودش
چون نبیند پیر ره را گام گام
کور باشد این ولایت نبودش
سلطنت کی یابد ای عطار پیر
تا رعیت را رعایت نبودش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی مفهوم عشق و ارتباط آن با وجود و زندگی میپردازد. شاعر عشق را به عنوان حالتی معرفی میکند که هیچ آغاز و پایانی ندارد و ارتباط معناداری با هدایت و آگاهی دارد. در این مسیر، تأکید شده که توجه به عشق و پیری اهمیت دارد و در غیر این صورت، ارتباطات و هدایت ممکن نیست. عطار همچنین به این نکته اشاره میکند که تنها بودن و فراموش کردن عشق، به فقدان همه چیز منجر میشود و برای دستیابی به مقام و منزلت، رعایت و محبت لازم است.
هوش مصنوعی: عشق آنچنان است که حد و سرانجامی ندارد و نه آغاز و نه پایانی دارد.
هوش مصنوعی: چقدر باید بگویم که به آنجا چگونه بروم، وقتی که نمیدانم در کجا و چگونه این پایان وجود ندارد؟
هوش مصنوعی: هرچه بر سر میخورد یا بر اثر آن زمان میگذرد، همچنان ادامه بده، زیرا هیچگاه به هدف نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: اگر کسی در حالتی از ایمان به مرتد شدن برگردد، دیگر هرگز به راه هدایت نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: اگر ذرهای از دل محبت و عشق کم شود، حتی بر صدها جهان هم تأثیر نمیگذارد و نمیتواند به آنها برسد.
هوش مصنوعی: اگر عشق و محبت در دل نباشد، انسان به راحتی و بیتوجهی مانند باد خون میریزد و از خود بیخبر است، زیرا مانند آتش که به محافظت نیاز دارد، امنیت و حفظی برای احساساتش وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر تو نیستی، هیچکس نمیتواند از خوبیها و بدیها شکایت یا قدردانی کند، زیرا وجود تو باعث میشود که این احساسات معنا پیدا کنند.
هوش مصنوعی: اگر تو نباشی، در حقیقت هیچ لطف و مهربانیای وجود ندارد، زیرا تا زمانی که تو هستی، این عنایت و توجه محسوس نیست.
هوش مصنوعی: هر کسی که بدون تجربه و سالهای زندگی (پیری) از این دنیا سخن بگوید، حرفش واقعی نیست و نمیتواند به درستی داستانها و واقعیتها را بیان کند.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مراحل بالای معنوی و روحانی، باید به پیری، که نماد دانش و تجربه است، تمسک جویید. کسی که در این مسیر تنها بماند و همراهی نداشته باشد، به جایی نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: کسی که در زمان پیری، بصیرت و بینش ندارد، از این بدتر هرگز گناهی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر پیر (سالخورده) راه را نبیند، هر لحظه مانند فردی کور است، و در این صورت، این حکومت (ولایت) برای او وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر عطار پیر به سلطنت و حکومت برسد، تا زمانی که رعیت (مردم) به توجه و رعایت نیازهای خود نرسیدهاند، این سلطنت واقعی نخواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.