لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد
تا دلم از خط تو نفیر بر آورد
لعل تو میخورد خون سوختهٔ من
تا خطت آن خون کنون ز شیر بر آورد
گرچه دلم ، در کشید روی ز مقصود
خط تو چون مویش از خمیر بر آورد
چشم تو یارب ز هر که روی تو خواهد
آنچه هلاکت به زخم تیر بر آورد
دشمن آیینهام اگرچه بود راست
کو به دروغی تو را نظیر بر آورد
در صفتت رفت و روب کرد بسی دل
لاجرم آن گرد از ضمیر بر آورد
تا که سر رزمهٔ جمال گشادی
رشک دمار از مه منیر بر آورد
اطلس روی تو عکس بر فلک انداخت
چهرهٔ خورشید چون ز زیر برآورد
صبح رخت تا ز جیب حسن برآمد
تا به ابد پای شب ز قیر بر آورد
عقل مگر سر کشید از سر زلفت
سر به فسونهای دلپذیر بر آورد
زلف تو خود عقل را ببست به مویی
گرد همه عالمش اسیر بر آورد
عقل بسی گرد وصف لعل تو میگشت
تا که سخنهای جایگیر بر آورد
بخت جوان لب تو در دهنش کرد
هر نفسی را که عقل پیر بر آورد
بی لب تو دل نداشت صبر زمانی
جان به لب از حلق ناگزیر بر آورد
چون ننوازی مرا چو چنگ که عطار
هر نفسی نالهای چو زیر بر آورد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از شیفتگی و عشق عمیق به معشوقهاش سخن میگوید. او به زیباییهای چهره و خط معشوق اشاره میکند و میگوید که این زیباییها پیوسته در دل او تأثیر میگذارد و سبب رنج و شوق میشود. شاعر همچنین از زلف معشوق یاد میکند که عقل و دل را به تسخیر خود درآورده و در پی آن، تنهایی و نیاز به وصال را بازگو میکند. در نهایت، او یادآور میشود که نواختن معشوق باعث آرامش روح اوست و بیآن، دلش به شدت غمگین و ناتوان است.
هوش مصنوعی: نوشتهٔ تو مانند قیر بر روی لوحی از نقره نقش بسته و وقتی دل من به یاد خط تو میافتد، از اندوه فریاد میزند.
هوش مصنوعی: لبهای تو مانند جواهری درخشان، جان مرا میمکند، تا آنکه نشانهاش، شیرینی و زیبایی بروز کند.
هوش مصنوعی: هرچند دل من به خاطر خط تو که مانند مویی از خمیر بیرون آمده، رنج میکشد و ناراحت است، اما در نهایت این عشق و محبت من به تو را نمیتواند کتمان کند.
هوش مصنوعی: چشمان تو ای خدا، برای هر کسی که بخواهد به تو نگاه کند، آنچه به نیروی تیر زخم میزند، موجب هلاکت او خواهد شد.
هوش مصنوعی: دشمن من که در آینه نمایان است، هرچند حقیقی و صادق به نظر میآید، اما او در واقع با دروغ و فریب تو را شبیه من نشان داده است.
هوش مصنوعی: در وصف تو زحمت و تلاش بسیار شد، بنابراین آن احساسات و تفکرات پنهان از دل آشکار گردید.
هوش مصنوعی: وقتی که سر رشتهٔ زیباییات را باز کردی، حسادت و غم از چهرهٔ ماهپیکرت پدیدار شد.
هوش مصنوعی: صورت زیبا و نازکش مانند پارچهای نرم و لطیف است که تصویری از خود بر آسمان انداخته، بهگونهای که وقتی خورشید از زیر افق بیرون میآید، چهرهاش هم به زیبایی این تصویر میتابد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبای تو مانند صبحی است که از باطن حسن و زیباییات آشکار میشود و به همین دلیل، شب تا ابد در تاریکی و غم باقی خواهد ماند.
هوش مصنوعی: عقل چگونه میتواند از سر زلف تو بیرون بیاید، در حالی که با زیباییهای جذاب تو اسیر شده است؟
هوش مصنوعی: زلف تو به قدری خوش حالت است که عقل را به خود وادار کرده و به یک مو گرفتار کرده؛ در نتیجه، همه عالم نیز مجذوب تو شدهاند و تحت تأثیر زیبایی تو قرار گرفتهاند.
هوش مصنوعی: عقل بهخاطر زیبایی و وصف لبهای تو به دور آن میچرخید، اما فقط زمانی که سخنان دلنشینی را به وجود آورد.
هوش مصنوعی: بخت جوان به او اجازه داد که لب تو را بچشد و هر نفسی که عقل پیر به آن دست یافته، به او منتقل کرد.
هوش مصنوعی: دل نتوانست بی لب تو صبر کند و از شدت بیتابی، جان را از حلقش به زحمت بیرون کشید.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند چنگ (آلات موسیقی) به من نوازی و لحن زیبایی بخوانی، من هم هر لحظه نالهای خواهم کرد و نغمهای دلتنگ مانند عطار (شاعر) سر میدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.