در دلم بنشستهای بیرون میا
نی برون آی از دلم در خون میا
چون ز دل بیرون نمیآیی دمی
هر زمان در دیده دیگرگون میا
چون کست یک ذره هرگز پی نبرد
تو به یک یک ذره بوقلمون میا
غصهای باشد که چون تو گوهری
آید از دریا برون بیرون میا
سرنگون غواص خود پیش آیدت
تو ز فقر بحر در هامون میا
گر پدید آیی دو عالم گم شود
بیش از این ای لولو مکنون میا
نی برون آی و دو عالم محو کن
گو برون از تو کسی اکنون، میا
چون تو پیدا میشوی گم میشوم
لطف کن وز وسع من افزون میا
چون به یک مویت ندارم دست رس
دست بر نه برتر از گردون میا
چون ز هشیاری به جان آمد دلم
بیشرابی پیش این مجنون میا
بدرهٔ موزون شعرت ای فرید
بستهٔ این بدرهٔ موزون میا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از محبوب خود خواسته تا هرگز از دلش جدا نشود و به بیرون نیاید، زیرا این جدا شدن باعث گم شدن خود او میشود. او تأکید میکند که وجود محبوب چون گوهر در دل اوست و دوری از او غصهای بزرگ به همراه دارد. شاعر در ادامه احساس میکند که ظهور محبوب میتواند باعث محو شدن دو عالم شود و از او میخواهد که این کار را نکند. او به طعنه میگوید که در صورت بروز محبوب، او خود را گم خواهد کرد و از او میخواهد که به او نزدیکتر شود. در نهایت، شاعر به عشق و شوقی که در وجودش احساس میکند اشاره میکند و از محبوبش درخواست میکند تا برایش هیچ کار غیرممکنی انجام ندهد.
هوش مصنوعی: تو در دلم جا گرفتهای، لطفاً از آنجا نرو و بیرون نیا؛ اگر قرار است بروی، به جای دور شدن، به من زجر و درد بده.
هوش مصنوعی: اگر هرگز از دل من بیرون نمیروی، پس چرا هر لحظه در چشمانم به شکلی دیگر ظاهر میشوی؟
هوش مصنوعی: هرگاه کسی (شخصی) هر ذرهای را نمیشناسد، تو نیز مانند بوقلمون (که به واسطهٔ شکلی خاص به ذرهها وسواس نشان میدهد) به جزئیات توجه نکن.
هوش مصنوعی: غم و اندوهی وجود دارد که به اندازهای ارزشمند است که مانند یک گوهر از دریا بیرون میآید.
هوش مصنوعی: اگر غواص با فقر و سختیهای زندگی روبهرو شود، برای تو که همچون دریا هستی، نباید خود را به دردسر بیندازد و به جایی بیافتد که در دریا غرق شود.
هوش مصنوعی: اگر تو ظاهر شوی، دو عالم از میان میرود. بیش از این، ای لولو (مروارید) نهفته، نیا.
هوش مصنوعی: اگر تو از جای خود بیرون بیایی، دو جهان را نابود میکنی. پس از تو کسی بیرون نیاید، همین حالا تو نیا.
هوش مصنوعی: زمانی که تو خودت را نشان میدهی، من ناپدید میشوم. لطفاً از اندازهٔ تواناییام فراتر نرو.
هوش مصنوعی: وقتی به موی تو دسترسی ندارم، از خودت دور نشو، زیرا من از آسمان (گردون) هم به تو نیازمندترم.
هوش مصنوعی: وقتی که دلم از هشیاری خارج شد و به حالت عشق و جنون درآمد، نباید بیشراب و در کنار این مجنون (که احتمالاً اشاره به عشق است) بیایی.
هوش مصنوعی: ای فرید، به تو که شعر زیبا و موزونی را گفتهای، اجازه نده که این شعر زیبا از تو دور شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.