به دیوان آمدند مرغان چو دیوان
همی کردند پر از آشوب دیوان
چو بلبل را بدیدند لال گشتند
در آن حالت همه از حال گشتند
سلیمان گفت بلبل را کجائی
چرا در معرض مرغان نیایی
چرا خاموش گشتی ای سخندان
ز لعل خود بر افشان دُرّ و مرجان
زبان بگشای و شرح حال برگوی
سراسر قصهٔ اقوال برگوی
چو مرغان آمدند اکنون بداور
چه داری حجت قاطع بیاور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مرغان به دیوان آمده و با هیجانی غیرطبیعی در حال آشوب هستند. هنگامی که بلبل را میبینند، از هیبت او به سکوت میگرایند و حال همگی تغییر میکند. سلیمان به بلبل میگوید که چرا در جمع مرغان حاضر نمیشود و از او میخواهد که سخن بگوید و داستان خود را نقل کند. او از بلبل میخواهد تا دلیلی قاطع برای خاموشیاش بیاورد.
هوش مصنوعی: مرغان به دیوان رفتند و وقتی آنجا جمع شدند، دیوان (موجودات غیر عادی) هم به خاطر این ملاقات همگی پر از آشوب و هیجان شدند.
هوش مصنوعی: وقتی مرغان بلبل را دیدند، خاموش شدند و در آن لحظه همه از حالت خود خارج شدند.
هوش مصنوعی: سلیمان از بلبل میپرسد که چرا در جمع پرندگان دیگر نمیآید و در کجا است.
هوش مصنوعی: چرا ای کسی که سخنهای زیبا میگویی، خاموش شدهای؟ از زیباییهای خود، مانند لعل (سنگ قیمتی) و دُرّ و مرجان (گنجینههای طبیعی)، باید بگویی و آنها را به نمایش بگذاری.
هوش مصنوعی: زبانت را باز کن و داستان خود را بگوی، تمام داستان و گفتارهای خود را بازگو کن.
هوش مصنوعی: وقتی مرغان اکنون به درگاه تو آمدهاند، چه دلیلی و برهانی محکم برای سخن گفتن داری؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.