نخستین قسم را گویند ارادت
که بستانند از اهل سعادت
چنین خرقه ز دست شیخ پوشند
بجان در راه تعظیمش بکوشند
ز دست هیچکس پوشید نتوان
چنین خرقه یقین در راه اخوان
بترک اسم دارد قسم ثانی
چو درویشی همی باید که دانی
ز دست هر که نیکو حال باشد
عدوی نفس و جاه و مال باشد
توان پوشیدن و شاید نگهداشت
فتوح روزگار خویش انگاشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مفهوم خرقه ارادت اشاره میکند و آن را به دو قسم تقسیم میکند. قسم اول ارادت به افرادی است که اهل سعادت هستند و خرقه را از دستان شیخ میپوشند، با تلاش و احترام به او. قسم دوم به درویشی مربوط میشود که باید از کسی که حال نیکو دارد خرقه را بپوشد و از دشمنی با نفس و دنیا دوری کند. در اینجا، پوشیدن خرقه به معنای حفظ و نگهداری از ارزشها و ظرفیتهای خود در مسیر رشد و موفقیت در زندگی است.
هوش مصنوعی: اولین نوع ارادت را میگویند که از بندگان خوب خدا میگیرند.
هوش مصنوعی: این خرقه (لباس مخصوص ارادت) را از دست شیخ نمیگذارند و در راه احترام و ارادت به او تلاش میکنند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند چنین خرقهای (خرقهای که نشانهٔ ارادت و معنویت است) را از دست دیگران بپوشد، زیرا این کار تنها در مسیر برادران (درویشان) ممکن و میسر است.
هوش مصنوعی: قسمت دوم این موضوع اشاره به این دارد که انسان باید درویشوار زندگی کند و برای آن که به حقیقت و معرفت درونی برسد، باید خود را از نام و نشانها (که به معنای دنیا و ظاهر است) جدا کند و به طور عمیقتر به معنای واقعی زندگی بپردازد.
هوش مصنوعی: هر فردی که در شرایط روحی خوب و متعادل باشد، دشمنی با نفس، مقام و ثروت را در خود دارد.
هوش مصنوعی: کسی که در برابر چالشهای روزگار، قدرت فراموشی و پذیرش دارد، میتواند پیروزیهای خودش را حفظ کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.