نکو گفتهست آن درویش حالی
که میخواهم سه چیز از حق تعالی
یکی در خواب مرگی با سلامت
دوم در مرگ خوابی تا قیامت
سیم چیزی که گفتن را نشاید
چه گویم زانک در گفتن نیاید
خداوندا به فضلت دل قوی باد
کسی کز ما کند بر نیکویی یاد
قرین نور باد آن پاک رایی
که این گوینده را گوید دعایی
گرت در جام خود خونیست برخیز
ز چشم خونفشان بر خاک ما ریز
که بعد از ما عزیزان وفادار
به خاک ما فرو گویند بسیار
کنند از دل بسوی ما خطابی
ولی از گور ما ناید جوابی
بسی خونها بخوردند و برفتند
به درد و غصه زیر خاک خفتند
کنون ما نیز خون خوردیم و رفتیم
به درد و غصه زیر خاک خفتیم
بسی گفتیم و خاموشی گزیدیم
ز گویایی به خاموشی رسیدیم
خموشانند زیر خاک بسیار
نبینم من ازیشان کس خبردار
هزاران جان پاک از قالب پاک
فدای این همه روهای پر خاک
چرا چندین سخن بایست گفتن ؟
چو زیر خاک میبایست خفتن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، درویشی از خداوند سه درخواست میکند. او میخواهد که در خواب مرگی با سلامت تجربه کند و در مرگ خوابی تا قیامت داشته باشد. چیزی که نمیتواند بگوید هم در دلش مانده است. درویش به یاد عزیزانی میافتد که پس از مرگش برای او دعا خواهند کرد، در حالی که خود او نمیتواند به آنان پاسخ دهد. او در نهایت به واقعیت مرگ و خاموشی اشاره میکند و بر بیفایده بودن سخن گفتن در برابر سرنوشت حتمی مرگ تأکید میکند.
هوش مصنوعی: یک درویش به خوبی بیان کرده است که من سه درخواست از خداوند دارم.
هوش مصنوعی: انسان در دنیای خواب ممکن است به حالتی دست یابد که مرگ را تجربه کند، اما همچنان با سلامت باقی بماند. از سوی دیگر، ممکن است در مرگ چه بسا به حالتی شبیه خواب برود و تا قیامت از آن بیدار نشود.
هوش مصنوعی: چیزی که میخواهم بگویم آنقدر عمیق و با اهمیت است که نمیتوانم آن را به زبان بیاورم، زیرا قابل بیان نیست.
هوش مصنوعی: پروردگارا، از لطف و کرمت دل کسی که از ما به خوبی یاد میکند، قوی و نیرومند باد.
هوش مصنوعی: مناسبتباشد با نور، آن نظر پاک و آسمانی که این سخنگو (عطار) را به دعا کردن ترغیب میکند.
هوش مصنوعی: اگر در دل خود غم و اندوهی داری، از چشمانت اشک بریز و بر خاک ما بریز تا بر این سرزمین تأثیر بگذارد.
هوش مصنوعی: بعد از مرگ ما، عزیزان و دوستان وفادار ما بسیار درباره ما صحبت خواهند کرد و از ما یاد خواهند کرد.
هوش مصنوعی: دوستان و نزدیکان بعد از مرگ ما از دل برای ما پیام میفرستند، ولی پس از مرگ، ما دیگر نمیتوانیم به آنها پاسخ دهیم و صدایی از ما نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد به سبب درد و غم، جان خود را از دست داده و به خاک سپرده شدهاند.
هوش مصنوعی: حالا ما هم مثل کسانی که قبل از ما رفتند، دچار درد و غصه شده و زیر خاک خواهیم خوابید.
هوش مصنوعی: ما مدتها زیاد صحبت کردیم و در نهایت به سکوت روی آوردیم، بهطوریکه از حرف زدن به سکوت مطلق منتقل شدیم.
هوش مصنوعی: زیر خاک، افراد خاموشی هستند که من هیچکدام از آنها را نمیبینم و از حالشان خبری ندارم.
هوش مصنوعی: بسیاری از انسانهای خوب و خالص، جانهایشان را به خاطر این دنیا و چهرههای مادی که خاکی و ناپایدارند، فدای میکنند.
هوش مصنوعی: چرا باید سخنهای زیاد گفت وقتی که در نهایت باید زیر خاک خوابید؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.