گر آسمان دو سه روزی بمدعا گردد
بود که گوشه چشمی بسوی ما گردد
نشستهام برهت روز و شب بامیدی
که خاک راه توام بلکه توتیا گردد
اگر تو زهر چشانی مرا بود تریاق
وگر تو درد رسانی مرا دوا گردد
ز غنچه لبش ار عقده دلم نگشاد
کیم نسیم بهاری گره گشاه گردد
همین نه بلبل دستانسرایت اسرار است
که بر سراغ تو در هر چمن صبا گردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی، امید عاشق به نگاهی از معشوق است. عاشق شب و روز بر سر راه یار نشسته تا خاک راهش شود و هر زهر و درد او را دارو میداند. گره دلش را تنها لب یار میگشاید، نه نسیم بهار. در بیت پایانی، شاعر با تخلص «اسرار» میگوید که نه فقط او، بلکه باد صبا نیز در هر چمن جویای معشوق است.
هوش مصنوعی: اگر روزگار دو سه روزی به خواست ما بچرخد، شاید معشوق نیمنگاهی به سوی ما بیندازد.
هوش مصنوعی: شب و روز بر سر راه تو نشستهام به این امید که خاک راه تو شوم و شاید این خاک، سرمهٔ چشم گردد و ارزشی بیابد.
هوش مصنوعی: اگر تو به من زهر بچشانی، برایم پادزهر است و اگر دردی به من برسانی، برایم درمان میشود؛ یعنی هرچه از تو برسد، شیرین و شفابخش است.
هوش مصنوعی: اگر لبِ غنچهمانند معشوق گره از دل من نگشود، نسیم بهاری کی میتواند گرهگشای کار من شود؟ یعنی گشایش دل من تنها از لب یار است.
هوش مصنوعی: تنها اسرار، بلبل نغمهخوان تو نیست که در جستوجوی توست؛ باد صبا نیز در هر باغی به دنبال نشانی از تو میگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.