ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
ای عارفان، ای عارفان، جانها بحق جانان کنم
ای سالکان، ای سالکان، اندر پناه من شوید
تا جغد را سربرکنم، شهباز در جولان کنم
ای صادقان، ای صادقان، صدق آورید از جان و دل
من درد را درمان کنم، من قطره را عمان کنم
ای بیدلان، ای بیدلان، محنت شد و شادی رسید
من با شما آن شاه را هم عهد و هم پیمان کنم
ای عالمان، ای عالمان، زین علمها جاهل شوید
تا من بتعلیم خدا مشکل همه آسان کنم
ای رهروان، ای رهروان، با ما روید این راه را
تا من شما را از کرم ره بین و هم ره دان کنم
ای کافران، ای کافران، نومید بودن شرط نیست
من دیر را مسجد کنم، من کفر را ایمان کنم
ای عابدان، ای عابدان، در خوف باشید و رجا
هم عاصیان عابد کنم، طاعات را عصیان کنم
ای منعمان، ای منعمان، دل در جهان بستن چرا
من منعمان مفلس کنم، من سود را خسران کنم
ای بیکسان، ای بیکسان، هستم چو غمخوار شما
هم با شما مونس شوم، هم کار غمخواران کنم
ای غافلان، ای غافلان، خوش از اسیری غافلید
من کوه را صحرا کنم، صحرا همه بستان کنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به عشق و اشتیاق به خداوند و حقیقت است. شاعر از عاشقان، عارفان، سالکان و دیگران میخواهد تا به سویت بیایند و از سختیها بگریزند. او به همه یادآوری میکند که در کنار هم میتوانند از درد و رنج دور شوند و به آرامشی جدید برسند. با تأکید بر صدق، علم، و امید به تغییر، شاعر اصرار دارد که همه باید در مسیر عشق و معرفت حرکت کنند و از همه قید و بندها آزاد شوند. او بر این باور است که میتواند کفر را به ایمان تبدیل کند و همگان را در یکدیگر جمع کند. در نهایت، او خود را همدرد و همگام با مردم میداند و به آنها امید میبخشد.
هوش مصنوعی: ای عاشقان، ای عاشقان، من بدنها را به روح تبدیل میکنم. ای عارفان، ای عارفان، جانها را به خاطر محبوب حقیقی جانان میکنم.
هوش مصنوعی: ای رهروان، ای رهروان، به پناه من بیایید تا به سادگی بر مشکلات غلبه کنم و درخشش و عظمت را به حرکت درآورم.
هوش مصنوعی: ای راستگویان، ای راستگویان، با تمام وجود صداقت را در خود جای دهید. من میتوانم دردهای شما را درمان کنم و حتی کوچکترین مشکل را به راه حلی بزرگ تبدیل کنم.
هوش مصنوعی: ای دوستان بیخبر، اندوه به پایان رسید و شادی در راه است. من با شما بر سر پیمان میآیم که با آن پادشاه و عهدش همراه شوم.
هوش مصنوعی: ای اهل علم، برای اینکه بتوانید به درک واقعی برسید، کمی از علم خود فاصله بگیرید و خود را نادان تصور کنید، تا من بتوانم با آموزشهای الهی، مشکلات همه را سادهتر کنم.
هوش مصنوعی: ای مسافران، بیایید با ما در این مسیر حرکت کنید تا من شما را با لطف و دانش خود راهنمایی کنم.
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که شرط ناامیدی و یأس در زندگی وجود ندارد. من میتوانم فضاهای نامناسب را به مکانهای مقدس تبدیل کنم و حتی میتوانم باورهای نامناسب را به ایمان و اعتقاد مثبت تبدیل کنم. در واقع، این پیام امید و توانایی تغییر و تحول درونی را بیان میکند.
هوش مصنوعی: ای عبادتکنندگان، در ترس و امید باشید؛ من میتوانم گناهکاران را عبادتگزار بسازم و از اطاعت، نافرمانی کنم.
هوش مصنوعی: ای بخشندگان، چرا دلهای خود را به دنیا وامیدارید؟ من که در فقر و تنگدستی هستم، نباید به سودی که به دست میآورم، ضرر بزنم.
هوش مصنوعی: ای برابرهای من، من هم در کنار شما هستم و با شما همدل میشوم و همچنین به کار کسانی که غم شما را دارند میپردازم.
هوش مصنوعی: ای نادانان، ای نادانان، خوشحال از اسیری خود هستید، من کوه را بیابان میکنم و بیابان را به باغ تبدیل میکنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن عید مشتاقان که من قربان او صد جان کنم
یکبار اگر نامش برم صد بار جان قربان کنم
من بت پرست و عاشقم اما نمی گویم بکس
شرط است کز نامحرمان عشق بتان پنهان کنم
پروانه وارم بی زبان جانرا بخاموشی دهم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.