|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای جمال جان فزایت وایه جان و دلم
مهر رخسار تو کرده خانه در آب و گلم
دعوی عقل و قرار ما هم از دیوانگیست
ورنه با سودای عشق او که گوید عاقلم
کشته شمشیر هجرانست جان بیدلان
من به تیغ وصل جانان ای عجب چون بسملم
میل عاشق باوفا و مهر معشوقست من
از کمال عشق با جور و جفایش مایلم
هر دو عالم یار می بینم ندارم فکر غیر
من همه حق دیدم و فارغ ز فکر باطلم
صد نشان در هر قدم دیدم ز یار بی نشان
تا درین ره شد مقام بی نشانی منزلم
گر کند قتل اسیری گو بدست خویش کن
خون خود کردم بحل گر یار باشد قاتلم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و دیوانگی شاعر نسبت به معشوقش است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که عقل و استدلال در عشق به کار نمی‌آید؛ زیرا عشق او را به بی‌خطی و دیوانگی می‌کشاند. او به شدت وابسته به معشوق است و از درد جدایی و فراق شکایت می‌کند، در حالی که وجود خود را فدای عشق می‌کند. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که در عشق واقعی، تنها معشوق اهمیت دارد و او را در همه جا می‌بیند، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.
هوش مصنوعی: ای زیبایی که دل و جانم را زنده می‌کنی، عشق چهره‌ات باعث شده است که جان و دل من در دل آب و گل زندگی کند.
هوش مصنوعی: ادعای عقل و استواری ما نیز از دیوانگی نشأت می‌گیرد، وگرنه با عشق او که به آدم می‌گوید عاقل هستم، چه کسی می‌تواند بگوید که عاقل است؟
هوش مصنوعی: شعری درباره‌ی درد و رنج جدایی و عشق است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که فاصله و جدایی از معشوق باعث درد و عذابی عمیق در قلب عاشقان می‌شود. او به نوعی نشان می‌دهد که چقدر این جدایی برای او سخت و کشنده است، به طوری که احساس می‌کند به مانند یک قربانی در حال جان دادن است.
هوش مصنوعی: عشق واقعی من به معشوق است و از همه سختی‌ها و بی‌عدالتی‌هایی که می‌بیند، هنوز به خاطر عشق عمیق‌ام به او، خواهانش هستم.
هوش مصنوعی: من در این جهان، یاری را می‌بینم و هیچ فکر و خیال دیگری در سر ندارم. تمام حقیقت را درک کرده‌ام و از افکار نادرست و بی‌اساس خود آزاد شده‌ام.
هوش مصنوعی: در هر قدمی که برمی‌دارم، نشانه‌های زیادی از یار را می‌بینم که خود را پنهان کرده است. به‌طوری که در این مسیر، مقصد من به جایی تبدیل شده که هیچ نشانی از وجود او نیست.
هوش مصنوعی: اگر در دستان خود کسی را بکشم، خون خود را حلال می‌کنم، چون اگر عزیز من قاتل باشد، چه اشکالی دارد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل ز تو در ملکت جان زد علم
من ز تو دل زنده هم از اولم
آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم
نیستم گلبن که از گلزار بگشاید دلم
گر نگفتم حال خود پیش تو معذورم بدار
هستی شوق تو کرد از هستی خود غافلم
آب شمشیر ترا فیض زلال زندگیست
[...]
بوی کین هرگز کسی نشنیده از آب و گلم
گر به خس آتش فتد از مهر می‌سوزد دلم
چون قلم دارم سر تسلیم را در زیر تیغ
هرکسم سر می‌زند گویی که خط باطلم
نشئه آگاهیم، لیکن درین نخجیرگاه
[...]
داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلم
شمع ماتم گریه شادی کند در محفلم
دست من پیش از لب خواهش چو گل وامی شود
درگره باشد چو شبنم آبروی سایلم
می کند در لامکان جولان دل آزاده ام
[...]
اشک چشم شبنمم در حسرت روی گلم
دست پرورد فغانم خانه زاد بلبلم
حاصل من نیست در ایام غیر از پیچ و تاب
در بیابان گردبادم در گلستان سنبلم
زردرویی می کشم از دست خشک خویشتن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.