من عاشق آن جان و جهانم همه دانند
از جان ببریدن نتوانم همه دانند
جان می نتوان برد از آن غمزه و ابرو
من کشته آن تیروکمانم همه دانند
زلف سیه و چشم بلا جوی تو دیدم
آشفته و بیمار از آنم همه دانند
از دولت عشق رخ آن سرو خرامان
سرحلقه رندان جهانم همه دانند
تا گشت اسیری بغم عشق گرفتار
آزاده ازین کون و مکانم همه دانند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در عشق به معشوقش احساس عمیقی دارد و به وضوح میگوید که این عشق برایش شناختهشده و غیرقابل انکار است. او عاجزی خود را از دوری معشوق و زیباییهای او بیان میکند و به کشته شدن در عشق اشاره میکند. با توصیف زلف و چشم معشوق، درد و آلام ناشی از عشق را ابراز میکند. در نهایت، او به حالتی از اسارت در عشق اشاره میکند و بیان میکند که از تعلق به دنیا آزاد است.
هوش مصنوعی: من همواره به آن روح و دنیای عشق میورزم و همه میدانند که نمیتوانم از جان خود جدا شوم. همه این موضوع را میدانند.
هوش مصنوعی: من نمیتوانم جانم را از آن ناز و جاذبههای تو جدا کنم؛ زیرا همه میدانند که من به خاطر تیر و کمان تو جانم را فدای عشق کردهام.
هوش مصنوعی: موهای سیاه و چشمان خطرناک تو را دیدم و از دیدن آن، حالتی آشفته و بیمار گونه پیدا کردهام. همه از حال من باخبرند.
هوش مصنوعی: به خاطر نعمت عشق، جمال آن درخت بلند و زیبا در مرکز جمع رندان دنیا را همه میشناسند.
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق، در غم و درد اسیر شدهام و همه میدانند که از این دنیا و جایگاه مادی آزاد شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.