به شهری رسیدند خرّم دگر
پُرآرایش و زیب و خوبی و فر
ز بیرونش بتخانه ای پر نگار
براو بی کران برده گوهر به کار
نهاده در ایوانش تختی ز عاج
بتی در وی از زر با طوق و تاج
درختی گشن رسته در پیش تخت
که دادی بر از هفت سان آن درخت
ز انگور و انجیر و نارنج و سیب
ز نار و ترنج و بِه دلفریب
نه باری بدینسان به بار آمدی
که هر سال بارش دو بار آمدی
هر آن برگ کز وی شدی آشکار
بُدی چهر آن بت برو بر نگار
ز شهر آن که بیمار بودی و سُست
چو خوردی از آن میوه گشتی درست
برو چون مهِ نو یکی داس بود
که تیزیش مانند الماس بود
کسی کاو شدی پیش آن بُت شمن
فدا کردی از بهر او خویشتن
بن داس در نوک شاخی دراز
ببستی و زی خود کشیدی فراز
فکندیش در حلق چون خم شست
به یک ره رها کردی آن گه ز دست
سرش را چو گویی برانداختی
چنین خویشتن را فدا ساختی
همان گاه بودی به یک زخم سخت
تنش بر زمین و سرش بر درخت
سپهدار با ویژگان سپاه
به دیدار آن خانه شد هم ز راه
بدید آن درخت نوآیین به بار
چو باغی پُر از گونه گون میوه دار
سرش سایه گسترده بر کاخ بر
بر از هفت گونه به هر شاخ بر
هم از کار آن داس بر خیره ماند
بر آن بت بنفرید و ز آن جا براند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گرشاسپ در سفر خود به شهری آباد میرسد که بیرون آن بتخانهای آراسته با بتی زرین بر تخت عاج است. جلوی تخت درختی است که هفت گونه میوه و سالی دو بار بار میدهد، بر برگهایش چهرهٔ بت نقش بسته و میوهاش بیماران را شفا میدهد. بر این درخت داسی تیز آویخته است که بتپرستان با آن و با رها کردن شاخه سر خود را میبُرند و خود را قربانی بت میکنند. گرشاسپ این شگفتی را میبیند، از آیین قربانی در حیرت میماند و بر بت نفرین میکند و از آنجا میرود.
هوش مصنوعی: گرشاسپ و همراهانش به شهر سرسبز و شاد دیگری رسیدند که پر از آرایش و زیبایی و شکوه بود.
هوش مصنوعی: بیرون آن شهر بتخانهای پر از نقش و نگار بود که در ساختن آن گوهرهای بیشمار به کار برده بودند.
هوش مصنوعی: در ایوان آن بتخانه تختی از عاج نهاده بودند و بر آن بتی زرین با گردنبند و تاج قرار داشت.
هوش مصنوعی: جلوی تخت درختی انبوه و پرشاخ روییده بود که هفت گونه میوه میداد.
هوش مصنوعی: میوههایش انگور و انجیر و نارنج و سیب و انار و ترنج و بهِ دلپذیر بود.
هوش مصنوعی: بار این درخت هم مانند درختان دیگر یک بار نبود، بلکه هر سال دو بار میوه میداد.
هوش مصنوعی: بر هر برگی که از آن درخت میرویید، چهرهٔ آن بت نقش بسته بود.
هوش مصنوعی: هر کس از مردم شهر که بیمار و ناتوان بود، با خوردن میوهٔ آن درخت تندرست میشد.
هوش مصنوعی: بر آن درخت داسی خمیده مانند ماه نو آویخته بود که تیزیاش چون الماس بود.
هوش مصنوعی: هر بتپرستی که نزد آن بت میرفت، خود را در راه او قربانی میکرد.
هوش مصنوعی: او دستهٔ داس را به سر شاخهای بلند میبست و شاخه را به سوی خود پایین میکشید.
هوش مصنوعی: سپس داس را مانند قلاب خمیدهٔ ماهیگیری در گلوی خود میانداخت و ناگهان شاخه را از دست رها میکرد.
هوش مصنوعی: شاخه که بالا میجهید سر او را چون گویی به هوا میانداخت و او بدینگونه خود را قربانی میکرد.
هوش مصنوعی: در همان لحظه با یک ضربهٔ سخت، تنش بر زمین میافتاد و سرش بر درخت میماند.
هوش مصنوعی: سپهسالار (گرشاسپ) با برگزیدگان سپاه، یکسره از راه به دیدن آن بتخانه رفت.
هوش مصنوعی: او آن درخت شگفت و پربار را دید که مانند باغی پر از میوههای گوناگون بود.
هوش مصنوعی: سر آن درخت بر کاخ سایه انداخته بود و بر هر شاخهاش هفت گونه میوه بود.
هوش مصنوعی: گرشاسپ از کار آن داس سخت در شگفت ماند، بر آن بت نفرین کرد و از آنجا رفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.