|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کار دل از آرزوی دوست به جانست
تا چه شود عاقبت که کار در آنست
کرد ز جان و جهان ملول به جورم
با همه بیداد و جور جان جهانست
عشوه دهد چون جهان و عمر ستاند
در غم او عشوه سود و عمر زیانست
عشق چو رنگی دهد سرشک کسی را
روی سوی من کند که رسم فلانست
بلعجبی می‌کند که راز نگهدار
روی به خون تر چه روز راز نهانست
خصم همی گویدم که عاشق زاری
خیره چه لعب‌الخجل کنم که چنانست
عاشقی ای انوری دروغ چگویی
راز دلت در سخن چو روز عیانست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. او از صبر و تحمل در برابر آزارهای محبت سخن می‌گوید و می‌گوید که عشق، زیبایی و غم را با هم به همراه دارد. با وجود غم و بیداد معشوق، دلش به سمت او می‌رود و از رازهای نهان خود می‌گوید. در نهایت، اشاره می‌کند که عاشق بودن بر هر سختی و ناملایمتی می‌چربد و نمی‌تواند دروغ بگوید، زیرا عشق او به وضوح نمایان است.
هوش مصنوعی: دل آدمی به خاطر آرزوی دیدار دوست زنده است و سرنوشت او به این آرزو وابسته است؛ بنابراین باید دید در نهایت چه بر او خواهد گذشت.
هوش مصنوعی: دلم از ظلم و ستم عشق به تو خسته و آزرده شده است، زیرا با همه بی‌عدالتی‌ها و ناعدالتی‌هایی که در حق من می‌شود، عشق به تو برایم مهم‌ترین چیز در زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر کسی در عشق خود ناز و عشوه کند و دنیا را به او بدهد، این زندگی و عمر را به خاطر غم او از دست می‌دهد، که در نتیجه، ناز و نازک‌خیالی سودی ندارد و عمر صرف زیان می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق مانند یک رنگ، اشک یا غم کسی را به من می‌دهد و آن فرد را به‌سوی من می‌آورد، اگرچه این کارها در سنت و رسم خاصی انجام می‌شود.
هوش مصنوعی: عجب اینجاست که کسی که رازها را می‌داند، چرا باید در برابر دیدگان کسی که او را عشق ورزیده و به خون تر کرده، چنین حالت دلسوزانه‌ای به خود بگیرد، در حالی که روزی چیزی از راز عشق او پنهان نیست.
هوش مصنوعی: دشمنم می‌گوید که عاشق حقیقی، زاری و بی‌تابی زیادی دارد، اما من چگونه می‌توانم به خاطر این حال و روزم به بازی و خود را درگیر کردن بپردازم، زیرا وضعیت من چنین است.
هوش مصنوعی: انوری به معشوق می‌گوید که عشق او را انکار نکند، زیرا احساسات و راز دلش آن‌قدر آشکار است که مثل روز روشن مشخص است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
باش! که آن پادشه هنوز جوانست
نیمرسیده یکی هزبر دمانست
این رمهٔ گوسفند سخت کلانست
یک تنه تنها بدین حظیره شبانست
ملک جوان است و شهریار جوان است
کار مهیا و امر و نهی روان است
شغل زمانه مفوضست به شاهی
کز همه شاهان چو آفتاب عیان است
خسرو عالم علاء دولت مسعود
[...]
از غیر جدا شدن سر میدانست
کار آن دارد که با تو در پیمانست
شاه جوانست و بخت ملک جوانست
کار جهان لاجرم بکام جهانست
تخت بنازد همی و در خور اینست
تاج ببالد همی و لایق آنست
ملک شهنشاه بین که ساحت عقلست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.