|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر غم که ز عشق یار می‌بینم
از گردش روزگار می‌بینم
بیداد فلک از آنکه دی بودست
امروز یکی هزار می‌بینم
تا شاخ زمانه کی گلی زاید
اکنون همه زخم خار می‌بینم
دربند دمی که بی‌غمی باشم
بنگر که چه انتظار می‌بینم
در هر دل دوستی بنامیزد
صد دشمن آشکار می‌بینم
آن می‌بینم که کس نمی‌بیند
آری نه به اختیار می‌بینم
با دست زمانه در جهان حقا
گر پای کس استوار می‌بینم
گردون نه شمار با یکی دارد
نام همه در شمار می‌بینم
با دهر مساز انوری کاری
کین کار نه پایدار می‌بینم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج‌های ناشی از عشق و روزگار می‌گوید. او غم‌ها را به خاطر بی‌عدالتی‌های زمانه می‌بیند و می‌فهمد که در میان دوستی‌ها، دشمنی‌های زیادی وجود دارد. همچنین نگران است که هیچ چیز در این دنیا پایدار نیست و تمام زخم‌ها و مشکلات را به عنوان بخشی از زندگی می‌پذیرد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که نباید به دهر و دنیای فانی وابسته شود، زیرا همه چیز به زودی می‌گذرد.
هوش مصنوعی: هر ناراحتی که از عشق محبوبم دارم، به خاطر چرخش و ناپایداری روزگار است.
هوش مصنوعی: آسمان (فلک) به خاطر ظلمش در دیروز، امروز یک‌هزار درد و مصیبت را به من نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به این فکر می‌کند که تا چه زمانی ممکن است در آینده شکوفه‌ای (نشانه‌ای از زیبایی و شادمانی) به وجود آید، در حالی که در حال حاضر فقط زخم‌ها و تلخی‌ها (زخمی که خار به وجود می‌آورد) را می‌بیند.
هوش مصنوعی: من در بند لحظه‌ای هستم که بی‌غم باشم؛ به حالت من نگاه کن که چه امیدی دارم.
هوش مصنوعی: در هر قلبی دوستی وجود دارد که به زبان می‌آید، اما در عوض دشمنی‌هایی که به وضوح مشخصند، می‌بینم.
هوش مصنوعی: من چیزی را می‌بینم که دیگران نمی‌بینند و این دیدن به اراده و اختیار من نیست.
هوش مصنوعی: زمانه به گونه‌ای عمل می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند در این دنیا ثبات و استواری داشته باشد.
هوش مصنوعی: می‌گوید جهان یا گردون به یک نفر فقط وابسته نیست و همه افراد در شمار یا پایگاه آن به یک اندازه اهمیت دارند و دیده می‌شوند.
هوش مصنوعی: با روزگار (دهر) خود، ای انوری، هیچ کاری نکن زیرا این کارها پایدار نیستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر جور که من ز یار می بینم
از نامه روزگار می بینم
عیشی نه بکام دل همیرانم
رنجی نه باختیار می بینم
خون ریزی وعده های او دیدم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.