|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از خواجه لطف الله جراح یاد میکند که در زمینه علم و حکمت به درجات عالی دست یافته است. او دوا بخش جراحتها و دردهای مردم بوده و از زمانی که او به این عرصه قدم گذاشته، به درمان دردها و مشکلات مردم کمک کرده است.
هوش مصنوعی: ای کاش خواجه لطف الله جراح در میدان علم و حکمت حضوری داشت و از مهارتهایش بهرهمند میشد.
هوش مصنوعی: از زمانی که او آمد، مشکلهای ما درمان شد و او به عنوان داروی زخمهای ما شناخته شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یکی میرفت در بغداد بر رخش
تو گفتی بود در دعوی جهان بخش
ز بعد منبع الاطوار جان بخش
به میدان سخن راندم دگر رخش
که چون خسرو از آن دشت فرحبخش
به عزم شهر راند از جای خود رخش
به زیر کوه لشکر ج مله شد پخش
به تنها ماند پور راون و رخش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.