از رشته فقر خرقه ای بافته ایم
وز اطلس خسروی نظر تافته ایم
سیرست ز نعمت بزرگی دل ما
کز لذت فقر چاشنی یافته ایم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از رشته فقر خرقه ای بافته ایم
وز اطلس خسروی نظر تافته ایم
سیرست ز نعمت بزرگی دل ما
کز لذت فقر چاشنی یافته ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به رابطه فقر و غنا می‌پردازد و اشاره می‌کند که او از فقر خود، خرقه‌ای بافته است، در حالی که از نعمت‌ها و زیبایی‌های زندگی نیز بهره‌مند شده است. او تأکید می‌کند که دلش با لذتی که از فقر می‌برد، سیراب شده است و این تجربه به او احساس غنای درونی می‌دهد. در واقع، شاعر با زبانی استعاری به ارزش‌های معنوی و روحی فراتر از مادیات اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: ما از تنگدستی و فقر، لباس ساده‌ای دوخته‌ایم و از پارچه‌ی مجلل سلطنتی، نگاه خود را آراسته‌ایم.
هوش مصنوعی: دل ما از نعمت بزرگی سیراب شده است، چرا که از طعم فقر، لذتی را چشیده‌ایم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایم
بس سینهٔ دل به فکر بشکافته‌ایم
از پردهٔ هفتمین دل، یعنی جان
بیرون ز دو کون، عالمی یافته‌ایم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.