هرکه سوی قبله مقصود رو میآورد
قبله مقصود هم رو سوی او میآورد
در ره طاعت چو اصل حقپرستی شد سجود
ای خوش آنکو سجده بر روی نکو میآورد
روز وصلش زان نگویم حرف هجران کاین حدیث
تلخی آن زهر بازم در گلو میآورد
صد ره از دست غم آن آرزوی جان بخشم
میروم زان کوی و یازم آرزو میآورد
مست من پیش حریفان گر نهد باری سری
ظن مبر اهلی که با کس سر فرو میآورد


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ اهمیت توجه و نیایش به سوی حق و خداوند صحبت میکند. او بیان میکند که هر کسی که به سوی مقصود و قبله واقعی خود رفته باشد، آن مقصود نیز او را به سوی خود جلب میکند. همچنین، شاعر از لذت و خوشبختی در بندگی و سجده بر روی نیکو سخن میگوید. او به تلخی هنگام دوری از معشوق اشاره میکند و میگوید که حتی با وجود تلخیها، باز هم به جستجوی آرزوهایش ادامه میدهد. در پایان، شاعر به نظر دیگران در مورد حالش اشاره میکند و تأکید میکند که نباید با وضع او را قضاوت کنند.
هوش مصنوعی: هر کسی که به سمت هدف و مقصود خود حرکت کند، هدف و مقصود نیز به سمت او میآید.
هوش مصنوعی: وقتی که در مسیر اطاعت از خداوند قرار بگیری، سجده کردن به معنای حقیقی و از روی خلوص اهمیت پیدا میکند. چه خوب است که کسی سجدهاش را با نیت و نیازی پاک بر روی چهرهی نیکو انجام دهد.
هوش مصنوعی: در زمان وصال و دیدار او، از حرفهای جدایی نمیگویم چون این داستان تلخ دوباره مثل زهر در گلویم میماند.
هوش مصنوعی: بارها به خاطر غم آن آرزو که جانم را میگیرد، از آن محل میروم و دوباره آرزو میآورم.
هوش مصنوعی: اگر من مست باشم و در حضور دیگران سرت را پایین بیندازی، تصور نکن که به کسی جواز سر فرود آوردن میدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.