|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از روزگار تیره دلم بر غبار چند؟
روزم سیاه شد ستم روزگار چند؟
ای آفتاب، شام غم صبح عیش کن
دود چراغ و محنت شبهای تار چند؟
از خون دل کنار و برم لاله زار شد
خود در میان آتش و گل در کنار چند؟
وصلت بکام غیر و من از غیرتم هلاک
چون دست من بگل نرسد زخم خار چند؟
عمری بود که منتظر جان سپردنم
مردم ز انتظار اجل، انتظار چند؟
شد اهلی از جفای تو دیوانه عاقبت
عقل و شکیب تاکی و صبر و قرار چند؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج ناشی از روزگار و جدایی معشوق سخن می‌گوید. او به وضعیت سیاه و غم‌انگیز خود اشاره کرده و از زمان‌هایی یاد می‌کند که در میان آتش دلتنگی، گل‌های زیبا دور او بوده‌اند. شاعر در حسرت وصالی است که به حقیقت نپیوندد و از بی‌نشانی معشوق به شدت رنج می‌برد. با ابراز ناامیدی از انتظار بی‌پایان برای مرگ، به سرنوشت خود و دیوانگی ناشی از جفای معشوق می‌پردازد، و در آخر به خستگی خود از دردها و انتظارها اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: از روزهای سخت و غم‌انگیز، دیگر چه انتظاری دارم؟ روزهای من به خاطر نامردی‌های سرنوشت تاریک و ناامیدکننده شده است.
هوش مصنوعی: ای خورشید، غم شب را به صبح شاد تبدیل کن، که دیگر از روشنایی چراغ و سختی شبهای تار باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: من با دل خونین و دردهای فراوان، به لاله‌زاری از زیبایی دست یافته‌ام. اما در میان آتش و زحمت‌هایی که می‌کشم، چه چیز به من آرامش می‌دهد؟
هوش مصنوعی: من به وصال کسی رسیده‌ام که مال من نیست و از این حسادت و دلخوری در حال نابود شدنم. وقتی که دستم به گل نمی‌رسد، چرا باید از زخم‌ها و خارهای دیگران رنج ببرم؟
هوش مصنوعی: سال‌هاست که در انتظار مرگ به سر می‌برم، اما حالا که دیگر زمانش رسیده، از این انتظار طولانی خسته‌ام و نمی‌دانم چرا باید همچنان منتظر بمانم.
هوش مصنوعی: دل من از ظلم و بی‌رحمی‌های تو به جنون رسیده است. دیگر نمی‌توانم عقل و بردباری‌ام را حفظ کنم. تا کی باید این وضعیت را تحمل کنم و منتظر بهبودی بمانم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.