در چاره مرهم بدل پاره بماندم
از چاره گری بود که بیچاره بماندم
هر بار امید نظری داشتم این بار
نومید ز دیدار تو یکباره بماندم
جان رخت سفر بست و تو از دیده برفتی
من پشت بدیوار ز نظاره بماندم
آواره شدم از سر کویت من مجنون
کس یاد نکرد از من و آواره بماندم
اهلی همه کس شاد شد از خوان وصالش
محروم من از بخت ستمکاره بماندم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از درماندگی خود در هجران مینالد. میگوید چارهجوییاش بینتیجه ماند و این بار یکسره از دیدار یار ناامید شد. یار رفت و او حیران به دیوار تکیه داد و فقط نگاه کرد، از کوی معشوق آواره شد و کسی یادش نکرد. در پایان شاعر خود را تنها محروم سفرهٔ وصال میداند و بخت ستمگر را مقصر میشمارد.
هوش مصنوعی: در پی یافتن مرهمی برای دل پارهپارهٔ خود درماندم؛ همین چارهجویی و تلاش بسیار بود که مرا بیچاره و درمانده کرد.
هوش مصنوعی: هر بار دستکم امید نگاهی از تو داشتم، اما این بار یکسره از دیدارت ناامید ماندم.
هوش مصنوعی: جانم آمادهٔ رفتن شد و تو هم از برابر چشمم رفتی. من پشت به دیوار، حیران و بیحرکت، فقط به رفتنت نگاه میکردم.
هوش مصنوعی: من که چون مجنون شیفتهام، از سر کوی تو آواره شدم. هیچکس یادی از من نکرد و همچنان سرگردان ماندم.
هوش مصنوعی: اهلی، همه از سفرهٔ وصال یار بهره بردند و شاد شدند. تنها من به سبب بخت ستمگرم محروم ماندم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.