شماره ۱: کشت طمع مجوز که نباتی است زهرناک - جام نیاز خور که شرابی است خوشگوار

شماره ۲: به سینه‌ای به امید لقای او مشعوف - به دفتری به ثنای جلال او مرقوم

شماره ۳: بر چشم من سیاه چنان شد شب بلا - کز هیچ کس سپیدی دندان پدید نیست

شماره ۴ - و له: سنگ جفای آسمان شیشه صبر ما شکست - دور فلک به عهد ما خود قدح وفا شکست

شماره ۵: سکندر نفسم زآن بمانده زنده چو خضر - که مشرب لب او جشمه دهان من است

شماره ۶: بگشای بند طره طرار خویشتن - بربند دست غمزه خونخوار خویشتن

شماره ۷ - و له: گرم عنایت صبر است هم‌عنان در عشق - دلم مفارقت هر عنا تواند کرد

شماره ۸: مفرح دل شیدا ز لب اگر ندهی - ز زلف سلسله‌ای ده به جان سودایی

شماره ۹ - و له: بی‌تو روز من از حساب شب است - پای جانم بر آستان لب است

شماره ۱۰: چه کافر دل غمی داری که او را - غم کار مسلمانان ندارد

شماره ۱۱: شد ز سودای خدمت تو سبک - زاین جهت با زمانه در صفراست

شماره ۱۲: روز و شب ز آرزوی دیدارت - چشم و گوشم به سوی راه و در است

شماره ۱۳: مهی نو برآمد ز چرخ مهی - که دارد فزونی ز فر و بهی

شماره ۱۴: ای کریمی که شب تار امل روز نشد - تا که مهر کرم از چرخ ضمیر تو نتافت

شماره ۱۵ - و له: خدمت چند ساله بنده - خدمت اندک دو روزی نیست

شماره ۱۶: تو خود بودی که روی مردم دهر - به آب مردمی می باز شستی

شماره ۱۷ - و له: بلبل‌صفت نوا به نای تو می‌زنم - آخر روا مدار چنین بی‌نوا مرا

شماره ۱۸ - و له: به ذیل عفو بپوشان تو جهل و ظلم مرا - که شد به قول خداوند آدمی ظلوم و جهول

شماره ۱۹: از من آزرده‌ای و طبع مرا - بیش از این برگ بردباری نیست

شماره ۲۰: ای بی‌سروپای چرخ از این بیش مخواه - دردسر عالمی ز درد پایش

شماره ۲۱: ماه روزه ز لوح پیروزه - گشت پیدا به شکل زرین نون

شماره ۲۲ - و له: هلال خفته چو چوگان زلف معشوقان - فتاده در خم او زهره همچو گوی ذقن

شماره ۲۳: هر ساعت است عالم جانم خراب‌تر - هر دم دلم بر آتش محنت کباب‌تر

شماره ۲۴ - و له: ای دل‌نواز رفتی و مارا گذاشتی - ای مونس دلم به که‌ام واگذاشتی

شماره ۲۵ - و له: بر گلبنم شکفته گلی بود ناگهان - از تندباد ریخت ز گلزار چون کنم

شماره ۲۶: بر وفق مراد خاطرت باد - پیوسته مدار آفرینش