بر آن شهر و بر لشکرش حمله کرد
ز شهر و سپاهش بر آورد گرد
یکی نابکاری بجست از کمین
مر آن شاه را تیز زد بر جبین
چه سروی زپای اندر آمد بخاک
ز خاک آمد و باز بر شد بخاک
دریغ آنچنان شاه بادین و داد
که چون آن شه هرگز نیاید بیاد
همه نام او را به نیکی برند
بگیتی نه یک تن از او دلخورند
برأی بداد و بنیرو و بخت
رسید از امیری بشاهی و تخت
سه دولت ورا پست شد باشکوه
ز شرق و ز غرب و ز دریا و کوه
چه ماد و چه لیدی بفرمان او
چه بابل که بودی به پیمان او
نکردی بدی بایکی زیر دست
نه عهد و نه پیمان خود را شکست
بهر جا خرابی بد آباد کرد
دل زیر دستان همه شاد کرد
از و شاد بودی اسیر و یتیم
شه باخدا مهربان و رحیم
چو ایرانیان آن شه دادگر
فتاده بدیدند در خاک سر
ز دلها همه نعره برداشتند
ز خاک و ز خون شاه برداشتند
به سر خاک از سوک شه ریختند
زچشم اشک خونین همی بیختند
دریغا شهنشاه والا تبار
که خاک سیه را گرفتی کنار
دریغا ازین خوبی و داد تو
بخاک آنکه بر کند بنیاد تو
هرا پاک گفتا بایرانیان
به بندید بر کین این شه میان
نباید که یک تن ازین رزمگاه
به بیند دگر غیر روز سیاه
بکشتند و بستند ایرانیان
که یک تن نمانند اندر جهان
از آن پس شه نام بردار زار
بتابوتی از زر سر انجام کار
نهادند با ناله و با خروش
سوی پارس رفتند شهشان بدوش
مبندید دل در سرای سپنج
که پایان آن نیست جز درد و رنج
چنان پادشاهی به آن اقتدار
بر آورد از مغز دشمن دمار
ز شرق و زغرب و جنوب و شمال
بدست آمدش تاج و هم ملک و مال
سر انجام رفت او بتابوت تنگ
نکرد او زمانی بعالم درنگ
مگر نام نیکت بود یادگار
همه ملک عالم چه آید بکار
نهادند تابوت آن شاه را
سیه پوش کردند هم گاه را
ببردند تابوت شاه دلیر
به آرامگه بر نهادند زیر
شه نامور شد در آرامگاه
بخوابید کورش در آن خوابگاه
چه خوابی که دیگر نه بیدار شد
نه ماد و نه لیدی طلبکار شد
تفو بر تو ای گردش روزگار
نه ملک و نه مالت نیاید بکار
بشد دور کورش بگیتی تمام
نماندی از وجز یکی نیک نام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش از کوروشنامه کشته شدن کورش را در نبرد با ماساژتها روایت میکند؛ شاه پس از حمله به شهر آنان با ضربهٔ مردی از کمین کشته میشود. شاعر دادگری، پیمانداری، آبادگری و مهربانی او و پیروزیهایش بر ماد و لیدی و بابل را میستاید. سپس سوگواری ایرانیان، انتقامگیری آنان به سخن هارپاگ و بردن تابوت زرین شاه به پارس و آرامگاهش را بازمیگوید. در پایان نتیجه میگیرد که جهان ناپایدار است و از پادشاهی بزرگ جز نام نیک چیزی نمیماند.
هوش مصنوعی: کورش به آن شهر و سپاهش حمله کرد و شهر و لشکرش را درهم کوبید و به خاک و غبار کشاند.
هوش مصنوعی: ناگهان مردی تبهکار از کمینگاه بیرون جست و ضربهای تند بر پیشانی آن شاه زد.
هوش مصنوعی: شاه مانند سروی بلند از پا افتاد و بر خاک فرو غلتید؛ از خاک آمده بود و دوباره به خاک بازگشت.
هوش مصنوعی: افسوس بر چنان شاه دیندار و دادگری که هرگز شاهی مانند او به یاد نمیآید.
هوش مصنوعی: همه نام او را به نیکی یاد میکنند و در جهان حتی یک نفر از او رنجیده و دلگیر نیست.
هوش مصنوعی: او با اندیشهٔ درست، دادگری، توانایی و بخت نیک، از امیری به پادشاهی و تخت شاهی رسید.
هوش مصنوعی: سه دولت بزرگ و باشکوه از خاور و باختر و از دریا تا کوه در برابر او شکست خوردند و فرمانبر شدند.
هوش مصنوعی: ماد و لیدی به فرمان او درآمدند و بابل نیز با او پیمان داشت و زیر فرمانش بود.
هوش مصنوعی: او با هیچ زیردستی بدرفتاری نکرد و هیچ عهد و پیمانی را نشکست.
هوش مصنوعی: هر جا ویرانی بود آن را آباد کرد و دل همهٔ زیردستان را شاد ساخت.
هوش مصنوعی: اسیران و یتیمان از او خشنود بودند؛ او شاهی خداترس، مهربان و دلسوز بود.
هوش مصنوعی: هنگامی که ایرانیان دیدند آن شاه دادگر با سر بر خاک افتاده است،
هوش مصنوعی: همه از ته دل فریاد برآوردند و شاه را از میان خاک و خون برداشتند.
هوش مصنوعی: در سوگ شاه بر سر خود خاک ریختند و از چشم اشک خونین فرو باریدند.
هوش مصنوعی: سوگواران میگفتند: افسوس ای شاهنشاه بلندتبار که اکنون خاک تیره را در آغوش گرفتهای.
هوش مصنوعی: افسوس از آن همه نیکی و دادگری تو؛ خاک بر سر کسی که بنیاد تو را برانداخت.
هوش مصنوعی: هارپاگ به ایرانیان گفت: برای گرفتن انتقام این شاه کمر ببندید و آماده شوید.
هوش مصنوعی: نباید هیچکس از دشمنان در این میدان جنگ جز روز سیاه و بدبختی ببیند.
هوش مصنوعی: ایرانیان دشمنان را کشتند و به بند کشیدند تا یک تن از آنان در جهان باقی نماند.
هوش مصنوعی: پس از آن، سرانجام آن شاه نامدار را با حالی زار در تابوتی زرین
هوش مصنوعی: با ناله و فریاد نهادند و شاه خود را بر دوش گرفته به سوی پارس رفتند.
هوش مصنوعی: به این جهان گذرا دل نبندید، زیرا پایان آن چیزی جز درد و رنج نیست.
هوش مصنوعی: چنان پادشاهی با آن همه قدرت که دشمنان را به سختی نابود کرد،
هوش مصنوعی: و از خاور و باختر و جنوب و شمال تاج و کشور و ثروت به دست آورد،
هوش مصنوعی: سرانجام در تابوتی تنگ رفت و زمانی دراز در جهان نماند.
هوش مصنوعی: جز نام نیک چیزی از تو به یادگار نمیماند؛ همهٔ پادشاهی جهان در پایان به چه کاری میآید؟
هوش مصنوعی: تابوت شاه را بر زمین نهادند و تخت شاهی را نیز سیاهپوش کردند.
هوش مصنوعی: تابوت شاه دلیر را به آرامگاه بردند و در آنجا فرود آوردند.
هوش مصنوعی: آن شاه نامدار در آرامگاه جای گرفت و کورش در آن خوابگاه به خواب رفت.
هوش مصنوعی: خوابی که دیگر از آن بیدار نشد و دیگر نه در پی ماد بود و نه در پی لیدی.
هوش مصنوعی: نفرین بر تو ای گردش روزگار؛ نه کشور تو در پایان به کار میآید و نه ثروتت.
هوش مصنوعی: دوران کورش در جهان به پایان رسید و از او چیزی جز نام نیک باقی نماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.