فرمود مرا نگار یاد از یک گل
بنمود دلم امیدوار از یک گل
ایدوست مگر تو این مثل نشنیدی
هرگز نشود فصل بهار از یک گل
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
فرمود مرا نگار یاد از یک گل
بنمود دلم امیدوار از یک گل
ایدوست مگر تو این مثل نشنیدی
هرگز نشود فصل بهار از یک گل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و سرزندگی بهار اشاره میکند و از یادآوری یک گل به عنوان نمادی از امید و زیبایی سخن میگوید. او به دوستش یادآوری میکند که فصل بهار تنها با یک گل آغاز نمیشود و برای ظهور کامل بهار نیاز به مجموعهای از گلها و زیباییها است. این شعر به طور غیرمستقیم به عمق و گستردگی زیباییها و تجربههای عاشقانه اشاره دارد.
هوش مصنوعی: عشق من در یاد آن گل، امید و شوقی در دلم ایجاد کرد.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، آیا تا به حال این عبارت را نشنیدهای که بهار با یک گل آغاز نمیشود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بردیم بر دوست نثار از یک گل
هستیم اگر چه شرمسار از یک گل
آن یار چو آتش است و آتش چو گرفت
در صد خرمن زند شرار از یک گل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.