|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و درد ناشی از عشق و جدایی است. شاعر میگوید که حال خود را با دیگری در میان نمیگذارد، چون او از دردش خبر ندارد. همچنین اشاره میکند که وقتی کسی میگوید میخواهد او را رنجاند، در واقع او را میکشد، و این ادعا که کشتن یا رنجاندن دیگری متفاوت است، دروغ است. در کل، این ابیات نشاندهنده عواطف شدید و آسیبپذیری در روابط عاطفی هستند.
هوش مصنوعی: به کسی که نمیداند، نمیتوان از حال خود صحبت کرد؛ زیرا افرادی که درد و رنجی ندارند، نمیتوانند درک کنند که دیگران چه دردی را تحمل میکنند.
هوش مصنوعی: به محض اینکه گفتی میخواهم تو را بکشیم، در واقع مرا کشتی. این مسأله که بگویی کشتن با کشتن دیگری یا گردن دیگری متفاوت است، حقیقت ندارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.