من اقران الجنید و یقال کان استاذه، مات قبله و کان من اجلة مشایخ بغداد قال الخلدی ٭ جلس الجنید عند راس ابی جعفر الکر نبی عند وفاته، فرفع الجنید رأسه الی السمأ فقال له ابوجعفر: بعد فطاطأ راسه الی الارض. فقال ابوجعفر: بعد معناه: ان الحق اقرب الی العبد، من ان یشار الیه فی جهة



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان ماجرای ملاقات جنید با ابوجعفر الکر نبی در لحظهٔ وفات او میپردازد. جنید، استاد بزرگ تصوف، در کنار بستر مرگ ابوجعفر نشسته و به آسمان نگاه میکند، سپس به زمین مینگراند. ابوجعفر به او تأکید میکند که حقیقت و واقعیت الهی به انسان نزدیکتر است از آنچه که بتوان به جهتی اشاره کرد، و این جمله نشاندهندهٔ عمق معرفت و تسلیم در برابر حقیقت است.
هوش مصنوعی: جنید یکی از شخصیتهای مهم و بافرهنگ در بغداد بوده است و او به عنوان شاگرد یکی از بزرگترین اساتید خود شناخته میشود. در لحظات پایانی زندگی ابوجعفر الکر نبی، جنید در کنار او نشسته و به آسمان نگاه میکند. ابوجعفر به او میگوید که این نگاه به معنای نزدیک بودن حقیقت به انسان است و انسان نباید به دنبال اشارهای به سمت آن باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.