دیدی ملکی که دست درویش گرفت
آنگه بنواخت در بر خویش گرفت
آنکه بولی و صاحب جیش گرفت
آنگاه بکشت و کشته را پیش گرفت!
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دیدی ملکی که دست درویش گرفت
آنگه بنواخت در بر خویش گرفت
آنکه بولی و صاحب جیش گرفت
آنگاه بکشت و کشته را پیش گرفت!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی در قالب داستان پادشاه و درویش، سیر عنایت الهی به بنده را بیان میکند: پادشاه دست درویش را میگیرد، او را نوازش میکند و به مقام دوستی و فرماندهی میرساند. در پایان، کار به کشتن او میانجامد، اما همین کشته را نزد خود میبرد؛ یعنی کمال این عنایت، فنای بنده از خود و پذیرفته شدنش در حضرت حق است.
هوش مصنوعی: آیا پادشاهی را دیدهای که دست درویشی بیچیز را بگیرد، سپس او را نوازش کند و در آغوش خود جای دهد؟ مراد لطف خداوند به بندهٔ نیازمند است که او را برمیگزیند و به خود نزدیک میکند.
هوش مصنوعی: سپس او را به دوستی (یا فرمانروایی) و فرماندهی لشکر برگزید، آنگاه او را کشت و کشته را پیش خود گرفت و گرامی داشت. اشارهای عارفانه است به اینکه خداوند بنده را بالا میبرد، سپس او را از خودی فانی میکند و آن فانیشده را به حضور خود میپذیرد، چنانکه گفتهاند: هر که را بکشم، خونبهایش خود منم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیدی ملکی که دست درویش گرفت
آن گه بنواخت در بر خویش گرفت
آن گه بولی و صاحب جیش گرفت
آن گاه بکشت و کشته را پیش گرفت؟!
عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت
در ره بنشست و رهزنی کیش گرفت
چون در سرشان جایگهِ پند ندید
پای همه بوسید و رَهِ خویش گرفت
چون سوز توام در این دل ریش گرفت
دل با تو طریق لابه در پیش گرفت
بسیار خروشید و خراشید جگر
در تو نگرفت و دل سر خویش گرفت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.