الهی چون با خود نگرم و کردار خود بینم گویم از من زار تر کیست ؟ و چون با تو نگرم و خود را در بندگی تو بینم گویم از من بزرگوار تر کیست :
گاهی که به طینت خود افتد نظرم
گویم که من از هر چه در عالم بترم
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی به خویشتن درنگرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این مناجات به دو حالت مختلف اشاره میکند که در خودآگاهی و شناخت از بندگی خداوند دارد. زمانی که به خود و اعمالش مینگرد، احساس زاری و حقارت میکند و خود را از دیگران پستتر مییابد. اما وقتی به رابطهاش با خدا نگاه میکند و در نقش بندگی خویش میاندیشد، خود را بزرگوارتر از دیگران احساس میکند. این تضاد میان خودپنداری منفی و احساس عزت در نزد خداوند، نشاندهندهٔ جستجوی معنایی عمیق در زندگی و بندگی است.
هوش مصنوعی: وقتی به خودم مینگرم و رفتارهایم را میبینم، فکر میکنم که از من بدتر کسی نمیتواند وجود داشته باشد. اما زمانی که به تو نگاه میکنم و خودم را در مقام بندگی تو میبینم، احساس میکنم که از من بزرگتر و با ارزشتر کسی نیست.
هوش مصنوعی: گاهی که به ذات و ماهیت خود فکر میکنم، به این نتیجه میرسم که بدتر از هر چیزی در جهان هستم.
هوش مصنوعی: وقتی از ویژگیهای خودم فراتر میروم، به مرتبهای فراموش نشدنی میرسم که میتوانم به خودم نگاهی عمیقتر داشته باشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.