الهی ای بیننده نمازها، ای پذیرنده نیازها، ای داننده رازها و ای شنونده آوازها، ای مطلع بر حقایق و ای مهربان بر خلایق عذرهای ما بپذیر که تو غنی و ما فقیر، عیبهای ما مگیر که تو قوی و ما حقیر، اگر بگیری بر ما حجت نداریم و اگر بسوزی طاقت نداریم، از بنده خطا آید و زلت و از تو عطا آید و رحمت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این مناجات به خداوند دعا میکند و او را با صفاتی چون بیننده نمازها، شنونده آوازها و داننده رازها خطاب میکند. او از خداوند میخواهد که عذرهای بندگان را بپذیرد و عیوب آنها را مورد ملامت قرار ندهد، چرا که بندگان فقیر و ناقص هستند. شاعر به بیان این نکته میپردازد که اگر خداوند عیوب بندگان را بگیرد، آنها نمیتوانند جوابگو باشند و اگر خداوند آنها را به عذاب بسوزاند، تاب و توان تحمل آن را ندارند. در نهایت، او بر خطاهای انسان تأکید میکند و بر رحمت و عطای الهی تأکید میورزد.
هوش مصنوعی: خدای دانا و بینا، ای که نمازها را میبینی و نیازها را میپذیری، ای که به رازها آگاهی و به آوازها گوش میدهی، ای که به حقایق آگاه هستی و بر مخلوقاتت مهربان، از تو خواهش میکنیم که عذرهای ما را بپذیری؛ چرا که تو بینیاز و ما نیازمندیم. عیبهای ما را پوشان، زیرا تو نیرومند و ما ناتوانیم. اگر ما را مؤاخذه کنی، بر ما حجتی نیست و اگر ما را عذاب کنی، تحملش را نداریم. از بندهی خطاکار خطا سر میزند و از تو بخشش و رحمت میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.