الهی ای کریمی که بخشنده عطائی و ای حکیمی که پوشنده خطائی و ای احدی که در ذات و صفات بیهمتائی و ای خالقی که راهنمائی و ای قادری که خدائیرا سزائی، بذات لایزال خود و بصفات با کمال خود و بعزت و جلال خود و بعظمت جمال خود که جان ما را صفای خود ده، دل ما را هوای خود ده، چشم ما را ضیاء خود ده و مار ا آن ده که آن به
یارب تو مرا انابتی روزی کن
شایسته خویش طاعتی روزی کن
زان پیش که فارغ شوم از کار جهان
اندر دو جهان فراغتی روزی کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این مناجات، شاعر به درگاه خداوند دعا میکند و صفات جلال و جمال او را ستایش میکند. او از خدا میخواهد که جان، دل و چشم او را به صفای خود روشن کند و او را به نعمتهای خود معطوف سازد. همچنین، درخواست میکند که توفیق عمل صالح و بندهپروری را به او عطا فرماید و او را از مشغولیتهای دنیا رهایی بخشد تا بتواند در دو جهان به آرامش و فراغت دست یابد.
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان و بخشنده، ای حکیم و دانا که خطاها را میپوشانی، و ای یکتای بیهمتا در ذات و صفات، ای خالق که ما را راهنمایی میکنی، و ای قادر که شایسته خدایی، ما را به رحمت بیپایانت و صفات کمالت بپوشان. به عظمت و جلال خود، به زیبایی جمال خود، به ما جان و دل تازهای عطا کن و چشمانمان را به نور خود روشن کن.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، تو مرا توفیقی عطا کن که شایسته مقام خودم باشد و طاعتی از روی خلوص و ارادت نصیبم کن.
هوش مصنوعی: قبل از اینکه از کارهای این دنیا راحت شوم، تقاضا دارم روزی را برایم در دو جهان بیابید که در آن آسایش و آرامش داشته باشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.