الهی تو ما را جاهل خواندی از جاهل جز خطا چه آید؟ تو ما را ضعیف خواندی از ضعیف جز خبط چه آید؟ الهی تو ما را برگرفتی و کسی نگفت که بردار، اکنون که برگرفتی وامگذار و در سایه لطف و عنایت خود میدار
الهی عارف تو را بنور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند، موحد تو را به نور قرب می شناسد و در آتش میسوزد، مسکین او که تو را به صنایع شناخت، درویش او که ترا بدلائل جست، از صنایع آن باید جست که در آن گنجد و از دلائل آن باید خواست که از آن زیبد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند به خاطر قرار دادن انسانها در مقام جهل و ضعف شکایت میکند و از او میخواهد که در سایه لطف و رحمت خود آنها را رها نکند. او به دو دسته از عارفان و موحدان اشاره میکند، یکی عارفی که خدا را با نور و قرب میشناسد و دیگری درویشی که به دنبال دلایل و صناعی برای شناخت خداوند است. شاعر تاکید میکند که درک حقایق الهی فراتر از ذهن و دلایل بشر است و از خداوند میطلبد که او را در این راه میسر گرداند.
هوش مصنوعی: خدایا، تو ما را نادان خواندی و از نادان جز اشتباه چه برمیآید؟ تو ما را ضعیف دانستی و از ضعیف جز لغزش چه میتواند سر بزند؟ خدایا، تو ما را به خود گرفتی و کسی نگفت که این کار را بکن، اکنون که ما را به آغوش خود کشیدی، ما را تنها نگذار و در سایهی لطف و محبت خود نگاهدار.
هوش مصنوعی: عارف الهی تو را با نور وجودت میشناسد و نمیتواند از تابش وجود تو فراتر برود. مومن واقعی تو را از نور نزدیکیات میشناسد و در آتش عشق تو میسوزد. ولی مسکین کسی که تو را از طریق هنرها شناخت و درویش کسی که تو را از طریق دلائل جستجو کرد، باید هنرها را در جایی بیابد که بتواند در آن جایی بگیرد و از دلائل نیز باید خواسته شود که با آن تناسب داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.