چون تو مولی کراست؟ چون تو دوست کجاست؟ هر چه دادی نشان است و آئین فرد است، آنچه یافتیم پیغام است و خلعت برجاست، نشانت بیقراری دل و غارت جان است و خلعت وصال در مشاهده جمال
روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
دانم که زمانه را زبون خواهی کرد
گر زیب و جمال از این فزون خواهی کرد
یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در جستجوی دوست و مولای خود به توصیف عشق و دلتنگی میپردازد. او به این نکته اشاره میکند که هر چیزی که به دست آمده، نشانی از وجود و محبت محبوب است. همچنین، شاعر ابراز میکند که روزی محبوب از پرده برون خواهد آمد و این واقعه باعث خواهد شد که زمانه به دشواری بیفتد و جانها را فدای زیبایی و جمال او کند. در نهایت، شاعر با شوق و اضطراب برای دیدار محبوبش، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: چرا تو ولی و سرور ما هستی؟ چرا دوست تو در اینجا حضور ندارد؟ هر آنچه که به ما دادهای، نشانهای از شخصیت و مقام فردی است. آنچه که ما به دست آوردهایم، پیامی است و هدیهای بزرگ. نشانهی تو، بیقراری دل و دلبستگی به جان ماست و هدیهی وصال، در دیدن جمال تو نهفته است.
هوش مصنوعی: روزی که بخواهی از پنهان خارج شوی و خود را نمایان کنی، میدانم که زمانی که ظهور کنی، بر زمانه و اوضاع حاکم بر آن تسلط خواهی یافت.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زیبایی و جذابیت را بیشتر از این افزایش دهی، ای خدا، چه دلهایی را برای این خواسته به درد خواهید آورد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.